9. kadencja, 23. posiedzenie, 2. dzień (16-12-2020)
15. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie zakresu obowiązywania Konwencji Rady Europy o zapobieganiu i zwalczaniu przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, sporządzonej w Stambule dnia 11 maja 2011 r. (druki nr 822 i 837).
Poseł Mirosław Suchoń:
Bardzo dziękuję.
Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Myślę, że podstawowe pytanie, które musimy sobie dzisiaj zadać i na które każdy powinien sobie odpowiedzieć... (Gwar na sali)
Wicemarszałek Piotr Zgorzelski:
Przepraszam, panie pośle.
Czy panowie posłowie mogą przenieść dyskusję poza salę? Dziękuję.
Poseł Mirosław Suchoń:
Bardzo dziękuję, panie marszałku.
A więc to podstawowe pytanie, które musimy sobie dzisiaj zadać i na które każdy powinien sobie odpowiedzieć, sprowadza się do dwóch kwestii. Czy rząd powinien dbać o bezpieczeństwo ofiar przemocy, czy powinien pomagać tym ofiarom, zapewnić im bezpieczeństwo, czy też powinien dbać o dobre samopoczucie sprawców tych przestępstw? Wydaje się, że racjonalnym, zdroworozsądkowym i realnym w całym cywilizowanym świecie postępowaniem jest dbanie o ofiary przemocy i jak najbardziej krytyczne podejście do tych, którzy stosują przemoc.
Mieliśmy takie posiedzenie Komisji Finansów Publicznych, podczas którego przedstawiciel rządu upierał się przy tym, że sprawcy (Dzwonek) nie mogą zostać eksmitowani z mieszkania, w którym są również ofiary. I to przedstawicielka ministra sprawiedliwości broniła tego stanu rzeczy. Wszyscy mamy wątpliwość, czy rząd rzeczywiście chce dbać o ofiary przestępstw, czy raczej o dobre samopoczucie sprawców.
Pierwsze pytanie, panie marszałku: Czy rząd rzeczywiście zacznie dbać o ofiary przestępstw? I drugie pytanie: Czy zostawi konwencję w spokoju? Ona gwarantuje właśnie to, że państwo jest zobowiązane do dbania o ofiary przestępstw, a nie o dobre samopoczucie sprawców. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia