9. kadencja, 26. posiedzenie, 2. dzień (25-02-2021)

27. punkt porządku dziennego:

Pytania w sprawach bieżących.

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny i Polityki Społecznej Paweł Wdówik:

    Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rzeczywiście strategia na rzecz osób niepełnosprawnych jest finalnym dokumentem, który z jednej strony podsumowuje wszystkie działania podjęte do tej pory przez rząd Zjednoczonej Prawicy. Chodzi o działania, które w sposób jednoznaczny pokazały, że obywatel z niepełnosprawnością ma prawo do pełnego udziału w życiu społecznym. Trzeba wskazać zwłaszcza program ˝Dostępność+˝. W pewnym sensie jest to podsumowanie, ale z drugiej strony jest to też początek, ponieważ strategia wyznacza bardzo konkretne działania, które w perspektywie najbliższych 10 lat mają całkowicie zmienić miejsce obywatela z niepełnosprawnością w naszej rzeczywistości.

    Celem strategii jest pełne włączenie osób z niepełnosprawnościami w życie społeczne i zawodowe. To jest główny cel, w przypadku którego wskazany został konkretny miernik, jakim jest wzrost aktywności zawodowej. W tej chili jest on na poziomie 28,3%. Jeśli chodzi o wartość pośrednią wskaźnika, w roku 2025 ma on osiągnąć 35%. Zakładamy, że w roku 2030 będzie to co najmniej 45%. W tej chwili mimo systematycznego wzrostu jesteśmy niestety ciągle w końcowej części peletonu, jeśli mogę tak powiedzieć, w Unii Europejskiej, jeśli chodzi o aktywność zawodową osób niepełnosprawnych. Ona wzrosła w ostatnich latach, ale ciągle jest... Np. do Niemiec brakuje nam 7%, a to i tak są wskaźniki z dolnej części tabeli.

    Wskaźników, które mają służyć działaniom podejmowanym w ramach strategii, jest 93. Każdy z nich ma wartość pośrednią na rok 2025 i wartość końcową na rok 2030 r. Działania w strategii podzielone są na osiem obszarów priorytetowych. Wymienię je. Najważniejszym, pierwszym z nich - to też pokazuje zmianę w myśleniu o osobach z niepełnosprawnością - jest niezależne życie. Drugi priorytet to dostępność, następnie edukacja, praca, warunki życia i ochrona socjalna, zdrowie. Siódmy priorytet to budowanie świadomości, jeśli chodzi o pełnosprawną część społeczeństwa. Ósmy priorytet to koordynacja.

    Chciałbym wymienić najważniejsze działania związane z każdym z priorytetów. W przypadku niezależnego życia kluczowe działania to wprowadzenie systemowej usługi asystencji i opieki wytchnieniowej. Dzięki Funduszowi Solidarnościowemu zaczęliśmy to robić. Zainteresowanie tymi usługami wzrasta w niesłychanym tempie. W strategii przewidujemy, że będą to usługi systemowe. Ważne jest też ujednolicenie i systemowy rozwój mieszkalnictwa wspomaganego. Jest to szalenie ważne dla osób niepełnosprawnych. Wspomnę też o rozpoczęciu procesu deinstytucjonalizacji, czyli przejścia z opieki instytucjonalnej na wsparcie w społeczności lokalnej oraz o likwidacji instytucji ubezwłasnowolnienia i zastąpieniu jej modelem wspieranego podejmowania decyzji. To jest rzecz, na którą czeka bardzo wiele środowisk. (Dzwonek)

    Rozumiem, że to jest sygnał, że mam skończyć. Tak?

    Wicemarszałek Małgorzata Kidawa-Błońska:

    Tak, dziękuję bardzo.

    Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny i Polityki Społecznej Paweł Wdówik:

    Nie opowiedziałem o wszystkich zadaniach w ramach kolejnych priorytetów, ale jestem do państwa dyspozycji.

Przebieg posiedzenia