9. kadencja, 11. posiedzenie, 1. dzień (29-04-2020)

3. punkt porządku dziennego:

Informacja Rządu na temat działań podejmowanych w celu umożliwienia wykonywania pracy na terenie Polski i w krajach sąsiadujących, Polakom zamieszkującym obszary przygraniczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz poza jej granicami.

Poseł Katarzyna Kotula:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Premierze! Do pana premiera dzisiaj się zwracam jako do osoby decyzyjnej. Czekamy na konkretne rozwiązania dla mieszkańców pogranicza, pracowników transgranicznych i przygranicznych. 4 maja otwiera pan galerie handlowe, hotele, żłobki i przedszkola. A czy wie pan, że 26 kwietnia dzieci w niemieckich powiatach przygranicznych wróciły już do szkoły? Dziś dzieci mieszkające w Polsce, 5 km dalej, nie mogą realizować swojego obowiązku szkolnego. My wiemy, że z pozycji Warszawy to tabele w Excelu i statystyki, ale z pozycji pogranicza to konkretni ludzie i konkretne historie. To pracownicy służby zdrowia, mediów, urzędów, szkół, lokalnych firm małego i średniego biznesu. To pani Ola, która samotnie wychowuje dwójkę dzieci i mieszka po niemieckiej stronie, ale w Polsce ma swoją firmę, do której nie może teraz dojechać. Ale też pani Monika, mieszkająca po polskiej stronie nauczycielka, która nie może wrócić do pracy w szkole po niemieckiej stronie, choć dojazd samochodem zajmuje jej tylko 10 minut. Wielu Polaków straciło pracę nie dlatego, że nie mogą pracować, tylko dlatego, że pan im to uniemożliwił. To ok. 250 tys. polskich obywateli. Ale łącznie kryzys ten dotyczy miliona osób, bo ludzie ci mają rodziny i dzieci. Na samym Śląsku Cieszyńskim to 12 tys. Osób, które zostały bez pracy. To Polacy zatrudnieni w hucie w Trzyńcu, kopalni w Karwinie czy centrum medycznym w Hawierzowie, gdzie produkuje się artykuły medyczne, z których korzysta także Polska. Niejednokrotnie ci, którzy zdecydowali się na pozostanie w Czechach czy w Niemczech, aby móc pracować, zarabiać na chleb, na życie, na rodzinę, legalnie, nie mogą widywać się ze swoimi bliskimi, którzy mieszkają czasami tylko kilka kilometrów dalej, często po drugiej stronie jednego mostu. W czasie piątkowych protestów widzieliśmy rozdzielone rodziny, stały czasami 2, 3 m od siebie, oddzielone ogrodzeniem i wojskiem z bronią. Tymczasem mieszkaniec Łodzi pokonuje większą odległość i zupełnie legalnie może codziennie dojeżdżać do pracy, np. w Warszawie.

    Panie premierze, regularnie chwali się pan, jak to bardzo Polska przoduje w dobrych rozwiązaniach, a przecież koronawirus nie ma narodowości, nie zna granic. Warto zaznaczyć, warto pokazać, jakie są statystyki. Jeśli chodzi o koronawirusa, przykład: duży powiat Uckermark, który ma ponad 120 tys. mieszkańców, to na dzień dzisiejszy tylko 10 zachorowań, podczas gdy graniczący z nim powiat gryfiński z 82 tys. ludności to 31 zachorowań. Okręg Löcknitz-Penkun to jeden przypadek zachorowania, a graniczący z nim teren Szczecina to 46 przypadków. Panie premierze, ci obywatele są Polakami, ten rząd to także ich rząd, a pan jest ich premierem. Tymczasem to rządy landów Brandenburgii czy Meklemburgii bardziej troszczą się o Polaków niż ich własne państwo. Zarówno polska, jak i niemiecka czy też czeska strona apelują do rządu, aby otworzyć mały ruch graniczny, utworzyć jakiekolwiek rozwiązania.

    Mamy jedno gotowe rozwiązanie. Jedną z możliwości są przepustki wydawane np. przez wojewodę danego regionu, pozwolenie na przekroczenie granicy w przypadku tzw. małego ruchu przygranicznego. Takie przepustki mogliby wystawiać na podstawie potwierdzenia miejsca pracy i miejsca zameldowania wojewodowie. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia