9. kadencja, 12. posiedzenie, 1. dzień (27-05-2020)
1. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych na zapewnienie płynności finansowej przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o zmianie niektórych innych ustaw (druki nr 382 i 382-A).
Poseł Adrian Zandberg:
Wysoka Izbo! Ta dyskusja miała dotyczyć kredytów bankowych, pani premier, ale chyba pomyliliście tytuł ustawy, bo na ten cel tam są fistaszki. Gdybyście byli uczciwi, to zatytułowalibyście ją: ustawa o zepchnięciu kosztów kryzysu gospodarczego na pracowników, bo de facto tym ta ustawa jest. Pani premier minęła się z prawdą, mówiąc o wsparciu ze strony związkowej, ponieważ OPZZ, Inicjatywa Pracownicza, Alternatywa i praktycznie wszystkie prawdziwe związki zawodowe w Polsce protestują przeciwko tej ustawie. Pani zapewne przywoła opinię żółtych związków zawodowych, z którymi współpracujecie, ale większość związkowców ma w tej sprawie dosyć jednoznaczną opinię: to jest ustawa antypracownicza.
Od kilku dni słyszę, że rząd opowiada, że będzie teraz wprowadzać nową normalność. W tej ustawie dostaliśmy w końcu odpowiedź, co to jest ta nowa normalność. Otóż ta nowa normalność to jest po prostu trwałe obniżenie płac. Słyszałem od posłów PiS-u wcześniej, m.in. tutaj siedzących, że to jest tylko na czas epidemii. Otóż to nie jest tylko na czas epidemii. Przeczytajcie państwo tę ustawę dokładnie. Epidemia się skończy, dawno już zapomnimy o kwarantannie i maseczkach, a co miesiąc na konta pracowników będzie wpływać nadal obniżona pensja, obcięta pod pretekstem epidemii. Taką szykujecie w tym momencie przyszłość polskim pracownikom. Z jednej strony ceny, które idą w górę, z drugiej strony pensje, które pójdą w dół. To nie jest żadna ustawa antykryzysowa. To jest ustawa, która w praktyce oznacza ruinę dla tysięcy polskich rodzin.
Proszę państwa, mówiliście, że będziecie bronić miejsc pracy. Jak na razie 150 tys. miejsc pracy już zniknęło. Bez pracy jest już, jak się szacuje, 1 mln Polaków. To jest dopiero początek. Praktycznie codziennie, pani premier, dostaję telefony od kolejnych organizacji związkowych z kolejnych branż: przemysłu samochodowego, produkcji mebli, centrów usług wspólnych, transportu. Wszędzie informacja jest jedna: zwolnienia grupowe. Mówiliśmy wam zresztą, żeby twardo uzależnić, naprawdę, a nie fikcyjnie, pomoc rządową od zakazu zwolnień. Nie posłuchaliście i teraz zaczynają być efekty. Wszyscy się boją, że są następni w kolejce do zwolnienia.
Co w tej sytuacji robi rząd? Rząd w tej sytuacji jeszcze bardziej ułatwia zwalnianie. W tej ustawie wysyłacie taki oto sygnał do firm: zwalniajcie, ile wlezie, będzie taniej. Zmieniacie prawo tak, żeby wyrzucenie ludzi z pracy było tańsze, żeby się opłacało. I to niestety jest w ogóle jedyny pomysł, jaki macie, na radzenie sobie z kryzysem: zabrać pracownikom. A więc zabieracie. Obcinacie pensje, zabieracie wczasy pod gruszą, zabieracie resztki zakładowego socjalu, obniżacie odprawy. Co najbardziej skandaliczne, tych, którzy tracą pracę, a ci ludzie liczą się już w dziesiątkach tysięcy, zostawiacie na lodzie. Przez 3 miesiące nie znaleźliście czasu, panie ministrze Kowalczyk, na to, żeby podnieść skandalicznie niskie świadczenia dla bezrobotnych. Przypominam, bo może zapomnieliście, że większość tych ludzi, którzy nie mają pracy, nie ma w tym momencie prawa do zasiłku. I ani w pierwszej tarczy, ani w drugiej tarczy, ani w trzeciej tarczy, ani w czwartej tarczy nie daliście im niczego. To jest właśnie to miejsce, gdzie prawdziwa tarcza jest potrzebna, gdzie potrzebna jest prawdziwa ochrona dla najsłabszych. Napisaliśmy nawet za was tę ustawę, ustawę o świadczeniu kryzysowym, złożyliśmy, ona leży w Sejmie, ma nadany numer druku, tylko nie umiecie jej nawet przegłosować.
Polacy są cierpliwi, więc cierpliwie to znosili, bo obiecaliście, że to jest tylko na chwilę, że zaraz wrócimy do normalności, ale teraz mówicie, że to jest nowa normalność, że mamy się przyzwyczaić do tych marnych płac, że mamy się przyzwyczaić do wysokiego bezrobocia. Czytałem tę ustawę i zastanawiałem się, czy jeszcze pamiętacie, czemu dostaliście władzę. Panie ministrze, niech pan nie czyta, tylko niech pan sobie przypomni, czy pamiętacie jeszcze, bo ja pamiętam. Pamiętam, jak poprzedni rząd koszty kryzysu przerzucił na zwykłych ludzi, po czym powiedział, że jest zielona wyspa. Wtedy ich krytykowaliście, i słusznie. Mówiliście, że zamykają szkoły, mówiliście, że rozwalają państwo, mówiliście, że robią głupie oszczędności, za które zapłacimy jakością usług publicznych, a teraz tak naprawdę robicie to samo. Na podstawie tej ustawy można będzie wszędzie w budżetówce zwalniać i obcinać pensje. To nie jest żaden program antykryzysowy, to jest przepis na katastrofę. Dziwię się posłom, którzy wywodzą się z ˝Solidarności˝, że są gotowi za czymś takim podnieść rękę.
W tej waszej rządowej telewizji - czasem ją oglądam - ciągle słychać, że Tusk zrobił to albo Tusk zrobił tamto, więc może czas, żeby ktoś wam powiedział: teraz to wy robicie dokładnie to samo, co wtedy robił Donald Tusk, teraz to wy każecie płacić rachunek za kryzys zwykłym ludziom. Wiele się, jak widać, musiało zmienić, żeby wszystko zostało po staremu. Czekam, aż wasz minister finansów, ten człowiek widmo, który się nigdzie nie pojawia, w końcu pójdzie do telewizji i też powie, że pieniędzy nie ma i nie będzie - bo to już chyba ostatnia różnica, jaka została.
Każdy rząd coś po sobie zostawia. Po Tusku zostały drogi i stadiony i zostały śmieciówki. Po Beacie Szydło - rozwalony Trybunał Konstytucyjny, ale też, trzeba przyznać, program 500+. A po was zostanie program pensja?, po was zostaną cięcia, zostanie wzrost bezrobocia, zostanie wzrost ubóstwa. Jedyne, co mnie w tym ciekawi, to pytanie, co na to wasi wyborcy, ludzie, którym obiecywaliście, że będziecie prospołeczni, i którzy teraz patrzą na to, jak zgadzacie się na wyrzucanie z pracy, jak zgadzacie się na cięcie płac.
Ta antypracownicza ustawa nadaje się tylko do jednego miejsca: do kosza. Koalicyjny klub Lewicy oczywiście nie podniesie ręki ani za masowymi zwolnieniami (Dzwonek), ani za obcinaniem płac, ani za wyrzucaniem ludzi z pracy. Składamy do pana marszałka wniosek o odrzucenie tej ustawy w pierwszym czytaniu. Opanujcie się, przestańcie realizować antypracowniczą politykę, bo zapłacicie za to olbrzymią cenę. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia