Komisja do Spraw Petycji, obradująca pod przewodnictwem posła Sławomira Jana Piechoty (KO), przewodniczącego Komisji, zrealizowała następujący porządek dzienny:

– rozpatrzenie odpowiedzi Ministra Finansów na dezyderat nr 221 w sprawie zmiany art. 151 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej;

– rozpatrzenie odpowiedzi Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na dezyderat nr 225 skierowany do Prezesa Rady Ministrów w sprawie przepisów ustawy z dnia 21 kwietnia 1936 r. o stosunku Państwa do Karaimskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej;

– rozpatrzenie odpowiedzi Ministra Spraw Zagranicznych na dezyderat nr 226 w sprawie sytuacji osób praktykujących Falun Gong w Chińskiej Republice Ludowej;

– rozpatrzenie odpowiedzi Ministra Edukacji i Nauki na dezyderat nr 227 w sprawie zmiany art. 63 ust. 14 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe;

– rozpatrzenie odpowiedzi na dezyderat nr 236 skierowany do Prezesa Rady Ministrów w sprawie ochrony grobów działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych z powodów politycznych;

– rozpatrzenie petycji w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie zakazu uzależniania przez operatorów telekomunikacyjnych opłat za usługi od wyrażenia przez abonenta zgody na kontakty marketingowe (BKSP-144-IX-568/22);

– rozpatrzenie petycji w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie opodatkowania osób pobierających rentę z tytułu niezdolności do pracy (BKSP-144-IX-572/22);

– rozpatrzenie petycji w sprawie zmiany art. 475 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805 ze zm.) oraz zmiany art. 31a ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2021 r. poz. 1070 ze zm.) (BKSP-144-IX-567/22);

– rozpatrzenie petycji w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie świadczenia pieniężnego dla małżeństw z długoletnim stażem (BKSP-144-IX-578/22);

– rozpatrzenie projektów dezyderatów:
– w sprawie zmiany ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie wymagań dla kandydatów na stanowisko referendarza sądowego;
– w sprawie pomocy dla osób niepełnosprawnych i ich opiekunów w poszukiwaniu i zatrudnianiu pracowników usług opiekuńczych i fizjoterapeutycznych;
– w sprawie możliwości łączenia emerytury lub renty ze świadczeniem po zmarłym małżonku;
– w sprawie ochrony zwierząt żyjących w parkach narodowych i rezerwatach przyrody przed skutkami używania materiałów pirotechnicznych.

W posiedzeniu udział wzięli: Wojciech Labuda pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów ds. reformy regulacji administracyjnych związanych z ruchem naturalnym ludności i ochrony miejsc pamięci w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Barbara Szymanowska dyrektor Departamentu Azji i Pacyfiku Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Marek Bucior główny specjalista w Departamencie Ubezpieczeń Społecznych Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, Danuta Cierlik radca w Departamencie Współpracy z Samorządem Terytorialnym Ministerstwa Edukacji i Nauki, Katarzyna Dej radca w Departamencie Podatków Dochodowych Ministerstwa Finansów, Anna Grycuk naczelnik wydziału w Departamencie Budżetu, Majątku i Kadr Krajowej Administracji Publicznej Ministerstwa Finansów, Anna Marczak główny specjalista w Departamencie Legislacyjnym Prawa Cywilnego Ministerstwa Sprawiedliwości, Monika Piszcz-Czapla naczelnik wydziału w Departamencie Wyznań Religijnych oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, Izabela Sierzputowska starszy specjalista w Departamencie Podatków Dochodowych Ministerstwa Finansów.

W posiedzeniu udział wzięli pracownicy Kancelarii Sejmu: Kamil Micał oraz Małgorzata Nowak  – z sekretariatu Komisji w Biurze Komunikacji Społecznej.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Szanowni państwo, witam. Otwieram 118. posiedzenie Komisji do Spraw Petycji. W projekcie porządku tego posiedzenia mamy następujące sprawy. W punkcie pierwszym – rozpatrzenie odpowiedzi Ministra Finansów na dezyderat nr 221 w sprawie zmiany ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej. W punkcie drugim – rozpatrzenie odpowiedzi Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na dezyderat nr 225 w sprawie ustawy o stosunku Państwa do Karaimskiego Związku Religijnego w RP. W punkcie trzecim – rozpatrzenie odpowiedzi Ministra Spraw Zagranicznych na dezyderat nr 226 w sprawie sytuacji osób praktykujących Falun Gong w Chińskiej Republice Ludowej. W punkcie czwartym – rozpatrzenie odpowiedzi Ministra Edukacji i Nauki na dezyderat nr 227 w sprawie zmiany ustawy Prawo oświatowe. W punkcie piątym – rozpatrzenie odpowiedzi na dezyderat nr 236 skierowany do Prezesa Rady Ministrów w sprawie ochrony grobów działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych z powodów politycznych. W punkcie szóstym – rozpatrzenie petycji w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie zakazu uzależniania przez operatorów telekomunikacyjnych opłat za usługi od wyrażenia przez abonenta zgody na kontakty marketingowe. W punkcie siódmym – rozpatrzenie petycji w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie opodatkowania osób pobierających rentę z tytułu niezdolności do pracy. W punkcie ósmym – rozpatrzenie petycji w sprawie zmiany w Kodeksie postępowania cywilnego oraz w ustawie o Inspekcji Ochrony Środowiska. W punkcie dziewiątym – rozpatrzenie petycji w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie świadczenia pieniężnego dla małżeństw z długoletnim stażem. W punkcie dziesiątym – rozpatrzenie projektów czterech dezyderatów.

Czy wobec takiego zakresu porządku posiedzenia jest akceptacja? Nie słyszę uwag. Zatem stwierdzam, iż co do zakresu porządek został przyjęty. Natomiast ze względu na kolizję z kolejnymi posiedzeniami komisji, proponuję byśmy dokonali zmian w kolejności rozpatrywania, a zatem na początek byśmy rozpatrzyli petycje zawarte w punktach szóstym i dziewiątym, a następnie żebyśmy rozpatrzyli odpowiedzi zawarte w punktach pierwszym i czwartym. Czy do takiej zmiany kolejności rozpatrywania są zastrzeżenia? Nie słyszę. Zatem stwierdzam, iż porządek posiedzenia został przyjęty. Przystępujemy do jego realizacji.

Proszę zatem pana przewodniczącego Jacka Świata o przedstawienie petycji w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie zakazu uzależniania przez operatorów telekomunikacyjnych opłat za usługi od wyrażenia przez abonenta zgody na kontakty marketingowe.

Poseł Jacek Świat (PiS):
Szanowni państwo, przed nami petycja złożona przez osobę prywatną. Autor petycji domaga się zmian ustawowych, a więc w granicach naszej kompetencji. Mianowicie postuluje by zakazać praktyki uzależniającej cenę usług telekomunikacyjnych od zgody na kontakty marketingowe. Wyrażenie zgody na takie kontakty jest wymagane przepisami i ono jest stosowane. W przypadku kontaktów elektronicznych jest to poprzez naciśnięcie odpowiedniego klawisza, odpowiedniej ikonki zgody lub niezgody na kontakty marketingowe. Przy czym bywa tak, że niewyrażenie zgody na kontakty marketingowe skutkuje wyższą ceną usługi. Czyli zgoda na kontakty marketingowe jest więc bonifikatą, jak to autor nazwał dość celnie „opłatą za święty spokój”.

Analiza BAS zwraca uwagę, że przepisy RODO nie zakazują takich praktyk. Chyba żeby doszło do jakiś drastycznych różnic cen, powiedzmy 90% bonifikaty w zamian za te kontakty marketingowe.

Otóż rzecz jest w tym, że przepisy nie mogą zakazać firmom stosowania różnych form ulg, bonifikat, premii, np. takie się stosuje dla stałych klientów. Również takie bonifikaty mogą być stosowane w zamian za zgodę na kontakty marketingowe i ingerencja w te przepisy w istocie łamałaby wolność działalności gospodarczej zawartej zarówno w prawie krajowym, jak i w prawie unijnym. Podświadomie czujemy, że to może być sytuacja nie w porządku i pewne nadużycie pozycji przedsiębiorcy, ale z drugiej strony tej wolności działalności gospodarczej ograniczać w sposób drastyczny nie można. W moim przekonaniu i w przekonaniu również eksperta BAS, takie sprawy, gdy dochodzi do drastycznego łamania praw klienta, właśnie gdy ta bonifikata jest rażąco wysoka, mogłyby być zgłaszane, ale powinny być zgłaszane w trybie indywidualnym. Bonifikata jest 5 czy 10% nie jest jakimś wielkim problemem i nie ogranicza wolności wyboru, którą ma klient.

Dlatego moja rekomendacja jest taka, by nie uwzględniać żądania będącego przedmiotem petycji, a ewentualne wynaturzenia w tych kontaktach zgłaszać w trybie indywidualnym do UOKiK.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Czy ktoś z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Nie słyszę. Czy wobec rekomendacji by nie uwzględnić żądania zawartego w przedstawionej petycji są zastrzeżenia? Nie słyszę. Zatem stwierdzam, iż Komisja podjęła taką decyzję.

Przechodzimy do kolejnego punktu. Proszę panią przewodniczącą Urszulę Augustyn o przedstawienie petycji w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie świadczenia pieniężnego dla małżeństw z długoletnim stażem.

Poseł Urszula Augustyn (KO):
Dziękuję bardzo. Państwo przewodniczący, szanowni państwo, otóż autorzy petycji proponują nam, abyśmy uchwalili ustawę, którą oni sami określili jako „MAŁŻEŃSTWO+…500”. Byłaby to ustawa, która miałaby przewidywać wypłatę comiesięcznego świadczenia pieniężnego. Z proponowanej nazwy tej ustawy można wnioskować, że chodziłoby o świadczenie 500 złotowe, a płatność ta czy dotacja, czy jakby tego nie nazwać, obejmowałaby małżeństwa ze stażem 40, 45 lub 50 lat i oczywiście dłuższym.

Petycja nie zawiera żadnych szczegółowych rozwiązań. Natomiast w argumentacji podkreślane są fakty, po pierwsze, że potrzeby seniorów są wyższe od normalnych potrzeb każdego człowieka i w związku z tym autorzy petycji to uzasadniają, że potrzeba więcej pieniędzy, na leki, środki higieny osobistej, diety i leczenie różnych schorzeń opiekunów itd. Jest też takie zdanie, które chciałabym zacytować. Cytuję uzasadnienie petycji: „Niestety dziś długoletnie małżeństwo nie jest w modzie, nawet w ogóle małżeństwo. Takich małżeństw jak nasze 50 lat tak naprawdę nie jest wiele. Rokowania na dalsze długoletnie pożycie raczej niepewne. Budżet państwa, jesteśmy o tym przekonani, na pewno wytrzyma takie koszty”. W związku z tym państwo składają w petycji propozycję, żebyśmy ustawowo uregulowali tę kwestię. Autorzy petycji postarali się także o poparcie, o rekomendację prezesa Stronnictwa Pracy, który uważa, że ta propozycja spotka się z uznaniem społecznym. Tyle, jeśli chodzi o samą petycję.

Jeśli chodzi o jej uzasadnienie, to kwestia wydaje się być dyskusyjna. Po pierwsze, należy gratulować i cieszyć się, że małżonkowie dożywają tak pięknych jubileuszy – to pierwsza kwestia. Druga kwestia, każdy emeryt i każdy rencista powinien być tak zabezpieczony, żeby nie trzeba go było wspierać dodatkowymi funduszami, a jeśli już takie dodatkowe fundusze są, to one muszą wynikać z konkretnych przyczyn. Autorzy petycji chyba obligatoryjnie chcieliby każdej parze małżeńskiej, dożywającej 40., 45., 50. i następnych rocznic, takie świadczenia finansowe chyba bez względu na jakiekolwiek kryteria przeznaczyć. Trzecia kwestia, polega na tym, i myślę, że warto ją także podnieść – szczęściarzami są ci, którzy dożywają tych 50., 60. i następnych jubileuszy, ale życie nie jest takie proste i nie zawsze jest tak, że możemy takich jubileuszy dożyć i z nich się cieszyć. Co w takim razie z tymi osobami, które pozostają samotne i ciężar utrzymania swojego…

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Kwestie losowe.

Poseł Urszula Augustyn (KO):
Tak, oczywiście, to są kwestie losowe, to jest kwestia zdrowia, życia, śmierci i tysiąca innych sytuacji, w których ludzie się znajdują, i nie z własnej woli tego jubileuszu nie dożywają. Borykają się z dużo większymi czy też z równie wielkimi albo większymi faktycznie problemami, bowiem utrzymanie się, wyliczając także wszystkie argumenty, które w petycji są podniesione, a więc kwestia różnego rodzaju stałych schorzeń i konieczności zatrudniania opiekunów, diety, leki itd., itd. – ta pojedyncza osoba ma z tym ogromny kłopot. Jednak poza tymi argumentami trzeba wskazać, że na podstawie art. 67 Konstytucji RP ze względu na zawarte w nim sformułowanie „zakres i formę zabezpieczenia społecznego określa ustawa” faktycznie ustawodawcy przysługuje takie prawo, żeby tę ustawę wprowadzić.

Myślę więc, że należy tutaj, po pierwsze, zapytać i sprawdzić rządzących, a więc panią minister rodziny, aby zechciała nam objaśnić, jaka jest kondycja budżetu, czy ministerstwo pracuje nad podobnymi rozwiązaniami, czy ma je w pełni, czy też ich nie ma. Jakie są argumenty ze strony tych, którzy te pieniądze z naszego wspólnego budżetu mieliby przekazać. W związku z tym nie przesądzając o tym czy rozwiązanie będzie dalej procedowane, czy nie, proponuję Wysokiej Komisji, abyśmy wystosowali dezyderat do pani minister rodziny, pracy i polityki społecznej. Dziękuję.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Czy ktoś z państwa chciałby w tej sprawie zabrać głos? Proszę bardzo, pan przewodniczący Jacek Świat.

Poseł Jacek Świat (PiS):
Niestety w tej petycji brak konkretów, nie wskazano o jaką ewentualnie rocznicę by chodziło – 40., 60.? Poza tym rocznica też niekoniecznie ma związek z wiekiem. Jest para, która się pobrała w wieku lat 20, po 50 latach mają 70 i to mogą być ludzie w dobrej formie, a może być para, która się pobrała w wieku lat 50 i ona już po 20 latach może być w gorszej formie. Bardzo brak mi tych konkretów. Jest to jedna rzecz. Druga rzecz jest taka, że pomoc osobom chorym czy słabszym, czy potrzebującym jest udzielana w innych trybach i ona jest. Trzecia rzecz, która wydaje mi się dosyć ciekawa, a mianowicie, taka pomoc dla seniorów czy małżeństw długoletnich, czy jakieś uhonorowanie długoletnich małżeństw już istnieje. Problem jest taki, że w dużej części takie ułatwienia są udzielane przez samorządy.

Mnie akurat ten ostatni wątek najbardziej interesuje, przy czym nie wiem czy ministerstwo będzie władne, żeby nam takie dane przedstawić, czy posiada po prostu takie dane. Wiem, bo są takie rzeczy w samorządach. Szczególnie interesuje mnie ten ostatni punkt, jeżeli byśmy wysyłali dezyderat.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Czy ktoś z państwa jeszcze chciałby zabrać głos? Nie widzę. Zatem jest rekomendacja, by w sprawie postulatów i tu poszerzonych o te kwestie samorządowe, wskazane przez pana przewodniczącego Jacka Świata, wystąpili z dezyderatem do minister rodziny, pracy i polityki społecznej. Czy wobec takiej rekomendacji jest akceptacja? Nie słyszę uwag. Zatem stwierdzam, iż Komisja podjęła taką decyzję.

Szanowni państwo, przechodzimy do kolejnego punktu. Proszę przedstawiciela Ministra Finansów o przedstawienie odpowiedzi na dezyderat nr 221 w sprawie zmiany  art. 151 ust. 1 pkt 3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej. Kto z państwa? Pani, proszę bardzo. Proszę włączyć mikrofon, żebyśmy panią słyszeli.

Naczelnik wydziału w Departamencie Budżetu, Majątku i Kadr Krajowej Administracji Publicznej Ministerstwa Finansów Anna Grycuk:
Dzień dobry. Czy mnie słychać?

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Nie, proszę włączyć.

Naczelnik wydziału w Departamencie Budżetu, Majątku i Kadr KAS MF Anna Grycuk:
Dziękuję. Szanowni państwo, odpowiadaliśmy na dezyderat dotyczący zmiany przepisów, zaostrzenia wymagań w stosunku do kandydatów na funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej. Była propozycja zmiany zapisów dotyczących kto może być funkcjonariuszem. Zgodnie z obecnymi przepisami, funkcjonariuszem może być osoba, która nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. Natomiast w stosunku do funkcjonariuszy, którzy będą pełnili szczególne zadania zwalczania przestępczości i wywiadu te kryteria są zaostrzone i zgodnie z ustawą o Krajowej Administracji Skarbowej, taką służbę może pełnić osoba, która nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Tutaj są te kryteria zaostrzone.

W momencie, kiedy powstawała Krajowa Administracja Skarbowa i były tworzone przepisy, te wymagania zostały niejako przeniesione z wcześniejszych wymagań z ustawy o Służbie Celnej i z ustawy o kontroli skarbowej w stosunku do osób, które zajmowały się wywiadem skarbowym.

Na dzień dzisiejszy, tutaj wnoszący petycję uzasadnił swoją propozycję tym, że funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej zostali objęci emerytalnym systemem, tym wspólnym policyjnym, nazwijmy to, w związku z tym te wymagania powinny być jednolite. Natomiast po przeanalizowaniu, nadal inne służby, takie jak Służba Więzienna, one mają takie same wymagania jak w stosunku do funkcjonariuszy. Czyli nadal uregulowanie tego w tym przypadku nie uzupełniłoby tej całej puli jeżeli chodzi o wszystkich funkcjonariuszy wszystkich służb objętych tym emerytalnym systemem.

Druga kwestia, drugi punkt uzasadnienia dotyczył przenoszenia funkcjonariuszy pomiędzy służbami. Wnoszący petycję argumentował, że w przypadku przenoszenia funkcjonariuszy celno-skarbowych np. do Policji nie wymagałoby to sprawdzenia karalności, skazania itd, i podał to również za przykład. Natomiast tak samo Służba Więzienna nie ma tego wymagania – tak samo może być przenoszona pomiędzy służbami jak każdy funkcjonariusz czy to do Policji czy Straży Granicznej. Na dzień dzisiejszy Policja i Straż Graniczna muszą przeprowadzić odpowiednie sprawdzenia, muszą i tak przed przyjęciem do służby – nawet przy przeniesieniu służbowym muszą to po prostu sprawdzić.

Z naszych już długoletnich doświadczeń, bo tak jak wspomniałam, ten przepis w tym samym brzmieniu obowiązywał w ustawie o służbie celnej, czyli już od 1999 r. jakby nie było takich przesłanek, które by się kiedykolwiek pojawiły, żeby ten przepis zmienić. W związku z tym uznaliśmy te kryteria, które mamy na dzień dzisiejszy, za wystarczające. Natomiast, tak jak wspomniałam, odnośnie funkcjonariuszy wykonujących szczególne zadania, te kryteria są zaostrzone. Dziękuję.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję bardzo. Petycję referowała pani przewodnicząca Urszula Augustyn, proszę o stanowisko.

Poseł Urszula Augustyn (KO):
Bardzo dziękuję za odpowiedź, ona jest naprawdę wyczerpująca i pokazuje, że ten problem macie państwo dobrze przeanalizowany i nie ma potrzeby zmiany ustawowej. Dziękuję bardzo.

Naczelnik wydziału w Departamencie Budżetu, Majątku i Kadr KAS MF Anna Grycuk:
Dziękuję.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Zatem jest rekomendacja by przyjąć odpowiedź Ministra Finansów. Czy wobec takiej rekomendacji są uwagi? Nie słyszę. Zatem stwierdzam, iż Komisja przyjęła odpowiedź Ministra Finansów na dezyderat nr 221.

W kolejnym punkcie – punkt czwarty czyli punkt piąty – rozpatrzenie odpowiedzi na dezyderat nr 236 skierowany do Prezesa Rady Ministrów w sprawie ochrony grobów działaczy opozycji antykomunistycznej i osób represjonowanych z powodów politycznych. Kto z państwa?

Pan poseł, pan przewodniczący Jacek Świat i na początku powiedziałem o zmianie kolejności, stąd prośba o tę zmianę kolejności. Ktoś z państwa przedstawi nam odpowiedź? Pan?

Pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów ds. reformy regulacji administracyjnych związanych z ruchem naturalnym ludności i ochrony miejsc pamięci w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Wojciech Labuda:
Tak.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Proszę bardzo.

Pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów w KPRM Wojciech Labuda:
Szanowni państwo, Wojciech Labuda pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów ds. reformy regulacji administracyjnych związanych z ruchem naturalnym ludności i ochrony miejsc pamięci.

Szanowni państwo, zgodnie z przedstawioną pisemnie odpowiedzią, jak najbardziej przychylamy się do tego postulatu związanego z tym, że należy chronić groby osób zasłużonych na różnych polach, w tym działaczy opozycji antykomunistycznej. Wychodząc temu oczekiwaniu naprzeciw, został przygotowany projekt nowej ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych, znany pod numerem UD 278 (przepisy wprowadzające UD 277). W ramach tego projektu rzeczywiście przewidujemy taką nową instytucję, która będzie uzupełniała dotychczasowe mechanizmy ochrony grobów osób zasłużonych czy w ogóle ochrony grobów. Ponieważ mamy dzisiaj dwie takie instytucje, groby wojenne, czyli groby ofiar działań wojennych, mamy groby weteranów, czyli groby osób, które uczestniczyły w walkach. Natomiast państwo polskie na dzisiaj nie ma możliwości i instrumentów do tego, żeby chronić groby osób zasłużonych na innych polach, czy to jest pole kultury, czy to jest pole nauki, czy to jest właśnie działalność w opozycji antykomunistycznej.

Stąd też proponujemy, aby właśnie można było również tego typu groby obejmować ochroną i proponujemy, żeby to wojewodowie mogli wpisywać, mogli prowadzić taką ewidencję grobów osób zasłużonych dla Rzeczypospolitej. Co za tym idzie, wpis do takiego grobu będzie uniemożliwiał likwidację takiego grobu, będzie umożliwiał z kolei finansowanie działań związanych z opieką nad takim grobem. Zatem wydaje się, że spełnia to te postulaty, które są tutaj proponowane. Postulat dotyczy rzeczywiście rozszerzenia katalogu grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski. Natomiast wydaje nam się, że przedmiotowo lepszym byłby tutaj ten nowy instrument, nad którym pracujemy, i jak mamy nadzieję, w już przyszłym roku wejdzie w życie.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Petycję referował pan przewodniczący Jacek Świat, proszę o stanowisko.

Poseł Jacek Świat (PiS):
Nie pozostaje mi nic innego jak z satysfakcją przyjąć tę odpowiedź.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Czy ktoś z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Nie słyszę. Zatem jest rekomendacja by przyjąć odpowiedź. Czy wobec takiej rekomendacji są uwagi? Nie słyszę. Zatem stwierdzam, iż Komisja przyjęła odpowiedź.

Szanowni państwo, przechodzimy do punktu drugiego. Proszę przedstawiciela Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o przedstawienie odpowiedzi na dezyderat  nr 225 skierowany do Prezesa Rady Ministrów w sprawie przepisów ustawy o stosunku Państwa do Karaimskiego Związku Religijnego w RP. Kto w imieniu ministra?

Naczelnik wydziału w Departamencie Wyznań Religijnych oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji Monika Piszcz-Czapla:
Monika Piszcz-Czapla, Departament Wyznań Religijnych oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych MSWiA. Szanowni państwo przewodniczący, szanowni państwo, celem petycji było uchylenie ustawy z dnia 21 kwietnia 1936 r. o stosunku państwa do Karaimskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej, było dostosowanie jej treści do obecnego stanu państwa. Minister na dezyderat Komisji odpowiedział pisemnie. Pozwolę sobie wskazać na następujące, chyba najważniejsze okoliczności. Jak słusznie podniósł wnioskodawca, stosowanie większości przepisów ustawy z 1936 r. może rodzić obecnie poważne trudności w związku z zasadniczą zmianą realiów społeczno-politycznych i prawnych. W obecnych realiach część przepisów ustawy zdezaktualizowała się, niektóre natomiast należy interpretować w świetle konstytucyjnych zasad relacji państwa z Kościołami. W kontekście postulatów wnioskodawcy należy podkreślić, że art. 25 ust. 5 Konstytucji statuuje zasadę bilateralności kształtowania stosunków państwo-Kościół. Stosunki te w świetle art. 25 ust. 3 Konstytucji powinny być formułowane na zasadzie poszanowania autonomii państwa, Kościołów, związków wyznaniowych oraz poszanowania wzajemnej niezależności każdego w swoim zakresie oraz współdziałania dla dobra człowieka i dobra wspólnego.

W obecnych realiach konstytucyjnych ewentualne uchylenie ustawy albo wprowadzenie zmian w ustawie wymaga zachowania trybu art. 25 ust. 5 Konstytucji, ponieważ z tego artykułu wynika obowiązek poszukiwania w sferze stosunków państwo-Kościół rozwiązań prawodawczych o charakterze konsensualnym. Ewentualne prace legislacyjne dotyczące ustawy należałoby poprzedzić rozmowami z właściwymi przedstawicielami. Minister w pełnym zakresie popiera tezy zawarte w opinii BAS.

Pozwolę sobie zacytować te najbardziej, naszym zdaniem, istotne fragmenty. Po pierwsze: „Mając na względzie treść art. 25 ust. 3 i 5 Konstytucji można mieć wątpliwość odnośnie zasadności wskazanego w petycji żądania uchwalenia ustawy uchylającej lub zmieniającej ustawę o stosunku państwa do Karaimskiego Związku Religijnego w Rzeczypospolitej Polskiej”. I dalej: „Przyjęcie takiej ustawy może zatem stanowić ingerencję w sferę objętą zgodnie z art. 25 ust. 3 Konstytucji autonomią Karaimskiego Związku Religijnego w RP. Z tego powodu według art. 25 ust. 5 Konstytucji uchwalenie takiej ustawy zmieniającej wymaga uprzedniego zawarcia stosownej umowy pomiędzy Radą Ministrów a właściwym przedstawicielem tej wspólnoty religijnej”. Ponadto uchwalenie ustawy uchylającej omawianą ustawę bez uprzedniego zawarcia takiej umowy mogłoby skutkować zarzutami arbitralnego pozbawienia przez państwo polskie związku uprawnień wynikających z przepisów omawianej ustawy. Uchylona byłaby ustawa regulująca status prawny tego związku. Co istotne, niewielka obecnie liczba wyznawców związku nie wydaje się być wystarczającym uzasadnieniem dla arbitralnego uchylenia omawianej ustawy. Przyjęcie takiego założenia, przy ocenie zasadności obowiązywania ustawy w polskim porządku prawnym, stanowiłoby na pewno niedopuszczalne różnicowanie Kościołów i związków wyznaniowych ze względu na liczbę ich wyznawców.

Mając na względzie te wszystkie okoliczności, które też wskazane były w opinii BAS, co do np. też celowości ekonomii procesu legislacyjnego, obecnie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji nie prowadzi i nie planuje prowadzić prac legislacyjnych zmierzających do zmiany ustawy tudzież do uchylenia tej ustawy. Bardzo dziękuję.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Petycję referował pan przewodniczący Jacek Świat. Proszę o pana stanowisko.

Poseł Jacek Świat (PiS):
Szanowni państwo, jestem w niemałym kłopocie. Byłem również sprawozdawcą wcześniejszego wniosku dotyczącego zmiany w ustawie o stosunku państwa do muzułmańskiego związku religijnego i karaimskiego związku religijnego, projektu, który dotyczył bardzo technicznej zmiany, nazwijmy to administracyjno-geograficznej. Ten projekt jest, ale utknął w szufladach sejmowych. Teraz kolejna petycja w sprawie stosunku do związku karaimskiego i właściwie wszyscy się zgadzamy. Znaczy zgadzamy się, że ustawa jest anachroniczna i trzeba ją zmienić. Zgadzamy się, bo to wynika z Konstytucji, że każda taka zmiana powinna być uzgodniona z reprezentacją mniejszości religijnej, czyli ze związkiem wyznaniowym. Oczywiście zgadzamy się też, że tutaj liczebność związku nie ma nic do rzeczy, Karaimów jest tu kilkudziesięciu, muzułmanów jest pewnie parę tysięcy, co nie ma znaczenia.

Tylko, że w tej powszechnej zgodzie dalej tkwimy w takim pacie – ustawa jest anachroniczna i właściwie wiemy, że ona nie działa zbyt dobrze, bo pojawiają się konflikty. Zresztą to samo dotyczy związku muzułmańskiego, gdzie również były i są konflikty, które w dodatku jeszcze utrudniają kontakty, zawarcie ugody między, czy dogadanie się organów państwa z przedstawicielami tej mniejszości i ten pat się pogłębia. Mógłbym powiedzieć, że nasza Komisja zrobiła to, co mogła i w zasadzie powinniśmy przyjąć odpowiedź, bo dalsze drążenie tematu właściwie jest cokolwiek jałowe. Może zapytam tylko tak, właściwie co stoi na przeszkodzie, żeby podjąć rozmowy z karaimskim związkiem i również w tle ze związkiem muzułmanów?

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Właśnie, co stoi na tej przeszkodzie?

Naczelnik wydziału w Departamencie Wyznań Religijnych oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych MSWiA Monika Piszcz-Czapla:
Na przeszkodzie stoi to, że z założenia konstytucyjnej zasady autonomii Kościołów, związków wyznaniowych realizowanej w praktyce wynika to, że Kościoły czy związki wyznaniowe powinny wyjść z taką inicjatywą. Państwo absolutnie nie może ingerować w kwestie m.in. także organizacyjne, bo np. autor tej petycji podnosił nie tylko kwestie zmiany terytorium, ale podnosił również sprawy organizacyjne. Czyli faktycznie państwo ingerowałoby w kwestie organizacji Kościołów i związków wyznaniowych. Z całą pewnością uchwalenie takiej ustawy spowodowałoby zarzuty deliktu konstytucyjnego, co zapewne nie byłoby celowe. W związku z czym absolutnie uważamy, że w dzisiejszej sytuacji po prostu nie powinniśmy pracować nad tą ustawą.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Przy takich sytuacjach przypominam, że tryb petycyjny jest trybem uzupełniającym, a są tryby podstawowe – może być inicjatywa 15 posłów, może być inicjatywa prezydenta, rządu czy projekt obywatelski. Zatem Komisja wchodząc w rolę wnioskodawcy zupełnie przekraczałaby swoje materialne kompetencje. Proszę bardzo.

Poseł Jacek Świat (PiS):
Absolutnie nie mamy prawa wchodzić w uprawnienia związków wyznaniowych i uszczęśliwiać ich na siłę, mówiąc popularnie, a skoro związki nie wykazują potrzeby zmiany obecnego ustawodawstwa, to cóż, pozostaje nam przyjąć odpowiedź i zamknąć sprawę.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Zatem jest rekomendacja by przyjąć odpowiedź Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na dezyderat nr 225, kierowany do Prezesa Rady Ministrów. Czy ktoś z państwa ma uwagi do takiej rekomendacji? Nie słyszę. Zatem stwierdzam, iż Komisja przyjęła odpowiedź.

Przechodzimy do punktu trzeciego. Proszę przedstawiciela Ministra Spraw Zagranicznych o przedstawienie odpowiedzi na dezyderat nr 226 w sprawie sytuacji osób praktykujących Falun Gong w Chińskiej Republice Ludowej.

Dyrektor Departamentu Azji i Pacyfiku Ministerstwa Spraw Zagranicznych Barbara Szymanowska:
Szanowny panie przewodniczący, szanowni państwo, udzieliliśmy odpowiedzi pisemnej…

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Gdyby pani zechciała się przedstawić.

Dyrektor Departamentu Azji i Pacyfiku MSZ Barbara Szymanowska:
Barbara Szymanowska, Departament Azji i Pacyfiku MSZ.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję bardzo.

Dyrektor Departamentu Azji i Pacyfiku MSZ Barbara Szymanowska:
Udzieliliśmy odpowiedzi pisemnej i zgodnie z nią nie jesteśmy w stanie jednoznacznie ustosunkować się do zarzutów wskazanych w petycji w zakresie prześladowań, tortur i grabieży organów od niewyrażających na to zgody osób praktykujących Falun Gong. Wynika to z braku możliwości bezpośredniego zweryfikowania wystosowanych zarzutów. Jednocześnie chciałabym podkreślić, że kwestie dotyczące przestrzegania praw człowieka w Chinach podnoszone są regularnie zarówno na forach międzynarodowych, jak i w kontaktach bilateralnych ze stroną chińską. Stanowią przedmiot dorocznych wystąpień wygłaszanych przez Unię Europejską również w imieniu państw członkowskich, w tym oczywiście Polski na Forum Rady Praw Człowieka oraz Trzeciego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ-et.

W ocenie MSZ jest mało prawdopodobne, aby ewentualna uchwała Sejmu doprowadziła do zmiany praktyk w zakresie traktowania przedstawicieli tej organizacji, czy generalnie zmiany polityki władz chińskich odnośnie przestrzegania praw człowieka.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Odpowiedź MSZ jest precyzyjna i pokazuje uwarunkowania tej sytuacji, a zatem na ile z pozycji Polski, a zwłaszcza parlamentu, można by podejmować tego typu inicjatywę. Podobnie tu, jak w punkcie poprzednim, zapewne nie Komisja do Spraw Petycji mogłaby być wnioskodawcą w takiej sprawie.

Dlatego rekomenduję przyjęcie odpowiedzi Ministra Spraw Zagranicznych na dezyderat nr 226 w sprawie sytuacji osób praktykujących Falun Gong w Chińskiej Republice Ludowej. Czy wobec takiej rekomendacji są uwagi? Nie słyszę. Zatem stwierdzam, iż Komisja przyjęła odpowiedź. Dziękuję pani.

Przechodzimy do kolejnego punktu. Proszę przedstawiciela Ministra Edukacji i Nauki o przedstawienie odpowiedzi na dezyderat nr 227 w sprawie zmiany art. 63  ust. 14 Prawa oświatowego. Kto z państwa? Pani. Bardzo proszę.

Radca w Departamencie Współpracy z Samorządem Terytorialnym Ministerstwa Edukacji i Nauki Danuta Cierlik:
Dzień dobry. Danuta Cierlik, Ministerstwo Edukacji i Nauki, Departament Współpracy z Samorządem Terytorialnym. Petycja dotyczyła zmiany art. 63 ust. 14 ustawy Prawo oświatowe poprzez wprowadzenie przepisu, który umożliwiałby powołanie do składu komisji konkursowej przedstawiciela organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. Ministerstwo Edukacji i Nauki przygotowało odpowiedź na stanowisko w sprawie tego dezyderatu. Chcielibyśmy podzielić stanowisko Komisji, że istnieje potrzeba uporządkowania i doprecyzowania w przepisach tej kwestii, dlatego że zarówno przepisy ustawy Prawo oświatowe, jak i również przepisy rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu nie regulują tych kwestii. Znaczy wprost nie wskazują, że w skład komisji konkursowej z ramienia organu prowadzącego szkołę lub placówkę mogą być powoływani przedstawiciele organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. Ustawa jedynie mówi, że organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, to on powołuje komisję konkursową w składzie i on wyznacza swoich przedstawicieli.

W związku z tym, że przepisy tego wprost nie regulują, jak również ze względu na orzecznictwo sądów administracyjnych, które w tym zakresie się ukształtowało, gdzie przez przedstawiciela organu prowadzącego należy rozumieć pracownika jednostki zapewniającej obsługę organu i pomoc w wykonywaniu jego ustawowych zadań, którym to przedstawicielem organu powinny być te osoby, które działają w jego imieniu i na rzecz tego organu, to jest organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, nie ma możliwości powoływania przedstawicieli, jako przedstawicieli organu prowadzącego, organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego.

Z tego też względu, mając na uwadze to bogate orzecznictwo sądów administracyjnych, jak najbardziej ministerstwo przychyla się do tego, aby wprowadzić przepis, z którego by jednoznacznie wynikało, że w przypadku szkoły i placówki prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego przedstawicielem organu prowadzącego szkolną placówkę może być również członek organu stanowiącego danej jednostki samorządu terytorialnego, który byłby wyznaczony przez ten organ stanowiący. W tym miejscu chciałabym dodać, że rozwiązanie znalazło się w ustawie uchwalonej przez Sejm  13 stycznia 2022 r., która została zawetowana przez pana prezydenta. Dziękuję bardzo.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Czy ktoś z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Petycję referował pan poseł Robert Warwas. Pan poseł potwierdza swoją akceptację dla tej odpowiedzi. Rekomenduje jej przyjęcie.

Natomiast w tej sytuacji poddałbym pod rozwagę Komisji propozycję naszego stałego doradcy pana Krzysztofa Patera, aby podjąć inicjatywę legislacyjną, obejmującą dodanie nowego przepisu zgodnie z konkretną propozycją zawartą w odpowiedzi na dezyderat, która była także zawarta w owej nowelizacji, ale właśnie w tym zakresie.

Czy wobec takiej rekomendacji jest akceptacja? Zatem, po pierwsze, przyjmujemy odpowiedź zgodnie z rekomendacją pana posła Warwasa. Tak? Nie słyszę uwag. Zatem stwierdzam, że przyjmujemy. Po drugie, podejmujemy inicjatywę legislacyjną obejmującą dodanie nowego przepisu, zgodnie z propozycją zawartą w odpowiedzi na dezyderat. Nie słyszę uwag. Zatem stwierdzam, iż Komisja podjęła takie decyzje.

Dziękujemy pani.

Przechodzimy do kolejnego punktu. W kolejnym punkcie przypada mi przedstawienie petycji w sprawie podjęcia inicjatywy ustawodawczej w zakresie opodatkowania osób pobierających rentę z tytułu niezdolności do pracy. Pozwolę sobie zacytować petycję, która jest krótka, ale też bardzo precyzyjnie pokazuje problem, z którym zwraca się do nas autor petycji. Prosi o zmianę ustawy w ramach Polskiego Ładu, a dokładnie sposobu liczenia ulgi podatkowej dla osób będących na rencie inwalidzkiej i będących zatrudnionymi.

„Jestem inwalidą niewidomym w stopniu znacznym i posiadam rentę inwalidzką. W ramach Polskiego Ładu zyskałem na mojej rencie 181 zł. Jednak będąc zatrudnionym w Spółdzielni Inwalidów w styczniu otrzymałem pensję niższą o 236 zł. W rozmowie z urzędem skarbowym wyjaśniono mi, że zgodnie rozporządzeniem Ministra Finansów z 8 stycznia 2022 r. zakład pracy może liczyć moje wynagrodzenie według starych zasad. Jednak księgowa w moim zakładzie pracy wytłumaczyła mi, że jest to tylko «radość odłożona w czasie», po zakończeniu roku przy rozliczaniu się rocznym PIT będę miał do zwrotu około 2800 zł. Tak więc reasumując, w moim przypadku na Polskim Ładzie tracę miesięcznie 55 zł, a rocznie 660 zł. Chciałbym zapytać, jak ma się to do tych szumnych zapowiedzi, że wszyscy emeryci i renciści skorzystają na Polskim Ładzie? Czy fakt, że ja pracuję jest dla mnie karą?”

Ekspert Biura Analiz Sejmowych wskazuje na trwające prace, które mają ten system Polskiego Ładu zmienić, zreorganizować, uporządkować. Ponieważ te kwestie pojawiają się również w wielu wystąpieniach, które pewnie wielu z państwa otrzymuje, a więc sposobu liczenia tych podatków, a zwłaszcza przy osobach niepełnosprawnych pracujących, aktywnych zawodowo. Przypomnę, że tu już mamy problem z tzw. pułapką rentową, czyli z tym ograniczeniem możliwych dochodów, których przekroczenie powoduje zawieszenie części lub całości renty. Już to jest pewnego rodzaju barierą. Wiele osób niepełnosprawnych, aktywnych zawodowo kalkuluje do jakiego momentu im się opłaca zarabiać, a w którym momencie powinny przestać zarabiać. Pojawiają się sytuacje zupełnie, powiedziałbym, kuriozalne, że proszą żeby nie dawać im podwyżki, proszą żeby nie przyznawać im premii czy nagrody, bo przekroczenie tegorocznego pułapu powoduje, że strata jest większa niż pożytek z tego zwiększenia.

Teraz, na to nakłada się problem owego zawirowania podatkowego, i tak jak też wskazuje autor tej petycji są różne głosy i różne porady. Natomiast te osoby, w moim przekonaniu, są coraz bardziej zdezorientowane. Dlatego w tej sytuacji rekomendowałbym wystąpienie z dezyderatem do Ministra Finansów o jednoznaczne wyjaśnienie sytuacji podatkowej osób niepełnosprawnych pobierających rentę inwalidzką czy inną rentę i aktywnych zawodowo. Jaka jest możliwość, jakie tu są regulacje, które chroniłyby tę aktywność zawodową, na której nam przecież tak bardzo zależy, przed skutkami regulacji, które tak naprawdę w efekcie dochody roczne tych osób zmniejszą, zamiast te osoby premiować i tę aktywność zawodową. Taka by była moja rekomendacja.

Czy ktoś z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Pani? Tak, bardzo proszę.

Radca w Departamencie Podatków Dochodowych Ministerstwa Finansów Katarzyna Dej:
Dzień dobry. Katarzyna Dej radca w Departamencie Podatków Dochodowych Ministerstwa Finansów. Panie przewodniczący, szanowni państwo, rzeczywiście postulat dotyczy zmiany przepisów ustawy PIT w zakresie sposobu liczenia ulgi podatkowej. Ma to szczególne znaczenie dla osób osiągających dochody z więcej niż jednego źródła i w istocie mamy tutaj taki problem osoby pobierającej rentę i dorabiającej na etacie. Dotyczy to, tak jak powiedziałam, nie tylko tych osób, ale również wielu etatowców. Mogę stwierdzić, że rozwiązujemy ten problem, ale nie będzie on rozwiązany w tym roku.

Zmiana przepisów, która została przygotowana jest procedowana – została uchwalona ustawa 12 maja przez Sejm, natomiast obecnie jest procedowana w Senacie. Być może jutro będzie głosowanie w Senacie nad tą nowelizacją. Zmieniamy przepisy w ten sposób, że podatnik zyskuje większą swobodę w dysponowaniu swoją kwotą wolną. Czyli będzie to miało szczególne znaczenie dla osób, które uzyskują niewielkie dochody, ale np. u kilku płatników, tak jak w sytuacji osoby będącej na rencie i dorabiającej do renty, czyli to o czym wspomina tutaj autor petycji mówiąc o sposobie liczenia ulgi podatkowej. W tej chwili jest taka sytuacja, że tylko jeden płatnik może zastosować te przysłowiowe 425 zł. Czyli to jest 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, wpływającej oczywiście na wysokość zaliczki podatkowej. Od przyszłego roku zmiany, które wprowadzamy zmieniają może tylko tę kwotę, natomiast kwota wolna od podatku zostaje bez zmian, czyli to będzie dalej 30 tys. zł, natomiast możliwość podziału kwoty zmniejszającej podatek powinien w pewien sposób umożliwić dysponowanie tą kwotą w stosunku do trzech płatników maksymalnie. Czyli będzie można wskazać, który płatnik ma policzyć, jeżeli ma dwóch płatników, to będzie mógł podzielić tę kwotę np. po 1/24 kwoty zmniejszającej podatek, jeżeli trzech, to nawet do 1/36. Czyli to będzie bardziej wyważone, zrównoważone w tych miesiącach.

Natomiast odnosząc się już do samych kwot, które przytacza autor petycji, wyliczyliśmy, że on zyska w rozliczeniu rocznym, porównując podatek z 2021 r. do tego obliczonego za 2022 r., oczywiście przy założeniu do tych kwot, które tutaj podaje, że on ma ponad 1100 zł tam z jakąś końcówką, nie pamiętam już, zyska w rozliczeniu rocznym. Nie mówię, że to będzie miało… On może tego tak nie odczuwać w poszczególnych miesiącach, dlatego że reforma wprowadzona od 1 stycznia spowodowała – zresztą o czym sam wspomina w petycji – że przestał płacić podatek od renty, bo widać, że renta nie przekracza 2500 zł brutto, więc do tej kwoty praktycznie nie płaci się od nich podatku i tak jest w tej sytuacji. Natomiast płaci większą zaliczkę od przychodu ze stosunku pracy, który ma. Wynika to z tego, tak jak powiedziałam, że tylko jeden płatnik może dokonywać tego pomniejszenia o kwotę zmniejszającą podatek.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Czy ktoś z państwa chciałby zabrać głos w tej sprawie? Nie słyszę.

Chciałbym dodać, że jesteśmy zgodni co do tego, że praca powinna się opłacać, że powinniśmy tworzyć mechanizm, który mobilizuje, motywuje do pracy. Myślę, że w szczególności osoby, które mają właśnie tego typu ograniczenia i muszą je pokonać, żeby pracować. Jeżeli pan, który to pisze jest osobą niewidomą w stopniu znacznym, to myślę, że tu cały czas powraca też ta kwestia tej pułapki rentowej, że tak naprawdę jak się to wszystko dobrze policzy, to również nam, jako całemu społeczeństwu się opłaca, żeby ta osoba była aktywna zawodowo. Ponieważ dopóki jest aktywna zawodowo, to nie tylko, że płaci składki, płaci podatki, jest aktywniejszym konsumentem, ale jest też samodzielna. Czyli w mniejszym stopniu korzysta z różnego rodzaju świadczeń. Zatem te regulacje powinny być nastawione na pewno na to, żeby pomagać, zachęcać, być dobrym przykładem. Myślę też, że wobec tego chaosu, który powstał w tej dziedzinie, potrzebne będzie nam pisemne stanowisko Ministra Finansów.

Rekomendowałbym wystąpienie z dezyderatem, aby wyjaśnić tę kwestię. Ponieważ wtedy też, na takie pisemne stanowisko mogą się powoływać osoby bezpośrednio tym zainteresowane, że takie jest stanowisko Ministra Finansów. Zatem moja rekomendacja jest, byśmy wystąpili w sprawie postulatu zawartego w petycji z dezyderatem do Ministra Finansów, czyli jak tym systemem podatkowym wspierać aktywność, a nie zniechęcać do aktywności zawodowej osoby niepełnosprawne, zwłaszcza niepełnosprawne w stopniu znacznym, które pobierają rentę, i żeby ta renta nie była przeszkodą, tylko żeby była tą pulą na te dodatkowe specjalne potrzeby. Nie słyszę zastrzeżeń. Zatem stwierdzam, iż Komisja przyjęła taką decyzję.

Proszę państwa, w ostatnim punkcie dotyczącym petycji proszę panią poseł Anitę Kucharską-Dziedzic o przedstawienie petycji w sprawie zmiany art. 475 Kodeksu postępowania cywilnego oraz art. 31a ust. 1 ustawy z 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska. Bardzo proszę, pani poseł.

Poseł Anita Kucharska-Dziedzic (Lewica):
Dziękuję, panie przewodniczący. Jest to petycja zawierająca dwie propozycje, dwie uwagi, które zawarł autor. One są jakoś bliskie mojemu sercu ze względu na to, że jestem z wykształcenia polonistką. W tej petycji tak naprawdę wnioskodawca zwraca uwagę na kwestie bardziej syntaktyczne, które mają wpływ na semantykę niż na same semantyczne. Otóż chodzi o kwestię użytych spójników w ustawach, które mogą być mylące. Chodzi de facto o spójniki „lub” i „albo”.

Jak tutaj się wszyscy orientujemy, jest coś takiego jak żargon prawniczy. Żargon, w którym pisane są ustawy, którego bardzo często tzw. statystyczny obywatel nie rozumie, bo nie jest to po naszemu i mówi zupełnie innym językiem niż ten język, w którym są produkowane dokumenty. Właśnie na to w tej petycji zwraca uwagę pan wnioskodawca.

Jeżeli chodzi o meritum tej kwestii, to w tej opinii, którą Wysoka Komisja dostała, jest zawarta z jednej strony informacja, że w przypadku Kodeksu postępowania cywilnego właśnie tak jednakowoż niestylistycznie i niepolonistycznie to powinno zostać zapisane, bo ma to wpływ właśnie na rozumienie tego przepisu i jak traktujemy tego typu spójniki w składni, a jak w owym języku prawniczym.

Natomiast w drugim przypadku, czyli w ustawie o Inspekcji Ochrony Środowiska, tutaj w tej opinii dostaliśmy informację, że postulat zmiany art. 31a ust. 1 ustawy o Inspektoracie Ochrony Środowiska, ten aktualny obecnie w ustawie sposób sformułowania sankcji w tym przepisie nie odpowiada regułom zawartym w zasadach techniki prawodawczej. Rzeczywiście tu powinniśmy się, jako Sejm, pochylić nad zmianą tego spójnika, żeby wpłynąć na poprawę pewności prawa, czyli tego, jak jest ten przepis rozumiany. Zatem ten zgłoszony postulat w tym drugim zakresie, czyli ten postulat korekty art. 31a ust. 1 ustawy o Inspektoracie Ochrony Środowiska, należy uznać za trafny.

Teraz pozostawiam decyzji Wysokiej Komisji, co moglibyśmy z tym zrobić, skoro nam, jako Sejmowi, obywatel wytknął, że wyprodukowaliśmy coś, co nie do końca zostało napisane zgodnie z prawidłami sztuki.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję, pani poseł. Nasz stały doradca Komisji podziela opinię BAS o bezzasadności propozycji zmiany w Kodeksie postępowania cywilnego i o zasadności zmiany w ustawie o Inspekcji Ochrony Środowiska, ale wskazuje, że ta zmiana ma charakter bardziej techniczny i dlatego proponuje, by Komisja wystąpiła z opinią do minister klimatu i środowiska o potrzebie uwzględnienia tej kwestii w najbliższej nowelizacji. Takie są propozycje.

Poseł Anita Kucharska-Dziedzic (Lewica):
Tak, myślę, że to jest propozycja, którą powinniśmy przyjąć. Gdyby ktoś miał jakieś inne uwagi, to jak najbardziej proszę za. Natomiast rzeczywiście to są też bardzo częste uwagi obywateli, z czego sobie zdajemy sprawę, jako członkowie Komisji, jak prawo jest pisane.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Dziękuję. Zatem rekomendacja byśmy wystąpili z opinią do minister klimatu i środowiska o potrzebie uwzględnienia proponowanej zmiany w ustawie o Inspekcji Ochrony Środowiska. Czy wobec takiej propozycji są uwagi? Nie słyszę. Zatem stwierdzam, iż Komisja przyjęła taką decyzję.

Główny specjalista w Departamencie Legislacyjnym Prawa Cywilnego Ministerstwa Sprawiedliwości Anna Marczak:
Przepraszam, jeśli można?

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Proszę, oczywiście.

Główny specjalista w Departamencie Legislacyjnym Prawa Cywilnego MS Anna Marczak:
Znaczy, to jest w sumie jakby powielenie… Anna Marczak DLPC Ministerstwo Sprawiedliwości. Tylko ad vocem zmiany właśnie proponowanej w art. 475 k.p.c., również zastanawialiśmy się w związku z informacją dotyczącą tej petycji, również zastanawialiśmy się w departamencie i absolutnie podzielamy opinię BAS, że nie ma takiej potrzeby. Rzeczywiście w odczuciu ogólnym może być takie wrażenie, że coś jest nie tak do końca. Zwłaszcza tu widzę, że pan wnoszący petycję dobrze orientuje się w logice prawniczej, aczkolwiek trzeba czasami całościowo patrzeć na przepis także z punktu widzenia jakby instytucji. Wydaje się też, że samo brzmienie tego zdania przepisu, który jest kwestionowany „lub zastosować jeden z tych środków” już samo to wskazuje, że można zastosować jeden bądź drugi, ale nie oba jednocześnie, te poprzedzające. Czyli to tylko tak chciałam tytułem jakby potwierdzenia, że też nie widzimy w tym problemu.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Myślę, że język prawniczy musi się posługiwać pewnymi specyficznymi terminami, po to żeby być precyzyjnym, a że to się nie zawsze udaje, to niestety życie. Dobrze, że mamy akurat takiego pana, który systematycznie do nas pisze i wskazuje na takie usterki.

Główny specjalista w Departamencie Legislacyjnym Prawa Cywilnego MS Anna Marczak:
Do resortu też.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Myślę, że to mobilizuje do analizowania takich sytuacji. Natomiast też, tak jak tu pani przed chwilą powiedziała, w takiej sytuacji stawiam pytanie, na ile przepis w obecnym kształcie prowadzi do problemów interpretacyjnych i do stosowania w praktyce tego przepisu. Niestety nasz stały korespondent nie pisze, nie wskazuje na takie przypadki, a sam fakt, że przepis może być źle rozumiany jest niewystarczający. Ponieważ jest też pewna praktyka stosowania tego przepisu i tę praktykę warto uszanować, bo to znaczy, że ten przepis obowiązując przez ileś lat został zinterpretowany w sposób, który już wśród stosujących ten przepis nie powinien budzić wątpliwości. Dziękujemy. Z panią przewodniczącą Urszulą Augustyn, żeśmy też wcześniej rozmawiali z podziwem o pani entuzjazmie, żeby przekonać do stanowiska i do takiego…

Główny specjalista w Departamencie Legislacyjnym Prawa Cywilnego MS Anna Marczak:
Niestety sam entuzjazm nie był wystarczający.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Myślę, że to zawsze jest pewien etap dyskusji i dobrze jak ta dyskusja nie jest ucinana, tylko strony dają sobie też czas na przemyślenie argumentów. Akurat tu nie jesteśmy pod presją jakiegoś nadzwyczajnego pośpiechu, a pożytek z tego, że dajemy sobie czas jest ewidentny.

Główny specjalista w Departamencie Legislacyjnym Prawa Cywilnego MS Anna Marczak:
Jeśli mogę jeszcze…

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Proszę.

Główny specjalista w Departamencie Legislacyjnym Prawa Cywilnego MS Anna Marczak:
Dla nas to też nie jest problem odpowiedzieć na dezyderat, więc to też nie zmierzało do tego, żeby zniechęcić.

Przewodniczący poseł Sławomir Jan Piechota (KO):
Pisemne stanowisko będzie takim już bardzo precyzyjnym przedstawieniem tych argumentów, które pani formułowała w dyskusji. Dziękuję.

Szanowni państwo w ostatnim punkcie mamy projekty dezyderatów.

Pierwszy dezyderat w sprawie zmiany ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie wymagań dla kandydatów na stanowisko referendarza sądowego. Czy wobec projektu dezyderatu są uwagi? Nie słyszę. Pan poseł Grzegorz Wojciechowski rekomenduje jego przyjęcie. Czy są zastrzeżenia wobec zamiaru przyjęcia dezyderatu? Nie słyszę. Zatem dezyderat przyjęty.

Drugi dezyderat w sprawie pomocy dla osób niepełnosprawnych i ich opiekunów w poszukiwaniu i zatrudnianiu pracowników usług opiekuńczych i fizjoterapeutycznych. Petycję referowała pani przewodnicząca Izabela Katarzyna Mrzygłocka. Czy ktoś z państwa ma uwagi do projektu dezyderatu? Nie słyszę. Zatem stwierdzam, że dezyderat przyjęty.

Trzeci dezyderat w sprawie możliwości łączenia emerytury lub renty ze świadczeniem po zmarłym małżonku. Petycję referowała pani przewodnicząca Izabela Katarzyna Mrzygłocka. Czy ktoś ma uwagi do projektu dezyderatu? Nie słyszę. Stwierdzam jego przyjęcie.

Ostatni dezyderat w sprawie ochrony zwierząt żyjących w parkach narodowych i rezerwatach przyrody przed skutkami używania materiałów pirotechnicznych. Petycję referowała pani poseł Małgorzata Prokop-Paczkowska. Czy są uwagi do projektu dezyderatu? Nie słyszę. Zatem stwierdzam jego przyjęcie.

Szanowni państwo, na tym wyczerpaliśmy porządek posiedzenia. Dziękuję wszystkim za udział. Życzę dobrego popołudnia i zamykam posiedzenie Komisji.