8. kadencja, 83. posiedzenie, 2. dzień (04-07-2019)

22. punkt porządku dziennego:

Pytania w sprawach bieżących.

Poseł Wojciech Buczak:

    Nasze pytanie dotyczy w ogóle polityki klimatyczno-energetycznej polskiego rządu. I tu chciałbym zacytować fragment stanowiska śląsko-dąbrowskiej ˝Solidarności˝. Komisja Krajowa z wielkim uznaniem odnosi się do tego, co polski rząd w tej sprawie robi. Cytuję: ˝Solidarność˝ z ogromną aprobatą przyjęła odrzucenie przez polską delegację wniosków końcowych z czerwcowego szczytu Rady Europejskiej dotyczących kolejnego zaostrzenia polityki klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej. Trzeba jasno i wyraźnie pokreślić, że akceptacja zapisów o osiągnięciu neutralności klimatycznej do 2050 r. oznaczałaby katastrofę dla polskiej gospodarki oraz trwałe zubożenie mieszkańców naszego kraju.

    Postawa pana premiera podczas szczytu w Brukseli stanowi przykład skutecznej realizacji polskiej racji stanu w obszarze polityki klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej. Wcześniej, zwłaszcza w trakcie rządów poprzedniej koalicji, ponosiliśmy na tym polu wyłącznie dotkliwe porażki. Trzeba pamiętać, że Polska w ostatnich dziesięcioleciach wykonała ogromny wysiłek dotyczący redukcji CO₂ i z nawiązką wypełniła zobowiązania zawarte w protokole z Kioto. Tymczasem najwięksi emitenci tego gazu, USA, Indie, Chiny, także inne kraje, nie podejmują adekwatnych działań w tym zakresie. Duże firmy europejskie lokują produkcję, często uciążliwą dla środowiska, w krajach poza Europą. W tej sytuacji przyjmowanie kolejnych celów redukcyjnych przez Unię Europejską odbywa się kosztem obniżenia konkurencyjności europejskiej gospodarki, likwidacji przemysłu i radykalnego wzrostu cen energii.

    W związku z tym stawiam pytanie. Jak na tle innych krajów europejskich wygląda bilans emisji CO₂ w Polsce i czy w bilansie przodujących gospodarek europejskich (Dzwonek) liczą się także zakłady pracujące poza Europą?

Przebieg posiedzenia