8. kadencja, 84. posiedzenie, 1. dzień (17-07-2019)

11. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Infrastruktury o rządowym projekcie ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami (druki nr 3579 i 3644).

Poseł Józef Lassota:

    Dziękuję.

    Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! W imieniu Klubu Parlamentarnego Platforma Obywatelska - Koalicja Obywatelska przedstawiam stanowisko klubu wobec rządowego projektu ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami, druk nr 3579.

    Według raportu Najwyższej Izby Kontroli z ubiegłego roku pn. ˝Dostępność przestrzeni publicznej dla osób starszych i niepełnosprawnych˝ generalnie stan dostępności przestrzeni publicznej w Polsce jest zdecydowanie niezadowalający. Osoby niepełnosprawne napotykają szereg barier także w instytucjach publicznych i miejscach, które statutowo powinny wspierać grupy zagrożone ryzykiem społecznej marginalizacji.

    Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązuje władze publiczne do udzielania osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji i przysposobieniu do pracy oraz komunikacji społecznej.

    Według uzasadnienia podawanego przez projektodawcę celem projektowanej ustawy jest stopniowa poprawa dostępności podmiotów publicznych, dzięki której osoby ze szczególnymi potrzebami w sposób możliwie samodzielny będą mogły korzystać z usług publicznych, w tym usług w zakresie dostępności architektonicznej, w zakresie dostępności cyfrowej i w zakresie dostępności informacyjno-komunikacyjnej.

    Takie było oczekiwanie w stosunku do autorów projektu, mieliśmy nadzieję, że dezyderat Komisji Infrastruktury zostanie bardzo poważnie potraktowany i otrzymamy projekt, który znacznie szerzej potraktuje sprawy dotyczące ograniczenia dostępności. Tymczasem wbrew temu, co referował poseł sprawozdawca, klub uważa i stwierdza, że projekt ustawy w zasadzie sankcjonuje stan dotychczasowy i tak już praktykowany w projektowanych inwestycjach, szczególnie jeśli chodzi o te bariery architektoniczne.

    Jest wprawdzie nowość: każdy organ w układzie publicznym wyznacza co najmniej jedną osobę pełniącą funkcję koordynatora do spraw dostępności. Przy ministrze powołuje się Radę Dostępności. Tworzymy procedury biurokratyczne, zamiast realnie rozwiązywać problemy. Jakby tego było mało, wprowadza się obowiązek odpłatnej certyfikacji, czy podmiot zapewnia dostępność osobom ze szczególnymi potrzebami. Na zbędność takiego rozwiązania można podać przykład spełniania przez projektowane i eksploatowane obiekty wymogów bhp czy ppoż. Tam nie ma certyfikacji, a służby nadzoru skutecznie je egzekwują.

    I na koniec: ustawa przewiduje, że na jej realizację przeznacza się 375 mln zł przez 10 lat. Ma się to nijak do zapowiedzi premiera Morawieckiego z ubiegłego roku, który deklarował przeznaczenie 23 mld zł, i to przez 8 lat. Jest to, proszę państwa, 61 razy mniej, niż deklarował premier. A więc stwierdzamy, że ta ustawa nie spełnia w sposób wystarczający oczekiwań, które mieliśmy przy projektowaniu tej ustawy, niemniej jednak jest to pewien postęp. To jest bardzo ważna sprawa - zapewnienie dostępności.

    Dlatego klub parlamentarny Platformy poprze projekt ustawy, zgodnie z zasadą: lepszy rydz niż nic. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia