9. kadencja, 15. posiedzenie, 1. dzień (22-07-2020)

4. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o przedstawionym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projekcie ustawy o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom zesłanym lub deportowanym do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1939-1956 (druki nr 452 i 500).

Poseł Małgorzata Pępek:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Konsekwencje zesłań w latach 1939-1956 odczuwalne są do dzisiaj. Zadośćuczynienie polegające na jednorazowym świadczeniu pieniężnym jest niewspółmierne do doznań krzywd i nie jest odpowiednią gratyfikacją dla poszkodowanych. Jest to zdecydowanie zbyt niska kwota, 200 zł. Deportowani tracili domy i wszystko, co posiadali, przeżyli ogromną traumę i byli masowo wywożeni. To była ogromna gehenna pokoleń.

    Mam takie oto pytanie. Osoby, które otrzymały zadośćuczynienie, w tym wypadku będą pokrzywdzone. Chciałam zapytać, czy zostaną też objęci regulacją poszkodowani (Dzwonek), którzy pobrali już to niewielkie odszkodowanie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia