9. kadencja, 28. posiedzenie, 2. dzień (15-04-2021)

26. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych ze świadczeniami na rzecz rodziny (druk nr 1015).

Poseł Krzysztof Tuduj:

    Dziękuję.

    Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Wysoka Izbo! W proponowanym projekcie zmian słusznie dostrzega się pewne problemy w sferze świadczeń dla rodziny. Część z nich związana jest z mechanizmami świadczeń alimentacyjnych, takimi jak ich wypłacalność w sytuacji wzrostu minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz kwestie zbytniego uprzywilejowania dłużników alimentacyjnych. Część dotyczy spraw organizacji systemu i uproszczenia procedur. Te kierunki są dobre, choć niewystarczające.

    Dobrym zapisem jest chociażby zmiana warunków figurowania dłużników w Krajowym Rejestrze Zadłużonych. Obecnie ujawnione mogą być wyłącznie osoby, wobec których jednocześnie toczy się egzekucja należności budżetu państwa i egzekucja świadczeń alimentacyjnych. Projekt usuwa warunek jednoczesności i spowoduje ujawnienie dłużników spełniających tylko jedną z tych przesłanek.

    Polska potrzebuje odpowiedzialnej i przede wszystkim skutecznej polityki prodemograficznej. Nasz naród się zmniejsza, nasz kraj się wyludnia. Prawo i Sprawiedliwość znalazło rzekome remedium na problemy demograficzne. Tym remedium mają być z jednej strony masowo sprowadzani imigranci, z drugiej zaś - wadliwe projekty prodemograficzne.

    Rząd twierdzi, że prowadzi politykę prodemograficzną. Jako jej sztandarowy element przedstawia program 500+. Program ten odniósł, co prawda, sukces, ale jednorazowy. Pokazują to statystyki. W 2015 r. było 369 tys. urodzeń, w 2016 r. - 388 tys., w szczytowym 2017 r. - 402 tys. Ale później zaczęło spadać. W 2018 r. - 388 tys., w 2019 r. - 375 tys., a w 2020 r.- 357 tys. Urodzeń jest obecnie mniej niż w momencie, gdy wprowadzono program 500+, co stanowi dowód na nieosiągnięcie przez ten program stałego celu prodemograficznego.

    Szanowni Państwo! Wysoka Izbo! Obecnie liczba urodzin jest najniższą notowaną w historii od 1950 r. Polskie rodziny potrzebują prawdziwej pomocy. Przede wszystkim należy zmienić filozofię państwa wobec tych rodzin, tak aby osoby posiadające dzieci, w tym wiele dzieci, nie były przez to na każdym kroku karane. Trzeba m.in. zwiększyć ulgę prorodzinną w podatku PIT, ustalić zerową stawkę VAT na produkty i usługi związane z wychowaniem dzieci. Należy też zadbać o większą dostępność żłobków i przedszkoli.

    Na podejmowanie decyzji o założeniu rodziny korzystnie wpłynęłoby zadbanie o stabilność zatrudnienia matek i kobiet myślących o przyjęciu tej roli, a także zadbanie o niedyskryminację ojców. Z kolei od mediów publicznych i resortu kultury należałoby oczekiwać promocji prorodzinnych treści i budowy pozytywnego wizerunku wielodzietnej rodziny.

    Wysoka Izbo! Tylko kompleksowa polityka prorodzinna zawierająca powyższe rozwiązania będzie stanowiła odpowiedź na demograficzne wyzwania stojące przed Polską. Pozwólmy polskim rodzinom funkcjonować i się rozwijać. Dziękuję za uwagę. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia