Komisja do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych, obradująca pod przewodnictwem posła Marka Suskiego (PiS), przewodniczącego Komisji, przeprowadziła:
– pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1346).
W posiedzeniu udział wzięli: Piotr Dziadzio podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska ze współpracownikami, Michał Kuczmierowski prezes Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych, Rafał Kręcisz dyrektor Departamentu Transportu Zeroemisyjnego Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Zdzisław Muras dyrektor Departamentu Prawnego i Rozstrzygania Sporów Urzędu Regulacji Energetyki.
W posiedzeniu udział wzięli pracownicy Kancelarii Sejmu: Igor Amarowicz, Aleksandra Kacprzak – z sekretariatu Komisji w Biurze Komisji Sejmowych; Jarosław Lichocki, Konrad Nietrzebka – legislatorzy z Biura Legislacyjnego.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Szanowni państwo, otwieram posiedzenie Komisji do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych. Witam państwa posłów i wszystkich gości biorących udział w posiedzeniu.
Stwierdzam kworum. Właśnie przyszedł pan poseł i zrobił nam kworum. Protokół ostatniego posiedzenia Komisji wobec niewniesienia uwag uważam za przyjęty.
Dzisiejszy porządek przewiduje pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1346). Uzasadniać będzie minister klimatu i środowiska. W związku z tym witam pana ministra, podsekretarza stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska pana Piotra Dziadzia.
Witam również pana Mateusza Deskę, zastępcę dyrektora Departamentu Prawnego w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, pana Dariusza Hołuba, kierownika Wydziału Legislacji w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, pana Rafała Kręcisza, dyrektora Departamentu Transportu Zeroemisyjnego w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, pana Michała Kuczmierowskiego, prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych, pana Macieja Machaja, naczelnika w Departamencie Prawnym w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, pana Zdzisława Murasa, dyrektora Departamentu Prawnego i Rozstrzygania Sporów w Urzędzie Regulacji Energetyki, pana Michała Nowaka, głównego specjalistę do spraw legislacji w Departamencie Prawnym Ministerstwa Klimatu i Środowiska, pana Marka Odyńca, naczelnika w Departamencie Rynku Paliw Ciekłych w Urzędzie Regulacji Energetyki, panią Jolantę Pieńkowską, naczelnika Wydziału Jakości Paliw Transportowych i Bezpieczeństwa Technicznego w Departamencie Ropy i Paliw Transportowych w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, panią Elżbietę Piskorz, dyrektora Departamentu Ropy i Paliw Transportowych w Ministerstwie Klimatu i Środowiska, oraz pana Andrzeja Ulidę, zastępcę dyrektora Departamentu Księgowości i Rozliczeń w Narodowym Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
Jak już powiedziałem, mamy pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Uzasadnia minister klimatu i środowiska. Informuję, że pani marszałek skierowała 30 czerwca rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1346) do pierwszego czytania do Komisji do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych. Zgodnie z art. 37 ust. 4 regulaminu Sejmu pierwsze czytanie może się odbyć nie wcześniej niż siódmego dnia od doręczenia posłom druku, chyba że Sejm lub komisja postanowi inaczej. Proponuję przystąpienie do pierwszego czytania bez zachowania siedmiodniowego terminu. Czy ktoś jest przeciw tej propozycji? Nie widzę.
Wobec niezgłoszenia sprzeciwu stwierdzam, że Komisja postanowiła przystąpić do pierwszego czytania bez zachowania siedmiodniowego terminu.
Jednocześnie informuję, że zgodnie z art. 39 ust. 1 regulaminu Sejmu pierwsze czytanie obejmuje uzasadnienie projektu przez wnioskodawcę, debatę w sprawie ogólnych zasad projektu oraz pytania posłów i odpowiedzi wnioskodawców. Oczywiście, później, po dyskusji, będzie przejście do szczegółowego rozpatrzenia projektu. Bardzo proszę pana ministra Piotra Dziadzia o uzasadnienie projektu. Bardzo proszę, panie ministrze.
Podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska Piotr Dziadzio:
Szanowni państwo, szanowny panie przewodniczący, szanowni państwo posłowie, mam przyjemność przedstawić państwu projekt ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1346). Szanowni państwo, postaram się państwu przedstawić cel ustawy oraz zmiany, które są proponowane do dokonania w ustawie. Będą to trzy punkty.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Tak, bo nie słychać. Też prosiłbym o poprawki…
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
A teraz? Może państwo nie słyszą dlatego, że państwo głośno rozmawiają.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Bardzo prosimy bliżej mikrofonu. Może pan zdjąć maseczkę, kiedy pan mówi, bo to bardzo zniekształca głos.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Zdecydowanie tak. Dziękuję bardzo, panie przewodniczący.
Przedstawiłem tytuł ustawy. W tej chwili przedstawię cel ustawy. Projekt ustawy stanowi uzupełnienie istniejącego zobowiązania w zakresie realizacji „Narodowego celu redukcyjnego” (w skrócie NCR) przez podmioty zajmujące się produkcją, importem lub nabyciem wewnątrzwspólnotowym paliw ciekłych. Jak państwu powiedziałem na wstępie, zmiany w ustawie o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw dotyczą trzech obszarów. Po pierwsze, dotyczą wprowadzenia ułatwień dla podmiotów zobowiązanych do realizacji NCR dotyczących wspólnej realizacji tego obowiązku. W ustawie dodano czy utworzono ewidencję projektów redukcji emisji gazów cieplarnianych w segmencie wydobywczym ropy naftowej lub gazu ziemnego, z których pochodzą redukcje emisji gazów cieplarnianych wykorzystywane do redukcji NCR, tzw. UER.
Wprowadzono również zmiany sposobu określenia wskaźnika emisji gazów cieplarnianych dla energii elektrycznej zużywanej w pojazdach samochodowych. Wprowadzono możliwość realizacji NCR przy wykorzystaniu instrumentu, jakim jest opłata zastępcza. Z opłaty zastępczej będą mogły skorzystać tylko te podmioty, które wykażą realizację NCR na minimalnym wyznaczonym w projekcie poziomie. Wpływy z tego tytułu będą zasilały przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Wprowadzono również doprecyzowanie przepisu dotyczącego kar pieniężnych dla podmiotów wspólnie realizujących NCR. Dokonano zmian przepisu, na podstawie którego określona jest wysokość kary pieniężnej za brak realizacji NCR na wymaganym poziomie. Przedłużono terminy składania sprawozdań z realizacji NCR przez podmioty do prezesa URE z 30 marca na 30 czerwca.
W zakresie zmian systemu monitorowania i kontrolowania jakości paliw w odniesieniu do wodoru wykorzystywanego w celach transportowych rozszerzono system monitorowania, obowiązek monitorowania jakości wodoru wykorzystywanego w pojazdach. Jest to uspójnienie z obowiązkiem wspierania rozwoju transportu korzystającego z paliw alternatywnych zgodnie z dyrektywą unijną 2014/94/UE z 22 października 2014 r. Założono jednak znaczące ułatwienia dla funkcjonowania tego systemu. Projekt ustawy przewiduje również, że przepisy dotyczące wodoru wejdą w życie od 1 stycznia 2023 r. W zakresie zmian definicji lekkiego oleju opałowego i ciężkiego oleju opałowego projekt uwzględnia zmianę definicji lekkiego i ciężkiego oleju opałowego. Dodatkowo jeszcze, szanowni państwo, projekt ustawy zawiera zmiany przepisów w zakresie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (to już powiedziałem), ustawy – Prawo energetyczne, ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym oraz w ustawie o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw. To tytułem wprowadzenia do ustawy. Jest to pełna, chociaż skrótowa charakterystyka tego, co ustawa przedstawia i o czym będą państwo, o czym będziemy dyskutować.
Dziękuję bardzo.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Zatem otwieram debatę w sprawie zasad ogólnych. Bardzo proszę, jeśli ktoś chce zabrać głos. Bardzo proszę, panie pośle.
Poseł Stanisław Żuk (Kukiz15):
Panie ministrze, mam krótkie pytanie. Chciałbym potwierdzenia – Czy mam rację, czy się po prostu mylę. Czy opłatę zastępczą stosujemy do podmiotów, do tych emitentów, którzy realizują minimalny poziom założony w NCR, jeżeli ta emisja jest – niestety – wyższa? Czy wtedy stosowana jest opłata zastępcza? Czy dany emitent wtedy płaci? Jest określony wzór, przeliczniki, wszystko jest. Czy tak to należy rozumieć?
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Za chwilę uda się włączyć. Pan sekretarz pomoże.
Dyrektor Departamentu Ropy i Paliw Transportowych w Ministerstwie Klimatu i Środowiska Elżbieta Piskorz:
Elżbieta Piskorz, Ministerstwo Klimatu.
Ustawa zakłada wprowadzenie opłaty zastępczej. Natomiast z opłaty zastępczej przedsiębiorstwa mogą skorzystać tylko w takim przypadku, gdy zrealizują NCR.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Gdyby pani mogła zdjąć maseczkę i mówić bliżej mikrofonu – maseczki tak zniekształcają, że nie można zrozumieć słów.
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Dobrze. Wyjaśnię to jeszcze raz, od początku. Ustawa zakłada wprowadzenie opłaty zastępczej. Natomiast z opłaty zastępczej mogą skorzystać tylko te przedsiębiorstwa, które zrealizują NCR w minimalnym zakresie określonym w ustawie. Ten minimalny zakres z roku na rok jest coraz wyższy. W związku z tym przedsiębiorstwa są zobowiązane do fizycznej realizacji NCR. W przypadku, gdy przedsiębiorstwo nie zrealizuje minimalnego poziomu – niestety – podlega karze. Nie ma dostępu, nie może skorzystać z opcji opłaty zastępczej.
Głos z sali:
Przepraszam…
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Bardzo proszę.
Głos z sali:
(wypowiedź poza mikrofonem)
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Jest prośba o włączenie mikrofonu, bo później nie mamy tego w zapisie. Nie ma jak z tego zrobić stenogramu. Tak że pana posła też prosimy o włączenie mikrofonu.
Poseł Krzysztof Gadowski (KO):
Dziękuję, panie przewodniczący.
Panie ministrze, czy czytając przedstawiony projekt, dobrze rozumiem, że do 2020 r. NCR powinien wynosić 6%? Państwo ustalają kolejne progi na lata 2021, 2022 i 2023, obniżając go do poziomu 4%. Czy tak?
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Nie obniżamy poziomu NCR. Natomiast wprowadzamy dodatkowy instrument jego realizacji na okres czterech lat – na 2021 r., 2022 r., 2023 r. i 2024 r. Tym dodatkowym instrumentem jest właśnie opłata zastępcza.
Poseł Krzysztof Gadowski (KO):
Przepraszam, proszę bliżej mikrofonu.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Szanowni państwo, bo nie słyszymy odpowiedzi.
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Opłata zastępcza jest dodatkowym instrumentem realizacji NCR w okresie do 2024 r.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Pani poseł, bardzo proszę.
Poseł Gabriela Lenartowicz (KO):
Też mam prośbę, żeby pani dyrektor mówiła głośniej i bliżej mikrofonu, bo w ogóle nie słyszymy odpowiedzi, a po to pytamy.
Ze swej strony chciałam zapytać o kilka rzeczy. Wydaje się, że nie tylko dla mnie niektóre zestawienia argumentów nie są do końca czytelne. Po pierwsze, chciałabym precyzyjnej odpowiedzi na pytanie, w związku z tym, że w uzasadnieniu piszą państwo, że podmioty w pismach kierowanych do ministra wykazały, że realizacja NCR w 2020 r. na wymaganym poziomie nie jest możliwa. Chciałam zapytać, dlaczego nie była możliwa. Dlaczego nie jest możliwa? Cel jest na 2020 r. Ustawa była procedowana jeszcze w ubiegłym roku. Ostatnie uzgodnienia były chyba w grudniu 2020 r. Dlaczego widzimy ją dopiero teraz?
Jednocześnie piszą państwo, że te podmioty przedstawiły propozycje zmian legislacyjnych, których dokonanie przyczyniłoby się do realizacji NCR na poziomie wyższym, niż to jest możliwe w obecnym stanie prawnym. Prosiłabym o wytłumaczenie znaczenia tego zdania, bo nie jestem w stanie go zrozumieć. To znaczy co? Przez zmiany legislacyjne powodujemy, że ten niemożliwy do osiągnięcia cel jest możliwy? I to wstecz, za 2020 r., i w jeszcze większym zakresie, niż jest to możliwe przy obecnym stanie prawnym. Przyjmując wykładnię językową tego zdania, tak musiało być, ale nie sądzę, że o to chodzi. Następne pytanie dotyczy odniesienia się do kwestii obowiązku kontrolowania jakości wodoru. Rozumiem, że jest to konieczne, patrząc w przyszłość. Tylko w jednej z uwag mamy stwierdzenie, że to może być przeregulowanie systemu w związku z tym, że to paliwo jest jeszcze dzisiaj niedostępne.
Rozumiem powód. Ale co legło u podstaw wpisywania już w tej chwili tych rozwiązań, które trudno będzie sprawdzić? Kolejne pytania dotyczą zapisów w ocenie skutków regulacji (OSR). Piszą państwo, że przekierowanie wpływu z opłaty zastępczej i kar pieniężnych z tytułu NCR nastąpi z budżetu państwa jako przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska. Mam pytanie, czy to będą środki celowe, odpowiednio wydatkowane, czy będzie to stanowiło stały przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska na cele statutowe.
Następna kwestia. Piszą państwo, że podmioty nie mogły osiągnąć celu, ale jednocześnie nie są państwo w stanie oszacować przewidywanych wpływów. Napisano, że jest to niemożliwe do oszacowania. Podmioty zobowiązane do realizacji NCR posiadają różne instrumenty, które mogą wykorzystać do realizacji celu, przez co nie można określić, na jakim poziomie w danym roku zostanie osiągnięty cel. Tym samym nie można obliczyć wpływu z tytułu braku realizacji celu. Naprawdę prosiłabym o bardziej precyzyjne… Z tego sformułowania naprawdę nic konkretnego nie wynika. Rozumiem, że jednocześnie przyjmuje się założenie, że NCR na 2018 r. jest na poziomie 4,653%. Dlaczego właśnie taki? Takie założenie? Jednocześnie obowiązujące przepisy dotyczące sposobu obliczania wysokości kary za brak realizacji celu na poziomie 6% wyniosłyby dla Polski za 2020 r. około 133 mln zł. Proszę mi wytłumaczyć, jaki mechanizm zastosować, żeby zmienić sposób obliczania. Czyli chcemy obejść ten cel. Na czym to obejście ma polegać? Jednocześnie piszą państwo dalej, że te kary szacuje się na 133 mln zł tylko za 2020 r. A już za kolejne lata, 2021–2024 – nie. Ale w to miejsce szacują państwo wysokość opłaty zastępczej. Mam prośbę o wytłumaczenie wprost mechanizmu, który chcą państwo zaproponować. Czy tak naprawdę ma on na celu ratowanie przed karami i jakby obejście prawne sposobu obliczania tego celu, żeby nie obciążać przedsiębiorstw karami, tylko zastąpić je opłatami zastępczymi? Czy dobrze to rozumiem? Jeśli nie – to prosiłabym o jasne wytłumaczenie.
I kolejny wniosek. Czy państwa zdaniem opłata zastępcza z tytułu nieosiągnięcia tego celu nie będzie miała charakteru cenotwórczego z punktu widzenia ceny paliw? Siłą rzeczy tych pieniędzy nie weźmie się spod ziemi. Przerzuci się je na konsumenta.
Ale przede wszystkim na samym początku prosiłabym o wytłumaczenie, jakie przyczyny spowodowały niemożliwość osiągnięcia celu redukcyjnego. Proszę o wyliczenie wprost, na czym one polegały, z czym były związane i jak chcemy tę kwestię zmienić. Nie wystarczy czegoś inaczej nazwać, żeby osiągnąć cel.
Tyle z mojej strony. Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Czy jeszcze ktoś z państwa chciał… Bardzo proszę, panie pośle. I pan poseł też.
Poseł Tomasz Piotr Nowak (KO):
Panie przewodniczący, Wysoka Komisjo, pytania, które padły przed chwilą, są bardzo istotne. Chciałbym tylko semantycznie jeszcze się do tego odnieść, bo czytamy w OSR, że minimalna wartość ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do 31 grudnia 2020 r. powinna wynieść 6%. Po czym jest następne zdanie: „Osiągnięty cel należy utrzymać po 2020 r.”. Powinna, czyli nie została osiągnięta. A ten cel, który został osiągnięty w 2020 r., ma być utrzymywany właśnie po 2020 r. Czyli jaki? Czyli co? 6%? 4%, 3%, 1%, minus 3%? Nie wiem. Tak że bardzo proszę o informację.
I druga rzecz. Rozmawiamy tu i nie rozumiemy tej opłaty zastępczej. Opłatę zastępczą robi się, żeby jeśli ktoś nie jest w stanie zrealizować określonego zadania, w związku z tym obciążał się swoistą karą. Środkami, które zastępczo przeznacza na to, żeby opłacić się za niezrealizowanie swojego zadania. A w tym momencie słyszymy z wypowiedzi pani dyrektor, że musi osiągnąć jakiś cel minimalny. Wtedy może sobie wybrać opłatę zastępczą. Czyli jak gdyby nie może iść dalej, co zostało minimalnie zrobione. Nie ma takiej możliwości. Z drugiej strony mówią państwo w swoim wniosku, że osiągnięty cel należy utrzymać po 2020 r. No to się kupy nie trzyma. Nie rozumiem, o co tu chodzi.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Z tą kupą byłbym ostrożny.
Pan poseł Kozik. I jeszcze raz pan poseł Gadowski.
Poseł Krzysztof Janusz Kozik (PiS):
Dziękuję, panie przewodniczący.
Mam pytanie do pana ministra. W związku z tym, że tak bardzo enigmatycznie piszemy o wodorze jako o paliwie alternatywnym, chciałbym zapytać, czy w Ministerstwie Klimatu są prowadzone prace nad szerszym wykorzystaniem wodoru w transporcie? Chciałbym zwrócić uwagę na to, że – aby poprawić możliwość osiągnięcia zakładanego NCR – powinno się przeanalizować możliwości wykorzystania wodoru do procesu konwersji CO2 i produkcji paliw alternatywnych, na przykład SNG, co zmniejszyłoby zapotrzebowanie na energię pierwotną, czyli pozwoliłoby nam zmniejszyć redukcję. Takie rozwiązania funkcjonują w Europie. Myślę, że nawet przykład Niemiec – może nie najlepszy, ale jednak. Jest tam flota samochodów produkowanych chyba przez Audi, które są zasilane właśnie syntetycznym metanem SNG. Myślę, że to byłby jeden z kierunków, więc pytam, czy są również takie kierunki wykorzystania wodoru, a nie tylko tego obszaru do ogniw paliwowych, w którym musi być wodór bardzo wysokiej jakości.
Dziękuję.
Poseł Krzysztof Gadowski (KO):
Dziękuję.
Panie ministrze, może bym wrócił do mojego pierwotnego pytania. Ustalmy w końcu, ile z tych 40 podmiotów, które są zobowiązane do realizacji NCR, zrealizowało ten narodowy cel w 2020 r., ustalony w wysokości 6%? Proszę, żebyśmy taką informację mieli. Ile wniesiono opłaty zastępczej w 2020 r.? Nie było. Dobrze. To rozumiem, że realizowano. Mówiłem o tym, że jakby zmniejszamy NCR. Wskazują państwo wyraźnie, że w 2021 r. będzie to 4%, w 2022 r. 4,1%, w 2023 r. 4,5%, a w 2024 r. 5%. Słyszałem, że nie zmniejszają państwo. Ale zgodnie z arytmetyką jest 6%, a ma być 4% – 4,1%, 4,2%, 4,3%. Tak? To jak to chodzi? Może pani dyrektor wytłumaczyłaby, w jaki sposób dochodzimy do tej redukcji.
I takie pytanie. To, o czym wcześniej mówiła pani poseł. Rzeczywiście w uzasadnieniu mówią państwo, że te podmioty, które nie umieją zrealizować tego, są głównie beneficjantami tej ustawy, tego projektu. Mówią państwo, podpowiadają, że trzeba to zrealizować. Chcemy wiedzieć, co z czego wynika. Czy wychodzimy im naprzeciw, a one to realizują? Czy nie wychodzimy? Czy one będą dalej to realizować? Z tego wynika, że dostosowujemy ten projekt ustawy do tego, co one chcą. Ale przecież zakładamy pewne dane. To Rada Ministrów ustala NCR. I co się dzieje? Czy dzisiaj Rada Ministrów mówi, że zgadza się na obniżenie czy na zmianę tego?
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Czy jeszcze ktoś w tej turze chciałby zadać pytania?
Bardzo proszę, panie ministrze, o odpowiedź.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Pytań jest sporo. Poproszę panią dyrektor Piskorz o wyjaśnienie ze szczegółami – bo diabeł tkwi w szczegółach – żeby państwo zrozumieli. Potem uzupełnię te informacje na samym końcu. Pani dyrektor, bardzo proszę.
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Dziękuję, panie ministrze.
Część pytań się powtarzała, więc mam nadzieję, że udzielając odpowiedzi jednemu z państwa, automatycznie…
Głos z sali:
(wypowiedź poza mikrofonem)
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Przepraszam. Postaram się wyjaśnić państwa wątpliwości zgłoszone w pytaniach. Część pytań się powtarza, więc mam nadzieję, że państwo wezmą pod uwagę wyjaśnienia. Może zacznę od opisania, w jaki sposób funkcjonuje NCR. Został wprowadzony do polskich przepisów w ramach implementacji dyrektywy w sprawie jakości paliw. W ramach zmiany, która została wniesiona do tej dyrektywy w 2009 r. Dyrektywa przewidywała możliwość dojścia do celu, który wynosi minus 6%. Wszystkie podmioty, które zajmują się obrotem paliwami, zostały zobowiązane do ograniczenia emisyjności wprowadzanych na rynek paliw o 6% do 2020 r. Czyli miały określony czas na wykonanie odpowiednich zmian w strukturze paliw wprowadzanych na rynek. Pierwszym rokiem obowiązywania celu redukcyjnego był 2020 r. Natomiast dyrektywa nie była dostatecznie precyzyjna i nie wskazywała dokładnie, czy należy to traktować jako cel jednoroczny, czyli czy po dziewięciu latach podmioty są zobowiązane do tego, żeby osiągnąć cel redukcyjny w wysokości minus 6%, a w kolejnych latach nie. Tak na przykład traktowały to przedsiębiorstwa.
Komisja Europejska wyjaśniła w piśmie skierowanym do wszystkich państw członkowskich, że należy to traktować w taki sposób, że do 2020 r. wszystkie zobowiązane podmioty są zobligowane do zrealizowania tego celu i powinny go co najmniej utrzymać w kolejnych latach. Czyli cel redukcyjny wynosi minus 6% w stosunku do 2010 r. Obowiązuje od 2020 r. jako pierwszego roku praktycznej realizacji tego celu i w kolejnych latach. Nie obniżamy tego celu. Natomiast ze względu na trudności w realizacji tego celu – zresztą nie tylko Polska miała problemy z realizacją tego celu – w 2020 r. cel został zrealizowany na poziomie kraju w wysokości około 4,7%, czyli mamy lukę w realizacji celu. Z czego wynika brak realizacji celu? NCR może być realizowany różnymi instrumentami. Aby osiągnąć niższą emisyjność paliw transportowych, podmioty muszą wprowadzić do koszyka paliw wprowadzanych na rynek paliwa o niższej emisyjności niż paliwa tradycyjne, czyli na przykład gaz ziemny – CNG, LNG, LPG – biopaliwa, które również dają możliwość obniżenia emisyjności paliw transportowych, lub skorzystać z tzw. UER. To jest redukcja emisji z projektów wydobywczych.
Jeżeli przedsiębiorstwo wydobywcze dokona pewnych inwestycji, które w efekcie oznaczają ograniczenie emisyjności, tę redukcję emisyjności może sprzedawać. To są właśnie tzw. UER. Podmioty zobowiązane do realizacji NCR mogą kupować takie UER. Dostępność tych instrumentów jest różna. Jest bardzo różna. Na dobrą sprawę w większości jest dość ograniczona albo kształtem rynku, albo konkurencją na rynku europejskim. W efekcie jedynym faktycznie dostępnym instrumentem w większej skali do realizacji NCR są biopaliwa. Biopaliwa pierwszej generacji, ponieważ w przypadku biopaliw drugiej i kolejnych generacji niedostatecznie się rozwinęły. Biopaliwa pierwszej generacji nie są wystarczające, żeby zrealizować cel na poziomie minus 6%. Dlatego że biopaliwa pierwszej generacji charakteryzują się tym, że mogą być dodawane do paliw tradycyjnych tylko na określonym poziomie. Na poziomie normatywnym, czyli na takim poziomie, na jakim jest to możliwe ze względów technicznych. W tej chwili jest to 7% i 10% odpowiednio olejów napędowych i benzyn silnikowych.
Wprowadzając w takim zakresie biopaliwa pierwszej generacji, nie można fizycznie osiągnąć NCR na poziomie minus 6%. Jak powiedziałam, pozostałe technologie są albo mniej rozwinięte, albo są niedostępne. Biorąc pod uwagę te okoliczności, zaproponowaliśmy częściowo inny sposób realizacji NCR. Ten cel jest utrzymany na poziomie minus 6%. Natomiast jeżeli zobowiązane podmioty będą realizowały cel fizycznie – czyli za pomocą instrumentów, które właśnie scharakteryzowałam – na poziomie minimalnym, który jest określony w ustawie, pozostałą część mogą uzupełnić opłatą zastępczą. Opłata zastępcza jest o tyle pewnym rozwiązaniem, że w naszym przekonaniu ma charakter celowy. To znaczy, że ma kreować dochody Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, które z kolei mają być skierowane na rozwój i na projekty związane z rozwojem paliw alternatywnych, a więc paliw, które – jeżeli ostatecznie zostaną zastosowane na rynku – przyniosą czy przyczynią się ostatecznie do realizacji NCR, ponieważ one również przyczyniają się do zmniejszenia emisyjności paliw.
W ten sposób został nakreślony ten mechanizm. Mam nadzieję, że wytłumaczyłam kwestie dotyczące tego, na jakim poziomie jest NCR, dlaczego NCR nie został zrealizowany w 2020 r., i kwestie ciągłości tego celu w kolejnych latach.
Głos z sali:
(wypowiedź poza mikrofonem)
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Około 4,7%. Niecałe 4,7%. Oczywiście są takie przedsiębiorstwa, które zrealizowały ten cel, i takie, które go nie zrealizowały. Dzisiaj nie jesteśmy w stanie powiedzieć, jak dokładnie wygląda ta lista, ponieważ realizacja NCR jest kontrolowana przez Urząd Regulacji Energetyki. Nie wiem, czy jest ktoś z URE. Chyba że jest ktoś z URE, kto jest w stanie to powiedzieć.
Naczelnik wydziału w Departamencie Paliw Ciekłych Urzędu Regulacji Energetyki Marek Odyniec:
Marek Odyniec, naczelnik wydziału w URE.
Według informacji, które posiadamy, dotyczących celu redukcyjnego za ubiegły rok były cztery podmioty, które ten cel zrealizowały. Kilka innych go nie zrealizowało. Tak się to rozkłada. Nie wiem, czy mogę je wymienić. Czterech dużych graczy sprawozdało realizację celu redukcyjnego. To jest tajemnica przedsiębiorstwa.
Poseł Krzysztof Gadowski (KO):
To chyba nie jest tajne, bo mamy Orlen, mamy Lotos, a więc przynajmniej te podmioty, w których funkcjonuje Skarb Państwa.
Naczelnik wydziału w URE Marek Odyniec:
To znaczy struktura realizacji jest mocno uzależniona od wolumenu paliw wprowadzanych na rynek. Jeśli podmiotów realizujących cel redukcyjny było kilkanaście, to tak naprawdę wolumenowo realizowały go najwyżej dwa, trzy czy cztery podmioty. Można powiedzieć, że dwaj najwięksi gracze realizowali cel redukcyjny, bo oni obsługują większość wolumenu paliw na krajowym rynku.
Poseł Gabriela Lenartowicz (KO):
Przepraszam bardzo, ale cel redukcyjny nie jest kwestią operacji na rynku. To jest wymóg ustawowy wprowadzony przez państwo, więc proszę nie mówić, że to jest tajemnica handlowa. To nad czym my głosujemy? Będziemy głosować nad jakąś tajemnicą handlową? No na Boga!
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Rozumiem, że to taka impulsywna dygresja.
Rzeczywiście, bardzo proszę kontynuować. To, co nie jest tajemnicą handlową, trzeba nam powiedzieć.
Naczelnik wydziału w URE Marek Odyniec:
Tajemnicą handlową z pewnością nie jest to, że cztery podmioty zrealizowały cel redukcyjny. To jest też odpowiedź na to pytanie.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
I to wszystko?
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Jeżeli można…
Naczelnik wydziału w URE Marek Odyniec:
Chętnie odpowiem na dodatkowe pytania, jeśli będę w stanie.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
To teraz pani dyrektor? Tak? Bardzo proszę, pani dyrektor.
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Było kilka innych pytań. Nie wiem, czy możemy przejść do tych pytań. Jeżeli chodzi o kwestie regulacji kontrolowania jakości wodoru, w naszym przekonaniu nie mamy do czynienia z sytuacją przeregulowania, ponieważ to podmioty, które są zainteresowane rozwojem tego rynku w Polsce, postulowały dokonanie regulacji w dwóch obszarach. Uważają te dwa obszary za kluczowe do rozpoczęcia inwestycji w tym zakresie. Te obszary to właśnie jakość wodoru dla sektora transportowego i warunki techniczne dla infrastruktury tankowania wodorem. W tych zakresach prowadzone są prace w Ministerstwie Klimatu. Pierwszym zakresem był ten, który zaproponowaliśmy przy okazji zmian w ustawie o monitorowaniu i kontrolowaniu jakości paliw, czyli rozszerzenie o kwestie dotyczące jakości wodoru.
Jeżeli chodzi o kwestie przewidywanych wpływów z tytułu braku realizacji NCR, staraliśmy się oszacować, jakie to mogłyby być wpływy. Natomiast wszystko jest uzależnione od tego, w jakim zakresie podmioty będą realizowały NCR. Opłata zastępcza jest tylko pewną alternatywą. Podmioty mogą realizować NCR na wyższym poziomie niż wskazany jako minimalny w ustawie. Oczywiście nie są w stanie wykorzystać w większym zakresie instrumentów dotyczących biopaliwa z powodów, o których mówiłam. Potrzeba trochę czasu, aby skomercjalizowały się technologie dotyczące biopaliw drugiej generacji. Podobnie wygląda kwestia rynku gazu ziemnego, czyli zastosowania gazu ziemnego w formie CNG, LNG w transporcie. Musiałaby się rozwinąć flota samochodów w tym zakresie.
Natomiast jest jeszcze jeden instrument, który teoretycznie jest dostępny. To są UER, o których wspomniałam. Rynek UER jest bardzo skomplikowany, ponieważ jest to rynek międzynarodowy. Poszczególne państwa i przedsiębiorstwa w pewnym sensie konkurują o UER, więc przesądzającą kwestią jest zarówno dostępność UER, jak i ich cena. Wolelibyśmy, żeby podmioty realizowały NCR, przynajmniej w okresie czterech najbliższych lat, poprzez opłatę zastępczą. Jaka jest przewaga opłaty zastępczej nad UER? Opłata zastępcza jest kierowana do funduszu, który następnie wykorzystuje te środki do finansowania, czyli do wspierania rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych w Polsce. Czyli ta opłata przyczynia się nie tylko do realizacji NCR, ale również do transformacji energetycznej w Polsce. Natomiast w przypadku UER ze względu na to, że projekty wydobywcze ropy naftowej przeważnie są realizowane poza Polską, a właściwie poza Europą, te środki wypływają poza Europę. Jest to jednorazowy wydatek, który umożliwia podmiotom realizację NCR, ale nie ma długofalowego wpływu na polską gospodarkę.
Czy opłata będzie miała wpływ na cenę? Wydaje nam się, że w tym zakresie nie będzie zmian. Gdybyśmy pozostawili takie rozwiązania, jakie w tej chwili funkcjonują, podmioty zapłaciłyby karę. Czyli mają do wyboru karę lub opłatę. Jednocześnie to w jakiś sposób wpłynęłoby na ich koszty. Ewentualny wpływ na cenę byłby taki sam, a właściwie przy opłacie zastępczej może być mniejszy i bardziej korzystny dla całej gospodarki ze względu na ukierunkowania przepływu i wykorzystanie środków z opłaty zastępczej.
Dziękuję. Wydaje mi się, że odpowiedziałam na wszystkie pytania.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Czy ktoś jeszcze, panowie? Pan poseł Krzysztof Tchórzewski. Bardzo proszę.
Poseł Krzysztof Tchórzewski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Musimy powiedzieć, że z tym celem redukcyjnym nie bardzo nam idzie i nie bardzo będzie nam szło, jeżeli nie rozwiążemy problemu globalnego. Problem polega na tym, że jeżeli ktoś kupuje paliwo, które ma biokomponenty, po prostu zużywa tego paliwa więcej. Z tego powodu woli kupić paliwo bez biokomponentów, bo zużywa go mniej. Jest pytanie, czy w związku z tym biokomponenty rzeczywiście powodują redukcję emisji. W tym momencie to jest pewien problem. Drugi problem polega na tym, że przeciętny człowiek, który kupuje paliwo, patrząc z punktu widzenia własnych dochodów, jeżeli zaczyna zużywać więcej, kupi paliwo bez biokomponentów nawet za tę samą cenę, a czasami nawet taniej. Kupuje paliwo w różny sposób na rynku. W różny sposób.
Trzeba powiedzieć, że ten system, który jest w tej chwili, nakręca także ten rynek, który jest poza kontrolą. Jeżeli czegoś z tym nie zrobimy, jeżeli dodajemy biokomponenty, a liczba oktanowa nam spada… Z wyliczeń tych, którzy funkcjonują na rynku, którzy w jakiś sposób z tego żyją, wynika jednoznacznie, że kiedy osiągniemy cel redukcyjny 6%, w tym momencie o 10% wzrośnie nam zużycie paliwa. Klient będzie płacił za to paliwo jeszcze więcej, bo będzie miał po prostu większe zużycie. O tym nie dyskutujemy i we wszystkich rozwiązaniach tego problemu dotyczącego realizacji celu redukcyjnego chodzimy gdzieś bokami, a nie rozwiązujemy tego problemu, który jest problemem rzeczywistym. Klient jest w ten sposób narażany na straty finansowe. Jeżeli tak, to będzie chodził i jaki będzie miał cel? Nawet jeżeli ktoś sprzeda mu paliwo na boku za tę samą cenę, ale zużycie tego paliwa będzie o 10% niższe, kupi to paliwo. Po prostu będzie miał w nosie całą redukcję. To jest cały problem, który w tym wszystkim powinien być rozwiązany. Te wszystkie zapisy tego problemu w ogóle nie dotykają. Będziemy coraz bardziej brnęli w ten problem.
Oczywiście, panie przewodniczący, tę ustawę powinniśmy przyjąć. Powinniśmy to wszystko pchać do przodu. Ale z drugiej strony, panie ministrze, ten główny temat, który musi być w jakiś sposób rozwiązany, z uwzględnieniem różnych czynników, jest istotny. Mówimy de facto o redukcji emisji realizując cel emisyjny. Unia nas z tego tytułu pozytywnie rozliczy, ale faktycznie nic nie redukujemy. Jeżeli wzrasta nam zużycie paliwa w związku z zastosowaniem biokomponentów, to faktycznie możemy sobie powiedzieć, że pięknie mamy w statystyce. Unia się z tego cieszy i to będzie w porządku. Ale w rzeczywistości z tą redukcją emisji jesteśmy trochę na bakier. Dlatego o tym musimy wiedzieć. Panie przewodniczący, chciałbym, żebyśmy o tym osobno porozmawiali, może nawet na zamkniętym posiedzeniu. Nie tajnym, tylko zamkniętym. Żeby tylko wśród posłów zastanowić się, jak ten problem rzeczywiście rozwiązać.
Ten problem nie ma – że tak powiem – etykietki politycznej. On jest rzeczywisty. On po prostu funkcjonuje na rynku. Podjeżdżam. Zajeżdżam. Kupuję paliwo na stacji Orlenu. Sąsiad puka się w głowę i mówi, że nie dosyć, że więcej zapłacisz – bo na tej czy na tamtej stacji kupisz taniej – to jeszcze dodatkowo zużyjesz więcej. Podobno posłowie tak mało zarabiają. A tu poseł… To znaczy, że tak mało nie ma, jeśli nie oszczędza, kiedy można oszczędzić. To jest ten fakt. Ktoś jest ideowo zachęcany do tego, żeby redukować emisję, a faktycznie to się dzieje troszeczkę inaczej. Musimy ten problem jakoś rozwiązać. Powiem do kolegi posła siedzącego obok, że dzisiaj, mówiąc o tym, tego tematu nie zgnieciemy. Ten temat musimy po prostu załatwić. Pchnąć go do przodu. Ale z drugiej strony musimy temat rozwiązać systemowo. Choćbyśmy nie wiem jak w to brnęli, to jest to załatwienie systemu zgodnie z dyrektywą, zgodnie z przepisami. Zrealizujemy przepisy unijne i będziemy to popychali, ale tempo redukcji będzie małe właśnie ze względu na rzeczywistość, przed którą stoimy.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Tyle, że jest to projekt, który ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej.
Poseł Krzysztof Tchórzewski (PiS):
To jest główna sprawa. Musimy tę ustawę pchnąć. Nie ma co w niej mieszać.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
To jest problem. Niektóre ustawy, które dopasowują przepisy do prawa Unii Europejskiej, niekoniecznie są dla Polski najlepsze.
Bardzo proszę, pan poseł.
Poseł Stanisław Żuk (Kukiz15):
Kontynuując wypowiedź w tym duchu, w jakim mówił pan minister Tchórzewski, to jest – szanowni państwo – dokładnie taka sama historia, jak sekwestracja przy produkcji energii, wyłapywanie CO2. Wszyscy wiemy, że w Polsce nikt się nie zgodzi na składowanie CO2 w żadnych warstwach górotworowych, bo tam, gdzie tylko jest próba rozmowy ze społeczeństwem, od razu jest totalny sprzeciw. Na to zgody nie będzie. Natomiast jest jeden aspekt czysto techniczny. Przy sekwestracji, czyli wyłapywaniu CO2 w procesie wytwarzania energii, spada sprawność bloków energetycznych. Czyli jeżeli wyłapujesz CO2, o 20–30% spada sprawność. Żeby wytworzyć tę samą ilość energii musisz zużyć więcej węgla. To jest cała historia. Ja przynajmniej mam taką wiedzę.
W związku z tym ta metoda, że tylko wprowadzamy biopaliwa i w tej sposób ograniczamy emisyjność, a odbiorca, który nabywa to paliwo, tak naprawdę nie ma ochoty go kupować… Mówię to na przykładzie Bełchatowa, bo były pieniądze unijne, ale wszyscy z tego zrezygnowali. Nikt nie podszedł do składowania CO2. Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Trzeba powiedzieć, że logika tego ograniczenia CO2 jest wątpliwa. Raczej trzeba byłoby postawić na przyrodę, która absorbowałaby ten dwutlenek węgla, a nie wpompowywać go gdzieś w kawerny. Na świecie były już takie eksperymenty. Później ten gaz gdzieś ginął, czyli wydostawał się do atmosfery. Czyli to jest swego rodzaju fikcja. No ale co zrobić.
Widziałem zgłoszenia. Pan poseł chyba był pierwszy, a pani poseł później. Bardzo proszę.
Poseł Tomasz Piotr Nowak (KO):
Panie ministrze, pytanie, czy w związku z tym grożą nam jakieś kary ze strony Unii Europejskiej, czy nie? Bo jednak ten cel nie został zrealizowany. Ale – jak rozumiem – nie został zrealizowany praktycznie we wszystkich państwach Unii Europejskiej. A jeśli został, to w jakich?
I druga sprawa. Czy opłaty zastępcze są ujęte w dyrektywie jako instrument, który jest akceptowany przez Unię Europejską w tym rozwiązaniu dyrektywy?
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Pani poseł. Bardzo proszę.
Poseł Gabriela Lenartowicz (KO):
Chciałabym tylko dodać. Rozumiem, że chcemy uniknąć, kar zamieniając je de facto na opłaty zastępcze. W żaden sposób ta ustawa nie przyczynia się rzeczywiście do osiągnięcia tego celu redukcyjnego zresztą, jak mówił poseł Tchórzewski. Tyle tylko, że próbujemy jakby rozwiązać temat. Zamiast kar mamy opłaty zastępcze. Proszę nie mówić, że to nie będzie wpływało na ceny, bo opłaty zastępcze zastąpią kary. I jedno, i drugie ewidentnie ma wpływ na ceny, bo każdy przedsiębiorca przerzuci to na konsumenta, na odbiorcę. Chyba, że zrezygnuje z zysków, ale nie sądzę.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Co można na to powiedzieć? Bardzo proszę, pan minister.
Poseł Krzysztof Tchórzewski (PiS):
Chciałem tylko powiedzieć, że nie ma sensu bardzo się w to wgłębiać i w tej chwili dyskutować na ten temat, bo ten problem na styku z Komisją Europejską musimy rozwiązać, żeby nie było kar. Natomiast musimy się zastanowić, jak w ogóle rozwiązać sprawę emisji z paliw, w jakim kierunku iść, żeby rzeczywiście zmniejszyć emisję z paliw. To jest odmienna sprawa, nad którą musimy się zastanawiać, bo to o to chodzi. A dzisiaj rozwiążmy ten problem, żebyśmy nie wpadli w dołek związany z karami, które ewidentnie będą nas dotyczyły. Nie mamy tutaj alternatywy. Ten nasz temat trzeba odłożyć na jakieś osobne posiedzenie Komisji i zastanowić się, jaką drogą musimy pójść, żeby rzeczywiście zmniejszyć emisję z paliw, bo właściwie to o to chodzi. Natomiast dzisiaj trzeba rozwiązać ten temat w ten sposób, żeby nas samych i naszych rodaków nie dosięgły kary, które w ostateczności obrócą się w cenę paliwa, kiedy firmy zaczną płacić te kary, więc po prostu musimy tę sprawę rozwiązać. Myślę, panie przewodniczący, że powinniśmy przejść do rozpatrywania ustawy. Taki jest mój wniosek formalny.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Oczywiście, przejdziemy, kiedy wyczerpiemy głosy w dyskusji. Mogę tylko państwa prosić, żebyśmy przeszli. Już nie jesteśmy w stanie tego procesu odwrócić. Z Unii nie wychodzimy. Co robić? Musimy pewne rzeczy przyjmować, choć niewiele one dla nas wnoszą. Ale cóż.
Czy są jeszcze jakieś głosy w pierwszym czytaniu? Nie ma.
Stwierdzam zakończenie pierwszego czytania.
Poseł Krzysztof Gadowski (KO):
Panie przewodniczący, ale nie otrzymaliśmy odpowiedzi od pani minister. Od pana ministra, przepraszam.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Bardzo proszę o odpowiedź.
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Jeżeli dobrze odnotowałam, były jeszcze dwa pytania. Kwestia ewentualnego postępowania karnego ze strony Komisji Europejskiej za brak realizacji NCR. Czy dobrze zrozumiałam pytanie?
Poseł Krzysztof Gadowski (KO):
(wypowiedź poza mikrofonem)
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Rzeczywiście, Polska nie zrealizowała w 2020 r. NCR. Jak wspomniałam wcześniej, cel został zrealizowany na poziomie niższym od wymaganego, czyli na poziomie 4,7%. Sprawozdawczość w tym zakresie powinna być przedłożona Komisji Europejskiej do końca bieżącego roku. Na podstawie sprawozdawczości KE może podjąć środki dyscyplinujące w stosunku do kraju członkowskiego. Natomiast w takim przypadku KE umożliwia również krajowi złożenie wyjaśnień. Rozpoczyna się procedura zarzutów formalnych. Kraj otrzymuje odpowiedni czas na to, żeby ustosunkować się do zarzutów i przedstawić powody. Jeżeli są to powody obiektywne, KE zazwyczaj daje czas na wykonanie pewnego programu, czyli na przedstawienie środków zaradczych. W naszym przypadku ta ustawa jest właśnie jednym z takich środków zaradczych. Komisja sprawdza, czy kraj realizuje te środki zaradcze zgodnie z harmonogramem założonym i przedstawionym Komisji Europejskiej.
Dziś nie jesteśmy w stanie powiedzieć, w jaki sposób będzie kontynuowana ta sprawa. Liczymy się z tym, że będziemy musieli złożyć wyjaśnienia Komisji Europejskiej w następnym roku. Jeżeli chodzi o kwestię realizacji, to rzeczywiście – jak państwo zauważyli – większość krajów członkowskich Unii Europejskiej nie zrealizowała tych narodowych celów redukcyjnych. Zrealizowały go głównie państwa skandynawskie, które mają bardzo szeroko rozwinięty rynek paliw alternatywnych. Mają bardzo wysoki poziom energii elektrycznej produkowanej z OZE, co ma wpływ na możliwość zastosowania energii elektrycznej wykorzystywanej w transporcie do rozliczania narodowego celu redukcyjnego. W naszym przypadku z uwagi na strukturę bilansu energii elektrycznej emisyjność energii elektrycznej jest wyższa niż emisyjność paliw tradycyjnych. Na dzień dzisiejszy energia elektryczna wykorzystywana w transporcie nie może być wykorzystana do rozliczenia NCR.
Pomijam już kwestię, że rynek nie rozwinął się jeszcze w sposób dostateczny. Zużycie energii elektrycznej w transporcie jest stosunkowo nieduże. Mamy około 28–29 tys. samochodów. To jest jeszcze po prostu bardzo mały fragment rynku. Jeżeli chodzi o kwestie wpływu opłaty zastępczej, nie wiem, czy zostałam dobrze zrozumiana. Powiedziałam, że opłata zastępcza nie powinna wpłynąć na cenę paliwa, dlatego że opłata zastępcza jest pewną alternatywą dla kary. Podmiot zapłaciłby albo karę, albo opłatę zastępczą. Jedno i drugie w pewnym sensie może mieć wpływ na koszty, a tym samym może być przeniesione na cenę. Sama opłata zastępcza nie wywoła dodatkowego wpływu na cenę.
Głos z sali:
(wypowiedź poza mikrofonem)
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Czy jeszcze… Jeszcze nie… Tak.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Tak. Czy ktoś jeszcze chciał zabrać glos?
Dyrektor departamentu w MKiŚ Elżbieta Piskorz:
Dyrektywa wiąże co do celu, a nie co do środków. W związku z powyższym każdy kraj może sam zaproponować instrumenty wdrożenia. Ponieważ opłata zastępcza jest pewnym elementem skierowania środków na inwestycje, które ostatecznie mają służyć zwiększeniu ilości paliw alternatywnych na rynku, a więc zmniejszeniu emisji, sądzimy, że jest to zgodne z przepisami Unii Europejskiej.
Poseł Tomasz Piotr Nowak (KO):
Jest to pomocne w tym, żeby po prostu, kiedy będziemy rozmawiali z Unią, powiedzieć, że zastosowaliśmy taki instrument, żeby nie było kar.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Tak, dokładnie. I jeszcze dodatkowo to, że środki zostaną w kraju. Nie będą wychodziły z kraju. Te projekty są realizowane głównie na wschodzie. Tam są te UER, więc jest to troszeczkę dbanie o interes Rzeczypospolitej. To znaczy poważne dbanie o interes Rzeczypospolitej.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję. Czy jeszcze w pierwszym czytaniu są jakieś głosy? Nie.
To zamykam pierwsze czytanie.
Proponuję przystąpić do szczegółowego rozpatrzenia projektu ustawy.
Czy są uwagi do tytułu? Ustawa o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw. Nie widzę uwag.
Stwierdzam, że Komisja pozytywnie zaopiniowała tytuł ustawy.
Teraz, szanowni państwo, proponuję, żeby w art. 1 rozpatrywać zmianę po zmianie, bo to jest artykuł, który właściwie jest głównym artykułem całej ustawy, przynajmniej jeżeli chodzi o liczbę zmian. Widzę, że jest zgoda.
Szanowni pastwo, art. 1, zmiana nr 1. Czy są uwagi? Wiem, że są poprawki. Jeżeli będą, proszę sygnalizować, w którym miejscu. Są też poprawki legislacyjne.
Bardzo proszę, Biuro Legislacyjne.
Legislator Jarosław Lichocki:
Dziękuję, panie przewodniczący.
Jeżeli chodzi o zmianę nr 1, mamy uwagę do definicji wprowadzenia do obrotu. Będziemy kontynuować wątpliwości w tym zakresie zgłaszane także do ustawy o biokomponentach oraz biopaliwach ciekłych, bowiem ta definicja zawiera pojęcia, które mają charakter niedookreślony o charakterze klauzul generalnych, które mogą budzić wątpliwości w trakcie stosowania przepisów prawa. Jak rozumiemy – i prosilibyśmy o potwierdzenie wnioskodawców, którzy stosują te przepisy – ani orzecznictwo, ani doktryna nie określiły definicji trwałego wyzbycia się paliw. W tym zakresie mamy główną wątpliwość. Proszę zwrócić uwagę, że określenie „wprowadzenie do obrotu” zdefiniowane jest jako dokonanie jakiejkolwiek czynności skutkującej trwałym wyzbyciem. Pytanie główne – w którym momencie będziemy mieli do czynienia z trwałym wyzbyciem? Do kiedy jeszcze wyzbycie się paliw nie będzie miało charakteru trwałości? To jest nasza uwaga nie tylko do definicji wprowadzenia do obrotu, bowiem „trwałe wyzbycie” występuje w wielu przepisach projektu. Jak rozumiem wyjaśnienia, nasze wątpliwości będą dotyczyły także pozostałych przepisów, w których to określenie występuje. Natomiast tu, w definicji wprowadzenia do obrotu, mają one charakter fundamentalny.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję. Ale to nie jest poprawka. To jest tylko…
Legislator Jarosław Lichocki:
Uwaga.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Uwaga. Poprawki mamy spisane, ale to nie w tym momencie. Dziękuję bardzo. Czyli nie ma innych uwag do zmiany nr 1.
Zmiana nr 2, jak rozumiem, na str. 3. Czy są uwagi? Nie widzę.
Zmiana nr 3. Żebyśmy nie przeoczyli poprawki legislacyjnej, która tam jest. Czy są uwagi? Nie widzę. Stwierdzam, że pozytywnie zaopiniowaliśmy zmianę nr 3.
Zmiana nr 4. Czy są uwagi? Nie widzę. Stwierdzam, że zmiana nr 4 została pozytywnie zaopiniowana.
Zmiana nr 5. Czy są uwagi? Nie widzę. Stwierdzam, że zmiana nr 5 została zaopiniowana pozytywnie.
Zmiana nr 6. Nie widzę uwag. Stwierdzam, że zmiana nr 6 jest pozytywnie zaopiniowana przez Komisję.
Zmiana nr 7. Czy są uwagi? Nie widzę. Stwierdzam, że zmiana nr 7 jest pozytywnie zaopiniowana.
Zmiana nr 8. Nie widzę uwag. Stwierdzam, że zmiana nr 8 została pozytywnie zaopiniowana przez Komisję.
Zmiana nr 9. Czy są uwagi? Bardzo proszę.
Legislator Jarosław Lichocki:
Dziękuję.
W zmianie nr 9 dodajemy art. 13a w ustawie matce, który dotyczy kontroli jakości wodoru i wystawiania certyfikatu, a właściwie częstotliwości przeprowadzania kontroli jakości wodoru u przedsiębiorców go wytwarzających czy innych. Prosilibyśmy wnioskodawców o przedstawienie relacji między ust. 2 i ust. 1, bowiem w ust. 2 wnioskodawcy proponują określenie innej częstotliwości kontroli jakości wodoru niż raz na kwartał roku kalendarzowego. Przesłanki, które zostały określone w przepisie ust. 2, są na tyle niedookreślone, że wydaje się, że wystarczyłoby określić w ust. 1, że ta kontrola jest przeprowadzana co najmniej raz na kwartał roku kalendarzowego, bowiem w procesie stosowania przepisu ust. 2 mogą zajść istotne wątpliwości co do oceny tych przesłanek i zmiany częstotliwości określonej w ust. 1.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Ale to też nie jest poprawka, tylko wątpliwość.
Czy są inne uwago do zmiany nr 9? Nie widzę. Stwierdzam, że pozytywnie zaopiniowaliśmy zmianę nr 9.
Zmiana nr 10. Nie widzę uwag. Stwierdzam, że zmiana nr 10 została pozytywnie zaopiniowana.
Zmiana nr 11. Nie widzę uwag. Stwierdzam, że zmiana nr 11 została pozytywnie zaopiniowana.
Zmiana nr 12. Bardzo proszę, pan mecenas.
Legislator Konrad Nietrzebka:
Dziękuję. Panie przewodniczący, szanowni państwo, Konrad Nietrzebka, Biuro Legislacyjne.
Jeśli chodzi o zmianę nr 12, prosimy stronę wnioskodawców o ewentualne pokuszenie się o dokonanie zmiany w zakresie sformułowania „z zastrzeżeniem”, które ogólnie budzi wątpliwości interpretacyjne. Nie do końca jest jasne, jak należy tego typu sformułowanie rozumieć. Być może chodzi tu o określenie „z wyjątkiem” albo „z uwzględnieniem”. Bardzo prosimy stronę rządową o odniesienie się do tej kwestii.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Bardzo proszę. Pan minister.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Akceptujemy proponowaną zmianę. Proponujemy użycie wyrazów „z uwzględnieniem”.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Czy to jest poprawka, którą mamy? Czy to jest tylko… W takim razie bardzo proszę Komisję o upoważnienie do wprowadzania zmian legislacyjnych. Dziękuję bardzo.
Czy są inne uwagi do zmiany nr 12? Nie widzę.
Zmiana nr 13. Bardzo proszę, pan mecenas.
Legislator Konrad Nietrzebka:
Też krótko. Dziękuję bardzo, panie przewodniczący.
W zmianie nr 13 chcielibyśmy tylko prosić o potwierdzenie strony rządowej, że celowa jest zmiana tego przepisu, biorąc pod uwagę fakt, że inna ustawa wprowadza nowe brzmienie właśnie tej jednostki redakcyjnej, a więc art. 24 ust. 1. Ten przepis ma wejść w życie 1 lipca 2022 r. Jest pytanie, czy to jest zamierzony cel w tej ustawie.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo. Czy to jest też legislacyjna poprawka?
Legislator Konrad Nietrzebka:
Nie, panie przewodniczący. Przed momentem pani dyrektor z panem ministrem potwierdzili, że jest to celowy zabieg.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
To dziękuję.
Zmiana nr 14. Czy są uwagi do zmiany nr 14? Nie widzę. Zmiana nr 14 jest długa. Tak, bardzo proszę do zmiany nr 14.
Legislator Konrad Nietrzebka:
W zakresie zmiany nr 14 w ust. 4 występuje czasownik modalny „powinna”. Proponujemy zastąpić go wyrazami „musi potwierdzać” albo „potwierdza”, w zależności od zdania wnioskodawców. Prosilibyśmy wnioskodawców o określenie, jakie sformułowanie powinno zastąpić czasownik „powinna”, który może budzić wątpliwości w tym przepisie.
Natomiast prosilibyśmy wnioskodawców o wyjaśnienie relacji między ust. 5 i ust. 6. Proszę zwrócić uwagę, że w ust. 2 przedsiębiorca będzie badał jakość wodoru co najmniej raz dziennie. Natomiast na podstawie ust. 5 będzie wystawiał certyfikat jakości. Podstawą będą dokumenty z badań określonych w ust. 2. Czyli rozumiem, że taki certyfikat nie będzie wstawiany codziennie czy nie raz dziennie, tylko na podstawie dokumentów z kontroli. To należałoby doprecyzować, chociażby w wyjaśnieniu.
W ust. 6 mamy pewną wątpliwość co do relacji między ust. 5 i ust. 6. W ust. 5 zapisano, że „przedsiębiorca wytwarzający wodór wystawia certyfikat jakości wodoru w oparciu o dokumenty z badań w okresie, w którym został wytworzony wodór”. Natomiast w ust. 6 napisano, że certyfikat jest wystawiany przed wydaniem wodoru. Prosilibyśmy o wyjaśnienie, w którym momencie wystawiany jest ten certyfikat na podstawie przepisów ust. 5 i 6.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję.
Czy pan minister chciałby się odnieść do zmiany nr 14?
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Tak. Tam powinno być słowo „potwierdza”. Natomiast jeśli chodzi o relację ust. 6 do ust. 5, certyfikat jest wystawiany po zbyciu.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Rozumiem, że możemy to przyjąć jako poprawkę legislacyjną.
Legislator Jarosław Lichocki:
Tu jest wątpliwość. Nie bardzo rozumiem, co mielibyśmy poprawiać, bo ust. 6 mówi, że certyfikat jest wystawiany przez wydaniem wodoru, podczas gdy ust. 5 mówi, że wystawia się certyfikat w okresie, w którym został wytworzony wodór podlegający rozporządzeniu. Tu jest pewna rozbieżność.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Poprawiamy tylko wyraz „potwierdza”. Natomiast pozostałe zostają.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję. Czy są jeszcze jakieś uwagi do zmiany nr 14? Nie widzę.
Zmiana nr 15. Czy są uwagi? Nie widzę.
Zmiana nr 16. Czy są uwagi? Nie widzę.
Zmiana nr 17. Czy są uwagi? Nie widzę.
Zmiana nr 18. Czy są uwagi? Nie widzę.
Zmiana nr 19. Czy są uwagi? Nie widzę.
Zmiana nr 20. Czy są uwagi? Nie widzę.
Zmiana nr 21. Bardzo proszę, pan mecenas.
Legislator Jarosław Lichocki:
W zmianie nr 21 odsyłamy do odrębnych przepisów, co w naszej ocenie nie spełnia wymogu określoności prawa.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Pan minister.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Prosimy o pozostawienie tego zapisu. Przepis w dotychczasowym brzmieniu obowiązuje od 2018 r. i nigdy nie budził wątpliwości, więc prosimy o pozostawienie.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Zmiana nr 22. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 23. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 24. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 25. Jest. Bardzo proszę, panie mecenasie.
Legislator Jarosław Lichocki:
Bardzo dziękuję, panie przewodniczący.
Szanowni państwo, bardzo istotna kwestia, która też wymaga doprecyzowania przez wnioskodawców. Proszę zwrócić uwagę, że w ust. 2 projektowanego art. 30j, w pkt 4 jest mowa o numerze, o którym mowa w części 2 pkt 1 lit. g załącznika nr 1 do dyrektywy 2015/652. Chcielibyśmy tylko zapytać, czy to celowy zabieg wnioskodawców, że w przeciwieństwie do tego, co jest w tej dyrektywie, zostaje tu pominięte sformułowanie „jednorazowy numer” – jak jest w rekomendowanej dyrektywie. Tam jest podkreślenie, że jest to jednorazowy numer.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję.
Pan minister.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Tak, dziękuję bardzo.
W przytoczonej dyrektywie jest użyty wyraz „jednorazowy”, jednakże z praktyki rynku wynika, że przedmiotowy numer nie ma charakteru jednorazowego. W związku z tym wnosimy o pozostawienie projektowanego przepisu bez zmian.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Bardzo proszę, pan mecenas.
Legislator Konrad Nietrzebka:
Panie przewodniczący, jeśli tak, to jeszcze tylko króciutko. Na końcu zmiany nr 25 mamy art. 30k. W art. 30k, też na końcu tego przepisu, mamy sformułowanie „z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych”. Tutaj pytanie, czy to odesłanie nie jest zbyt szerokie i mało precyzyjne. Czy nie można byłoby w jakiś inny sposób wskazać przepisów, które należałoby zachować w tym komentowanym przypadku?
Dziękuję bardzo.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Panie ministrze?
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Analogiczny przepis funkcjonuje w ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. Jego brzmienie nie budziło dotychczas wątpliwości. Dlatego wnosimy o pozostawienie tego zapisu bez zmian.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję.
Czy są jeszcze jakieś uwagi do zmiany nr 25? Nie widzę.
Zmiana nr 26. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 27. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 28. Bardzo proszę, panie mecenasie.
Legislator Jarosław Lichocki:
Panie przewodniczący, pragniemy zwrócić uwagę, że tutaj w przepisie karnym odsyłamy do normy zawartej w przepisie materialnym, w której zastosowano przecinek. Czy ten przecinek może być istotny? Prosilibyśmy wnioskodawców o odpowiedź, czy przed wyrazami „z wyłączeniem wodoru” nie powinno być przecinka – analogicznie, jak jest w przepisach materialnych?
Dziękuję.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Nie. Tutaj prosimy o pozostawienie tej propozycji. Z uwagi na fakt, że to wyłączenie wodoru dotyczy tylko czynności usuwania paliwa, przecinek w tym miejscu jest niezasadny.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Zmiana nr 29. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 30. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 31.
Wydawało mi się, że pytałem. Czy do zmiany nr 28 są uwagi? Nie ma. Dobrze.
Zmiana nr 30. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 31. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 32. Proszę bardzo, panie mecenasie.
Legislator Jarosław Lichocki:
Szanowni państwo, tutaj też jest wątpliwość wynikająca z brzmienia art. 111 pkt 12 ustawy o finansach publicznych. Pragniemy podkreślić, że kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa właśnie na podstawie tego przepisu. W związku z tym wpisywanie w tym przepisie tego typu sformułowania, że stanowią dochód budżetu państwa, wydaje się zbędne. W związku z tym pytanie do strony rządowej, czy tego fragmentu nie należałoby usunąć.
Dziękuję bardzo.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Akceptujemy proponowaną zmianę.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Jak rozumiem, można ją uznać za poprawkę legislacyjną. Nie?
Legislator Jarosław Lichocki:
To znaczy nasza uwaga zmierzała do wykreślenia zmiany zawartej w lit. a, co nie do końca realizuje postulat, bo ten przepis brzmi tak, że wpływy stanowią dochód budżetu państwa, więc prosilibyśmy o jasne stanowisko wnioskodawców.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
W takim razie, panie ministrze, nie mamy poprawki.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Proponujemy wprowadzić tylko „pkt 1–3, 5, 6”. Takie redakcyjne…
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Zmiany numeracji, czyli to jako zmiany legislacyjne. Dobrze. Dziękuję bardzo.
Zmiana nr 32. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 33. Nie widzę uwag.
Zmiana nr 34…
Legislator Konrad Nietrzebka:
Zmiana nr 33 jest ostatnią zmianą w art. 1.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Słucham?
Legislator Konrad Nietrzebka:
Panie przewodniczący, zmiana nr 33 jest ostatnią zmianą w art. 1.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Tak. Nie widzę uwag, czyli zakończyliśmy art. 1.
Artykuł 2. Bardzo proszę, zgłasza się pan poseł. Nie wiem, czy pierwszy zgłaszał się pan poseł, czy przedstawiciel Biura Legislacyjnego.
Legislator Konrad Nietrzebka:
Panie przewodniczący, chcielibyśmy zasygnalizować w celu zapewnienia spójności projektowanej ustawy oraz ustaw nowelizowanych tą ustawą, że jest propozycja oznaczenia dotychczasowej części art. 2 jako pkt 2 i dodać pkt 1 w brzmieniu: „W art. 3 w pkt 11i wyrazy «art. 2 pkt 7» zastępuje się wyrazami «art. 2 ust. 1 pkt 7»”. Natomiast w art. 19 jako konsekwencję w pkt 1 po wyrazach „art. 2” dodać wyrazy „pkt 2”. Panie przewodniczący, to jest pierwsza z czterech poprawek, które mają charakter legislacyjny, doprecyzowujący. Nie wiem, czy teraz przeczytać te poprawki, panie przewodniczący, czy ewentualnie…
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Mamy te poprawki.
Legislator Konrad Nietrzebka:
Jeżeli one są dostępne, to tylko i wyłącznie bardzo…
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Zostały rozdane posłom.
Legislator Konrad Nietrzebka:
…prosilibyśmy o przejęcie tych poprawek i ewentualnie stronę rządową o wyrażenie opinii o konieczności dokonania tych zmian.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Już je przejęliśmy i podpisaliśmy. Tak że jeżeli jest jakaś potrzeba krótkiego uzasadnienia…
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Tak. Potwierdzam zasadność i konieczność dokonania zmian w zaproponowanym brzmieniu.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dobrze. W takim razie do art. 2 jest jedna poprawka. Następna jest dopiero do art. 4. Tak?
Artykuł 2, szanowni państwo. Czy trzeba nad tą poprawką głosować|?
Legislator Konrad Nietrzebka:
Tak.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Szanowni państwo, czy jest sprzeciw? Sprzeciwu nie słyszę. Zatem tę poprawkę, w gruncie rzeczy legislacyjną, przyjmujemy.
Artykuł 3. Czy są uwagi? Nie widzę.
Artykuł 4. Bardzo proszę, jest poprawka legislacyjna.
Poseł Jan Warzecha (PiS):
W art. 4 proponujemy dodać art. 4a w brzmieniu: „W ustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 28ba w ust. 1 w pkt 2 w lit. b po wyrazach «dyrektywy 2009/28/WE» dodaje się wyrazy «lub art. 30 ust. 4 akapit pierwszy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych», zwanej dalej «dyrektywą 2018/2001»;
2) w art. 28l w ust. 1 w pkt 1 po wyrazach «dyrektywie 2009/28/WE» dodaje się wyrazy «dla decyzji Komisji Europejskiej wydanych przed 30 czerwca 2021 r. lub dyrektywie 2018/2001 dla decyzji Komisji Europejskiej wydanych po 30 czerwca 2021 r.»”.
Jest jeszcze poprawka, która ma charakter doprecyzowujący. Po art. 4 dodać art. 4a w brzmieniu: „W ustawie z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 234, 784 i 1093) w art. 5 w ust. 13 wyrazy «albo art. 31 ust. 4 pkt 6» zastępuje się wyrazami «„albo art. 31 ust. 4 pkt 5»”.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Czy jest sprzeciw do tej poprawki legislacyjnej do art. 4? Nie widzę. Zatem uznaję, że art. 4 z poprawką przyjęliśmy.
Artykuł 5. Bardzo proszę o przedstawienie poprawki.
Poseł Jan Warzecha (PiS):
W art. 5 proponuje się poprawkę, która ma charakter legislacyjny. Po art. 5 proponujemy dodać art. 5a w brzmieniu: „W ustawie z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne (Dz.U. poz. 1093) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 w pkt 51 w lit. a w tiret czwartym:
a) polecenie nowelizacyjne otrzymuje brzmienie: «po pkt 6a dodaje się pkt 6aa–6e w brzmieniu:»
b) pkt 6a oznacza się jako pkt 6aa”.
Następnie jest poprawka, która ma charakter doprecyzowujący. Po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu: „W ustawie z dnia 20 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne (Dz.U. poz. 1093) w art. 37 w pkt 5 wyrazy «art. 56 ust. 1 pkt 30u i lit. d» zastępuje się wyrazami «art. 56 ust. 1 pkt 30u i lit. b»”.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Czy są uwagi do poprawek dotyczących art. 5 i dodania artykułów po art. 5? Nie widzę.
Czy jest sprzeciw wobec propozycji przyjęcia tych poprawek? Nie widzę. Zatem stwierdzam, że Komisja przyjęła poprawki do art. 5 i dodała art. 5a i bodajże 5b. Czy tak?
Poseł Jan Warzecha (PiS):
Tak.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Artykuł 6. Czy są uwagi do art. 6? Nie widzę. Stwierdzam, że Komisja przyjęła art. 6.
Artykuł 7. Czy są uwagi? Bardzo proszę, pan mecenas.
Legislator Konrad Nietrzebka:
Dziękuję, panie przewodniczący. Szanowni państwo, mam tylko pytanie do strony rządowej. Proszę zwrócić uwagę, że w art. 7 w ust. 1 i w ust. 2, w końcowych fragmentach tych przepisów znajduje się odesłanie „na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą”. Chcielibyśmy tylko zapytać, czy w ocenie strony rządowej, jako wnioskodawców, te przepisy nie będą budziły wątpliwości, biorąc pod uwagę to, że wcześniejsze fragmenty tych przepisów dość szczegółowo wskazują, o jakich przepisach jest mowa. A potem to odesłanie jest bardzo ogólne. Czy tutaj nie będzie żadnych wątpliwości? To pytanie do strony rządowej.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Bardzo proszę, panie ministrze.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Nie. Wnosimy o pozostawienie przepisu w takim brzmieniu, jakie zaproponowano.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Czy są inne uwagi do art. 7? Nie widzę. Stwierdzam, że Komisja przyjęła art. 7 w tym brzmieniu.
Artykuł 8. Czy są uwagi? Nie widzę. Stwierdzam, że Komisja zaakceptowała art. 8.
Artykuł 9. Czy są uwagi? Nie widzę. Stwierdzam, że art. 9 przyjęliśmy.
Artykuł 10. Czy są uwagi? Nie widzę. Stwierdzam, że art. 10 przyjęliśmy.
Artykuł 11. Czy są uwagi? Nie widzę. Przyjęliśmy art. 11.
Artykuł 12. Czy są uwagi? Nie widzę. Przyjęliśmy art. 12.
Artykuł 13. Czy są uwagi? Nie widzę. Przyjęliśmy art. 13.
Artykuł 14. Czy są uwagi? Nie widzę. Przyjęliśmy art. 14.
Artykuł 15. Czy są uwagi? Nie widzę. Stwierdzam, że przyjęliśmy art. 15.
Artykuł 16. Bardzo proszę, pan mecenas.
Legislator Konrad Nietrzebka:
Dziękuję.
Panie przewodniczący, szanowni państwo, tutaj tylko pytanie do strony rządowej w związku z upoważnieniem Biura Legislacyjnego. Na końcu tego przepisu, biorąc pod uwagę jego brzmienie, są wyrazy „i mogą być zmieniane”. Biorąc pod uwagę § 33 i § 34 zasad techniki prawodawczej oraz konstrukcyjne zasady związane z wydawaniem przepisów wykonawczych, rozporządzeń, czy ewentualnie na końcu, po wyrazach „i mogą być zmieniane”, nie należy dodać wyrazów „w tym czasie na podstawie art. 30g ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1”, bowiem tutaj mamy tę sytuację, w której musimy wskazać, na jakiej podstawie one ewentualnie mogą być zmieniane i gdzie są granice wyznaczone przez wytyczne.
Dziękuję bardzo.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Pan minister.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Tak. Akceptujemy taką zmianę.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Czy to można uznać za zmianę legislacyjną?
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Tak.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
To w ramach upoważnienia.
Czy są inne uwagi do art. 15? Nie widzę. Przyjęliśmy art. 15 z tą zmianą legislacyjną.
Artykuł 16. Czy są uwagi? Tak? Dziękuję. To było, tak? Dziękuję bardzo.
Artykuł 17. Czy są uwagi? Nie widzę. Przyjęliśmy art. 17.
Artykuł 18. Czy są uwagi? Nie widzę.
Artykuł 19. Bardzo proszę o poprawkę.
Poseł Jan Warzecha (PiS):
W art. 19 pkt 2 proponuje się brzmienie: „Art. 4a oraz art. 14, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia”. I uzasadnienie. Z uwagi na ważny interes państwa przewiduje się, że zmiana proponowana w art. 4a wejdzie w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia przedmiotowej ustawy w Dzienniku Ustaw. Skrócony termin wejścia w życie proponowanych przepisów nie stoi w sprzeczności z zasadami demokratycznego państwa prawa.
Dziękuję.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Czy są uwagi do tej poprawki? Nie ma. Strona rządowa? Jakie jest stanowisko do poprawki?
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Tak. Potwierdzam zasadność i konieczność dokonania zmian w zaproponowanym brzmieniu.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Bardzo proszę, pan…
Legislator Jarosław Lichocki:
Chcieliśmy zgłosić inną uwagę do art. 19, związaną z okresem vacatio legis. Otóż proszę zwrócić uwagę, że pkt 1 będzie de facto wprowadzał retroaktywność w zakresie art. 2, który wejdzie w życie 1 lipca 2021 r. Prosilibyśmy wnioskodawców o uzasadnienie tej wyjątkowej sytuacji.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Czy jest sprzeciw wobec tej poprawki? Nie widzę. Zatem stwierdzam, że poprawkę przyjęliśmy, chyba że pan minister ma jakieś uwagi.
Podsekretarz stanu w MKiŚ Piotr Dziadzio:
Zgadzamy się.
Przewodniczący poseł Marek Suski (PiS):
Dziękuję bardzo.
Szanowni państwo, zatem przeszliśmy przez wszystkie artykuły.
Pozostaje nam przegłosowanie całości projektu. W takim razie przystępujemy do głosowania. Kto z pań i panów posłów jest za pozytywnym zaopiniowaniem projektu wraz z przyjętymi poprawkami? Proszę o naciśnięcie guziczka. Tylko guziczki jeszcze się nie wyświetliły. Dziękuję. Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał?
Jeszcze się wyświetlają guziczki. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Już pytałem. Czy już wszyscy głosowali? Jeszcze musimy wybrać sprawozdawcę. Spokojnie. Jeszcze parę chwil wytrzymajmy. Czy już wszyscy oddali głos? Zamykam głosowanie.
Proszę o podanie wyniku. Za 18 osób, przeciw 0, wstrzymało się 0. Dziękuję państwu.
W tej chwili jest propozycja, żeby sprawozdawcą Komisji była pani poseł Ewa Malik. Czy jest zgoda?
Zatem stwierdzam, że Komisja wybrała panią Ewę Malik na sprawozdawcę Komisji.
Na tym, szanowni państwo, zakończyliśmy. Wyczerpaliśmy porządek dzienny. Zakończyliśmy posiedzenie.
Stwierdzam, że projekt został przyjęty. Wyczerpaliśmy porządek dzienny. Zamykam posiedzenie Komisji. Dziękuję państwu bardzo.