8. kadencja, 83. posiedzenie, 1. dzień (03-07-2019)

Oświadczenia.

Poseł Waldemar Andzel (tekst niewygłoszony):

    Oświadczenie na temat 45. rocznicy śmierci Józefa Jaklicza

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dziś, 3 lipca 2019 r., obchodzimy 45. rocznicę śmierci gen. Józefa Michała Jaklicza.

    Urodził się on 17 września 1894 r. w Krakowie, gdzie uczęszczał do szkoły, a następnie ukończył wydział filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1914-1916 walczył w Legionach Polskich. Pełnił kolejno funkcje: dowódcy plutonu, adiutanta batalionu, adiutanta pułku i dowódcy kompanii. Od 1918 r. w Wojsku Polskim - dowodził batalionem 36. Pułku Piechoty Legii Akademickiej w obronie Lwowa w listopadzie 1918 r., następnie dowodził kombinowanym pułkiem w grupie płk. Sikorskiego, którą to funkcję pełnił do marca 1919 r. W okresie od marca do grudnia 1919 r. był szefem sztabu 9. Dywizji Piechoty. Podczas wojny z bolszewikami był na stanowisku szefa sztabu 15. Dywizji Piechoty w grupie operacyjnej gen. Romera, a następnie dowódcy 25. Pułku Piechoty.

    W 1920 r. wyjechał do Francji, gdzie do 1922 r. studiował w École Superieure de Guerre. Po powrocie do Polski w marcu 1923 r. otrzymał tytuł naukowy oficera Sztabu Generalnego i został szefem wydziału w Oddziale III Sztabu Generalnego Następnie był wykładowcą w Wyższej Szkole Wojennej. Z dniem 30 czerwca 1927 r. został mianowany I oficerem sztabu Inspektora Armii. 22 marca 1929 r. został przeniesiony do 12. Pułku Piechoty w Wadowicach na stanowisko dowódcy pułku. W czerwcu 1932 r. został zastępcą komendanta, a następnie kierownikiem katedry taktyki ogólnej w Wyższej Szkole Wojennej. W grudniu 1934 r. został wyznaczony na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 15. Dywizji Piechoty w Bydgoszczy. W październiku 1935 r. został szefem Oddziału III Sztabu Głównego, którą to funkcję pełnił do marca 1939 r., gdy został mianowany na stanowisko II zastępcy szefa Sztabu Głównego - funkcję tę pełnił do 18 września 1939 r.

    Następnie przebywał we Francji, gdzie w 1940 r. kierował ewakuacją polskich żołnierzy do Wielkiej Brytanii. W latach 1942-1944 na stanowisku dowódcy konspiracyjnego Wojska Polskiego we Francji. W latach 1944-1947 działał w Polskich Siłach Zbrojnych w Wielkiej Brytanii. Po demobilizacji mieszkał do śmierci we Francji.

Przebieg posiedzenia