9. kadencja, 15. posiedzenie, 1. dzień (22-07-2020)

4. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o przedstawionym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekcie ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom zesłanym lub deportowanym do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1939-1956 (druki nr 452 i 500).

Poseł Iwona Maria Kozłowska:

    Panie Marszałku! Panie Ministrze! Nikt z nas tutaj obecnych na pewno nie ma wątpliwości co do słuszności podjętej inicjatywy w sprawie pomocy osobom represjonowanym przez totalitaryzm i reżim Rosji sowieckiej. Jak czytamy w uzasadnieniu tego projektu, celem ustawy jest umożliwienie zaspokojenia słusznych roszczeń obywateli polskich zesłanych i deportowanych do ZSRR w latach 1939-1956, którzy do tej pory nie otrzymali rekompensaty za doznane krzywdy i cierpienia. Problem w tym - i muszę o tym powiedzieć - że Polacy byli też ofiarami drugiego reżimu totalitarnego - III Rzeszy. Tutaj też były wywózki, represje, deportacje. Nie wspomnę o bestialstwie Selbstschutzu, który działał bardzo mocno i intensywnie na Pomorzu i w Wielkopolsce. Moi wyborcy, a jestem z Pomorza, mówią i skarżą się: ale my też byliśmy wywożeni, byliśmy wyrzucani z naszych gospodarstw, byliśmy wyrzucani z naszych warsztatów i sklepów (Dzwonek), byliśmy również służącymi pachołkami Niemców. Chciałabym, żebyśmy o tym pamiętali, żebyśmy o tym nie zapomnieli, ponieważ nie tylko Stalin był oprawcą, ale również Hitler był zbrodniarzem. Nie wolno dzielić Polaków na lepszych i gorszych. Trzeba pamiętać, że projekt powinien wprowadzić dysonans ciężaru krzywd. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia