9. kadencja, 14. posiedzenie, 1. dzień (15-07-2020)
4. punkt porządku dziennego:
Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw (druk nr 430).
Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Stanisław Szwed:
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić projekt ustawy o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw, zawarty w druku nr 430.
Opracowanie i przedłożenie Wysokiej Izbie projektu ustawy stało się wymagane ze względu na konieczność wdrożenia dyrektywy nr 2018/957 zmieniającej dyrektywę nr 96/71 dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Postanowienia dyrektywy zmieniającej powinny być implementowane do krajowego porządku prawnego do dnia 30 lipca 2020 r.
Na wstępie chciałbym przypomnieć tło prac nad zmianą dyrektywy o delegowaniu pracowników. W dniu 8 marca 2016 r. Komisja Europejska przedstawiła projekt zmiany dyrektywy. Należy nadmienić, że w stosunku do tego projektu uruchomiono bardzo rzadko stosowaną w praktyce procedurę tzw. żółtej kartki, w której aż 11 parlamentów krajowych zgłosiło zastrzeżenia. Pomimo tego Komisja utrzymała swoją propozycję. Polska aktywnie uczestniczyła w negocjacjach unijnych, od początku sprzeciwiając się proponowanym zmianom, które w naszej ocenie naruszają zasadę swobody świadczenia usług, a co się z tym wiąże - ograniczają w praktyce możliwość delegowania pracowników. Po ponaddwuletniej batalii doszło jednak do przyjęcia dyrektywy zmieniającej dyrektywę 96/71, przy braku poparcia Polski, Węgier, Wielkiej Brytanii, Litwy, Łotwy i Chorwacji. Pierwsze dwa państwa sprzeciwiły się przyjęciu, pozostałe państwa wstrzymały się od głosu.
W dniu 3 października 2018 r. Polska wniosła skargę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przeciwko przepisom nowej dyrektywy 218/957. W szczególności wnieśliśmy o stwierdzenie nieważności przepisów dyrektywy, które bez wyraźnej poprawy warunków pracy pracowników wprowadzają znaczne utrudnienia w możliwości świadczenia usług i których stosowanie w praktyce może spowodować bardzo duże trudności. Skarga została oparta głównie na zarzucie ograniczenia przez zaskarżoną dyrektywę możliwości swobody świadczenia usług. Do dnia dzisiejszego nie ma niestety rozstrzygnięcia Trybunału w tej sprawie.
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Przejdę do zaprezentowania głównych rozwiązań zawartych w ustawie. Projekt zawiera modyfikację przepisów ogólnych w zakresie definicji pracodawcy delegującego pracownika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz pracodawcy delegującego pracownika z terytorium naszego kraju w zakresie dotyczącym delegowania pracowników tymczasowych. Należy podkreślić, że istotne zmiany w procedowanym projekcie ustawy dotyczą modyfikacji warunków zatrudnienia zapewnianym pracownikom delegowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co jest związane zwłaszcza z uzależnieniem zakresu ochrony pracowników od długości delegowania.
Wyjaśniam: obecnie pracodawca delegujący pracownika na terytorium naszego kraju musi zapewnić pracownikowi delegowanemu określony ustawą zamknięty katalog warunków zatrudnienia nie mniej korzystnych niż wynikające z Kodeksu pracy oraz z innych przepisów prawa pracy, które obejmują m.in. minimalne wynagrodzenie za pracę. Przedkładany projekt rozszerza ten obowiązek o konieczność zapewnienia takiemu pracownikowi pełnego, a nie tylko minimalnego wynagrodzenia za pracę. Oznacza to konieczność wypłaty wynagrodzenia wraz ze wszystkimi jego obligatoryjnymi składnikami.
Nowe przepisy nie ograniczają czasu delegowania pracowników do Polski, natomiast rozszerzają katalog warunków zatrudnienia, które trzeba zapewnić pracownikom delegowanym w przypadku wydłużenia okresu delegowania. Pracownik delegowany do Polski na okres do 12 miesięcy powinien mieć zapewniony zamknięty katalog warunków zatrudnienia. Po upływie 12 miesięcy pracodawca będzie mógł złożyć wniosek o przedłużenie stosowania zamkniętego katalogu o kolejne 6 miesięcy. Dopiero po tym okresie będzie musiał stosować wobec pracownika delegowanego co do zasady wszystkie warunki zatrudnienia wynikające z polskiego prawa.
Jeśli chodzi o inne sprawy dotyczące pracowników tymczasowych, będą miały tutaj zastosowanie odrębne przepisy określone w projektowanej ustawie.
Przedmiotowy projekt modyfikuje również zadania Państwowej Inspekcji Pracy, która już obecnie realizuje szereg zadań związanych z delegowaniem pracowników. Można tutaj przykładowo podać rozszerzenie zadań o charakterze informacyjnym, rozszerzenie w zakresie współpracy Państwowej Inspekcji Pracy z właściwymi organami innych państw członkowskich. Umożliwi on też występowanie Państwowej Inspekcji Pracy do pracodawcy delegującego pracownika z terytorium naszego kraju, do przedsiębiorcy, do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych także w przypadku podejrzenia naruszenia przepisów państwa członkowskiego.
Wszystkie przepisy, które są zawarte w ustawie, mają na celu implementowanie dyrektywy, dlatego wnoszę do Wysokiej Izby o przyjęcie rozwiązania zaproponowanego w projekcie ustawy z druku nr 430. (Dzwonek) Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia