9. kadencja, 23. posiedzenie, 2. dzień (16-12-2020)

10. punkt porządku dziennego:

Informacja bieżąca.

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rozwoju, Pracy i Technologii Robert Tomanek:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bardzo dziękuję państwu za zgłoszone pytania, za uwagi. Wszystkie były notowane przez moich współpracowników i przeze mnie. Dyskusja była bardzo inspirująca i pouczająca dla mnie. Oczywiście na wszystkie państwa pytania zostaną udzielone odpowiedzi. Będą one opatrzone wyjaśnieniami przygotowanymi w oparciu o wiedzę, którą dysponuje resort.

    Chciałbym w króciutkim podsumowaniu zwrócić uwagę na jedną rzecz. Proszę mi wybaczyć, że operuję wskaźnikami, ale z wykształcenia jestem ekonomistą, z praktyki zresztą też, również praktyki zawodowej.

    (Poseł Izabela Leszczyna: Ale my w Sejmie...)

    Chcę powiedzieć państwu jedną rzecz. Nie wiem, czy państwo to sobie uświadamiacie, bo ja sam byłem tym zaskoczony. Skala pomocy tarczowej to jest 8% polskiego produktu krajowego brutto. To, co otrzymujemy jako wsparcie z Unii Europejskiej, to jest niecałe 5%, licząc PKB roczne w całej perspektywie finansowej. Czyli 8% to jest naprawdę dużo. Musimy mieć świadomość, że jest to duży wysiłek całego społeczeństwa i państwa. Możliwość rozciągania tej pomocy na większą skalę jest ograniczona. Wszystkie instrumenty, które państwo przedstawialiście, są ciekawe, są interesujące, natomiast w każdym przypadku - zarówno instrumentów, które rząd zastosował, jak i tych, które państwo podpowiadacie i które my będziemy rozpatrywać - istnieje ryzyko, że podejmiemy działania, które nie będą optymalne. Najbardziej boję się tego, że w wyniku takich czy innych instrumentów pomocowych dokonamy na rynku zmian, które utrudnią działanie tym firmom, które z pandemią radzą sobie najlepiej. To jest duże ryzyko. Sygnalizują to sami przedsiębiorcy, zwracają na to uwagę, krytykując również instrumenty, których użyliśmy.

    Myślę, że to, co powinno być optymistycznie przyjmowane przez wszystkich biorących udział w dyskusji, to fakt, że ani w tym roku, ani w przyszłym nie grozi nam to, co wydawało się być nieuchronne i najbardziej przerażające - skokowy wzrost bezrobocia.

    Siłą polskiej gospodarki jest przede wszystkim eksport. W tej chwili widzimy, że gospodarka doskonale sobie radzi. Osobiście pokładam bardzo duże nadzieje w systemach samoregulacji gospodarki. Większe - może to zabrzmi paradoksalnie - niż w instrumentach wspierania takich czy innych branż. A to, że PKD jest niedoskonałe? Jest niedoskonałe, tylko jaki inny instrument możemy zastosować? W jaki sposób to skierować? Pomoc horyzontalna jest niedoskonała. Pomoc branżowa jest niedoskonała. W PKD są subbranże. Co gorsza, PKD działa różnie w różnych regionach. Rząd musi dokonywać trudnych wyborów. To jest obowiązek rządu. Musimy liczyć się z krytyką, ale jesteśmy w stałym dialogu nie tylko z parlamentem, lecz także z grupami przedsiębiorców.

    (Poseł Izabela Leszczyna: Z nami nie.)

    Przedstawiciele branż, o których państwo mówiliście, są stałym gościem w Ministerstwie Rozwoju, Pracy i Technologii. Ubolewam nad tym, że branża fitness jest zamknięta, bo zawsze zaczynałem dzień od przepłynięcia 2 km na basenie. Trudno. Stało się tak z różnych powodów, różne są argumenty. Nie chciałbym się wdawać w dyskusję, bo nie jestem epidemiologiem. Mam nadzieję, że Polska wyjdzie z tego kryzysu obronną rękę, że wyciągniemy z tego naukę i rok 2021 będzie zdecydowanie lepszy niż rok 2020.

    Przepraszam, że nie zaspokoiłem wszystkich potrzeb informacyjnych. Dziękuję państwu za uwagę i mam nadzieję, że odpowiedzi, których udzielimy pisemnie, sprawią, że obraz będzie jaśniejszy. Obiecuję również jak najrzadziej korzystać z limuzyn. Nie cierpię tego. Niedługo przywiozę sobie ze Śląska rower. Mam nadzieję, że pod Sejmem da się zaparkować. Bardzo państwu dziękuję za uwagę. (Oklaski)

    (Poseł Maria Małgorzata Janyska: Jak pan zdoła przejść przez te barierki?)

Przebieg posiedzenia