9. kadencja, 18. posiedzenie, 1. dzień (07-10-2020)

6. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy budżetowej na rok 2021 (druk nr 640).

Poseł Dariusz Rosati:

    Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt budżetu na 2021 r. zakłada drugi największy deficyt w historii, po tegorocznym budżecie.

    Ale w uzasadnieniu próżno by szukać przyczyn, dla których ten deficyt ma wynieść aż 82 mld zł, czyli 4% PKB z grubsza licząc. Trudno zrozumieć, dlaczego przy wzroście PKB o 4% w stosunku do roku bieżącego i wzroście dochodów podatkowych o 5,5% sytuacja w budżecie musi być taka zła.

    Są dwa wyjaśnienia: albo to jest kolejny przykład nieudolności rządzenia Zjednoczonej Prawicy, która nawet przy wzroście gospodarczym 4% - 4% realnie to jest 6% nominalnie - nie jest w stanie doprowadzić do zrównoważenia finansów, albo po prostu mamy do czynienia z kontynuacją tegorocznej polityki skoku na kasę pod pretekstem pandemii. Ten skok na kasę jest możliwy dzięki tym wszystkim manipulacjom, o których częściowo już mówiła pani poseł Leszczyna i które ja zaraz krótko rozwinę. Chodzi o te księgowe manipulacje, których głównym celem jest zaciemnić obraz finansów publicznych i sprawić wrażenie, że jest on znacznie lepszy niż w rzeczywistości.

    Wspominano tu już przed południem podczas debaty o tegorocznej noweli, o noweli tegorocznego budżetu, o zawieszeniu stabilizacyjnej reguły wydatkowej i konsekwencjach tego ruchu - chodzi o takie konsekwencje, że po prostu macie wolną rękę w wydawaniu pieniędzy - że w tej chwili jedynym istniejącym hamulcem, jeśli chodzi o wasze wydatki, jest konstytucyjny limit długu, który też jest zagrożony.

    Ale najlepszym dowodem waszej kreatywnej księgowości są rozjeżdżające się dane dotyczące długu publicznego według definicji krajowej i definicji unijnej. W tym i przyszłym roku dług według metodologii krajowej ma wzrosnąć łącznie - mówił o tym pan przewodniczący Kowalczyk - o ponad 250 mld zł, ale według metodologii unijnej ma on wzrosnąć o ponad 465 mld zł. Bardzo chętnie posługujecie się metodologią krajową, żeby po prostu zaniżyć faktyczne rozmiary długu i oszukać Polaków odnośnie do tego, na ile rzeczywiście zadłużacie ich, ich dzieci i ich wnuki. Jeszcze w ubiegłym roku różnica między państwowym długiem publicznym według polskiej definicji a EDP wynosiła 55 mld zł, mieściła się w średniej ostatnich kilku lat. W przyszłym roku będzie to różnica sięgająca aż 270 mld zł. Po prostu wszystkie wydatki, których według was nie da się już sfinansować w ramach budżetu, po to, żeby zachować dobre wrażenie, przesuwacie teraz do części poza sektorem finansów publicznych. Przede wszystkim są to oczywiście wydatki związane z zaciąganiem pożyczek przez fundusz COVID-owski i przez Polski Fundusz Rozwoju. No więc przyczyną tych rozbieżności jest wasza pokrętna polityka polegająca na przenoszeniu tych właśnie wydatków poza sektor finansów publicznych określony w ustawie.

    Ale metodologia oparta na tej definicji jest po prostu coraz mniej wiarygodna i nie pokazuje rzeczywistych rozmiarów długu. Natomiast metodologia unijna, bardziej obiektywna i zunifikowana dla całej Unii, pokazuje, że na koniec przyszłego roku dług wyniesie 1510 mld zł i to nie będzie 52% czy 54% PKB, tylko 64% PKB, panie przewodniczący, a to oznacza, że ten dług jest znacznie powyżej poziomu konstytucyjnego. I to oznacza też, że tylko w tych dwóch latach 2020-2021 nastąpi wzrost zadłużenia publicznego aż o 18% PKB. Nigdy w życiu nikt nie zadłużył Polski na tak dużą kwotę w tak krótkim czasie.

    Doskonale zdajecie sobie sprawę, że musielibyście stanąć przed Trybunałem Konstytucyjnym, gdyby pokazano rzeczywiste rozmiary długu. Ale ponieważ się tego boicie, robicie wszelkie sztuczki po to, żeby ukryć faktyczny stan finansów publicznych. To jest droga grecka i skończy się tak samo, jeżeli wreszcie się nie opamiętacie. (Oklaski)


Przebieg posiedzenia