9. kadencja, 30. posiedzenie, 2. dzień (20-05-2021)

22. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie przedstawionego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (druk nr 1125).

Poseł Grzegorz Lorek:

    Pani Marszałek! Pani Minister! Panie Ministrze! Panie i Panowie Posłowie! Wysoka Izbo! Rozpoczynamy procedowanie nad prezydenckim projektem, który składa się tylko z dwóch artykułów, jednakże są to artykuły dające nadzieję rodzinom poszkodowanych w sytuacji, w której się nagle znalazły. Projekt bowiem przewiduje dodanie w Kodeksie cywilnym zapisów, zgodnie z którymi najbliższej rodzinie poszkodowanego, który wskutek wypadku doznał trwałego uszkodzenia ciała, przysługiwać będzie odszkodowanie za naruszenie więzi rodzinnej. W razie ciężkiego i trwałego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia skutkującego niemożnością nawiązania lub kontynuowania więzi rodzinnej sąd może przyznać najbliższym członkom rodziny poszkodowanego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

    Należy podkreślić, że więzi rodzinne stanowią fundament prawidłowego funkcjonowania rodziny i podlegają ochronie prawnej - art. 18 i art. 71 konstytucji i art. 23 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Ich utrata w następstwie czynu niedozwolonego, np. w wyniku wypadku drogowego, powinna podlegać naprawieniu przez zapłatę odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia za zerwane w dramatycznych okolicznościach więzi. Członkowie rodziny cierpią tak samo mocno, a najcięższe oraz nieodwracalne stany zdrowia wiążą się z dotkliwą, niekończąca się krzywdą najbliższych poszkodowanego.

    O zerwaniu więzi rodzinnej można mówić jedynie w okolicznościach wyjątkowych, w których doszło nie do zaburzenia, zakłócenia lub pogorszenia więzi, lecz do faktycznej niemożności nawiązania lub utrzymania kontaktu właściwego dla danego rodzaju stosunków, w szczególności więzi łączącej dzieci i rodziców, z powodu ciężkiego i głębokiego stanu upośledzenia funkcji życiowych w następstwie stanu śpiączki pourazowej poszkodowanego lub stanu wegetatywnego, stanu związanego z uszkodzeniem mózgu lub innego głębokiego stanu upośledzenia funkcji życiowych. Chciałbym tu podkreślić, że są to okoliczności, w których doszło nie do zaburzenia, zakłócenia lub pogorszenia więzi, lecz do faktycznej niemożności nawiązania lub utrzymania kontaktu właściwego dla danego rodzaju stosunków osób najbliższych z powodu ciężkiego stanu zdrowia. Ocena wszystkich przesłanek zadośćuczynienia będzie dokonywana na podstawie konkretnych okoliczności sprawy, których obowiązek wskazania będzie spoczywał na dochodzącym zadośćuczynienia.

    Ciężkie i trwałe uszkodzenie ciała w takich przypadkach powoduje niemożność nawiązania lub kontynuowania więzi rodzinnej. Po stronie członków najbliższej rodziny poszkodowanego powstaje silna i długotrwała trauma. W tego rodzaju tragicznych sytuacjach skutek zerwania więzi rodzinnych jest podobny w zakresie do śmierci bliskiej osoby, a cierpienie najbliższego członka rodziny związanego z takim chorym jest dominujące w dłuższym okresie, zaś intensywność poczucia braku nadziei jest nie mniejsza niż trauma związana ze śmiercią.

    Ze względu na wagę społeczną przedmiotu regulacji Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość popiera przedstawiony projekt ustawy z druku nr 1125. Dziękuję.

Przebieg posiedzenia