8. kadencja, 9. posiedzenie, 2. dzień (28-01-2016)
8. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych o rządowym projekcie ustawy o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (druki nr 141 i 199).
Poseł Zbigniew Sosnowski:
Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Komisja Administracji i Spraw Wewnętrznych na swych posiedzeniach poddała analizie rządowy projekt ustawy o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego.
Projekt zakłada, że informacja publiczna stanowi ważny materiał wyjściowy dla produktów i usług związanych m.in. z zasobami cyfrowymi o niewykorzystanym dotychczas potencjale. Podmioty publiczne wytwarzają, gromadzą oraz przechowują ogromną ilość informacji i treści, poczynając od danych statystycznych, gospodarczych, środowiskowych, poprzez materiały archiwalne, a także księgozbiory. Prawo do informacji postrzegane jest jako jedno z podstawowych praw człowieka. Ponowne wykorzystywanie informacji sektora publicznego może nosić cechy o charakterze gospodarczym, jak i społecznym. I te właśnie intencje legły u podstaw procedowanego przedłożenia rządowego.
Jak słusznie zauważa prawodawca Unii Europejskiej, ponowne wykorzystywanie informacji obok innych pozytywnych skutków przyczynia się do transparentności funkcjonowania administracji publicznej.
W tym miejscu podkreślić należy, iż w rozumieniu zapisów projektu ustawy poprzez prawne wykorzystywanie informacji sektora publicznego nie definiuje się sytuacji, gdy jeden sektor wykonujący zadania publiczne informacje te przekazuje innemu podmiotowi również wykonującemu zadania publiczne.
Panie i Panowie Posłowie! Zapisy projektu ustawy ujęte w sprawozdaniu komisji określają tryb i warunki udostępniania informacji posiadanych lub wytworzonych na przestrzeni określonego okresu. W projekcie różnicuje się także tryb udostępniania informacji publicznych zarówno w celach niekomercyjnych, jak i komercyjnych. Udostępnianie informacji nawet w najbardziej szczytnych celach nie może pozostawać poza jakąkolwiek kontrolą lub nie podlegać jakimkolwiek ograniczeniom.
Wspomnieć należy, że ograniczenia co do podmiotów ze względu na ich prywatność nie będą dotyczyć osób pełniących funkcje publiczne, a także osób, które zrezygnują z przysługującego im prawa do ochrony prywatności. Godzi się także zauważyć, iż przepisy ustawy, jeśli chodzi o dane osobowe, nie naruszają ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych.
Regulacji ustawowej poddany został także tryb, w tym i możliwość pobierania opłat w odniesieniu do podmiotu zobowiązanego, który udostępnia informacje niezawarte w Biuletynie Informacji Publicznej. Koszty pobranych opłat muszą być rzeczywiście adekwatne do nakładu pracy i zużycia materiałów koniecznych w celu realizacji udostępniania danej informacji.
Wysoki Sejmie! Znaczne ograniczenie czasowe nie pozwala mi na bardziej szczegółowe rozwinięcie tej problematyki. Muszę jednak zwrócić uwagę na kwestie udostępniania tak wrażliwych informacji jak np. dokumentacji ksiąg wieczystych, ksiąg stanu cywilnego, indywidualnej dokumentacji medycznej czy wreszcie akt i dokumentacji spraw sądowych i postępowań karnych. W powyżej wymienionych kwestiach ustawodawca przewiduje udostępnianie tych informacji poprzez obłożenie ich wydłużoną cezurą czasową.
Panie i Panowie Posłowie! Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego w głosowaniu opowie się za przyjęciem projektu ustawy. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia