9. kadencja, 11. posiedzenie, 5. dzień (07-05-2020)

25. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji do Spraw Unii Europejskiej oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Federalnej Niemiec w zakresie ocen oddziaływania na środowisko i strategicznych ocen oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym, podpisanej w Neuhardenberg dnia 10 października 2018 r. (druki nr 346 i 362).

Poseł Jacek Czerniak:

    Dziękuję bardzo.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu parlamentarnego Lewicy w sprawie rządowego projektu ustawy o ratyfikacji umowy między rządem Rzeczypospolitej Polskiej a rządem Republiki Federalnej Niemiec w zakresie ocen oddziaływania na środowisko i strategicznych ocen oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym. Dotyczy to umowy podpisanej 10 października 2018 r., druk nr 346.

    W uzasadnieniu Rada Ministrów uznała, że właściwym trybem ratyfikacji tej umowy jest art. 89 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Umowa została przygotowana w oparciu o postanowienia obowiązującej obecnie umowy z 2006 r., konwencji z Espoo oraz protokołu strategicznego.

    W rozdziale 1 umowy jest zawarty i określony zakres stosowania umowy. W rozdziale 2 umowy przedstawiony jest tryb postępowania w odniesieniu do oceny oddziaływania planowanych działalności na środowisko. W rozdziale 3 umowy przedstawiono tryb postępowania w odniesieniu do strategicznej oceny oddziaływania na środowisko projektów i programów. Rozdział 4 to przepisy wspólne.

    Związanie umową, zgodnie ze stanowiskiem Rady Ministrów, ma nastąpić na drodze ratyfikacji za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie.

    Mechanizmy, które są zawarte w umowie, a dotyczy to przede wszystkim oceny oddziaływania na środowisko oraz strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, należą do podstawowych instrumentów prawnych ochrony środowiska, będących wyrazem realizacji zasad prewencji i przezorności w procesie inwestycyjnym oraz planistycznym. Wynika z nich obowiązek oszacowania potencjalnych negatywnych skutków realizacji planowanych działań o charakterze inwestycyjnym i strategicznym. Chodzi o skutki dla środowiska, a następnie konieczność zastosowania rozwiązań skutecznie zapobiegających oraz minimalizujących te oddziaływania. Te obie procedury, które są przedstawione w umowie, przeprowadza się dla każdego, co warto podkreślić, planowanego przedsięwzięcia mogącego swoją działalnością oddziaływać na środowisko, które jest albo zamierzeniem budowlanym, albo jakąkolwiek inną ingerencją w środowisko, polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobyciu kopalin.

    Szanowni Państwo! Klub parlamentarny Lewicy popiera stanowisko połączonych komisji, komisji zagranicznej, Komisji do Spraw Unii Europejskiej. Jest za przyjęciem projektu ustawy w sprawie ratyfikacji tej umowy. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia