9. kadencja, 15. posiedzenie, 1. dzień (22-07-2020)

4. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o przedstawionym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekcie ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom zesłanym lub deportowanym do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1939-1956 (druki nr 452 i 500).

Poseł Michał Urbaniak:

    Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Gdyby Sejm zawsze był taki zgodny jak przy tym projekcie, to pewnie świat byłby piękniejszy. Cieszy mnie fakt, że taki projekt został zgłoszony w ogóle przez pana prezydenta. Zasadniczo trzeba ten projekt traktować jako symboliczny, ponieważ zadośćuczynimy osobom, które zostały po prostu pokrzywdzone przez los, niekoniecznie przez państwo polskie. Mówimy tutaj o prawie milionie obywateli, którzy zostali, na różnych etapach, w czterech wielkich deportacjach ludności przeniesieni w głąb ZSRR. Możemy tu mówić nawet o Ślązakach, którzy w trakcie trwania tragedii górnośląskiej również byli wywożeni, i np. górnicy musieli pracować pod Donieckiem. 17 września każdego roku Związek Sybiraków spotyka się też w Szymbarku w województwie pomorskim, na Kaszubach. Trzeba sobie to jasno powiedzieć: tych ludzi, tych sybiraków, którzy tam przyjeżdżają, jest z roku na rok coraz mniej, więc czas przy procedowaniu nad tą ustawą jest tutaj istotny.

    Trzeba to faktycznie powiedzieć jasno, natomiast jest pewien aspekt, do którego też chciałbym się odnieść i który, uważam, powinniśmy nieco zmienić. Otóż art. 3 niniejszego projektu mówi o osobach, które już otrzymały zadośćuczynienie - te osoby w tym momencie nie będą miały możliwości skorzystania z zapisów tejże ustawy. Otóż trzeba wziąć pod uwagę to, że od lat 90., kiedy niektórzy dostawali zadośćuczynienia po sprawach sądowych, po wyrokach... Te zadośćuczynienia były różnej wysokości. Relatywnie to, co było w latach 90., było znacznie niższe niż to, co dzisiaj taka osoba mogłaby otrzymać, np. w roku 2020. Trzeba mieć to na uwadze. I z tego właśnie powodu uważamy, że art. 3 powinien być skreślony, po prostu nie powinno go być, tak abyśmy objęli wszystkich sybiraków tym świadczeniem. Nie będzie to naprawdę relatywnie wielka różnica dla budżetu państwa, a jednocześnie właśnie symbolicznie będziemy w stanie zadośćuczynić wszystkim sybirakom, ponieważ wszyscy oni na to zasługują.

    Z tego też powodu pozwolę sobie, z racji, że to drugie czytanie, zgłosić poprawkę do pana marszałka. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia