9. kadencja, 33. posiedzenie, 1. dzień (23-06-2021)

4. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (druki nr 1132 i 1258).

Poseł Hanna Gill-Piątek:

    Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Kilka lat temu Internet obiegło wzruszające zdjęcie pochodzące z Indii. Oddział żołnierzy żegna na nim labradora, który przez wiele lat służył w tym oddziale i uratował życie wielu ludzi, którzy znaleźli się pod zawalonymi w wyniku trzęsień ziemi budynkami. Słyszymy wiele historii o zwierzętach, które w bohaterski sposób pomagały w takich sytuacjach. Dla wielu z nich to codzienna praca wymagająca wyszkolenia, uwagi, panowania nad instynktami. Ich umiejętności i wyostrzone zmysły są wykorzystywane w pracy służb mundurowych.

    Aktualnie we wszystkich formacjach podległych MSWiA służy łącznie ok. 1200 psów i ponad 60 koni, a rocznie ok. 10% tych zwierząt jest wycofywanych ze służby i przechodzi na emeryturę. I tak jak ludzie zasługują te zwierzęta na godną jesień życia, tym bardziej że treścią ich życia jest służba, często w ryzykownych i trudnych warunkach.

    W tym kontekście cieszy, że omawiany projekt ustawy o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw ma zapewnić naszym czworonogom godną starość po odbyciu służby. Jest to jedna z rzadkich ustaw, w przypadku których prawo idzie za życiem, za potrzebami, umożliwia rozwiązywanie problemów zamiast ich stwarzania. Nieczęsto zdarza się, żeby w tak twardych obszarach jak obszary działania Sił Zbrojnych, Policji czy innych formacji uwzględniano aspekt emocji. Projektodawca poszedł tu za emocjami i potrzebami zwierząt: przywiązaniem do przewodnika, a jeśli go zabraknie, do osoby, z którą zwierzę zamieszkuje.

    Ustawa nie pozostawia również osamotnionymi zwierząt, które nie zostały adoptowane po służbie. W przypadku gdy żadna uprawniona osoba, np. inny funkcjonariusz czy pracownik cywilny fundacji lub emerytowany funkcjonariusz, nie wyrazi woli przejęcia opieki nad zwierzęciem, opieka ta będzie sprawowana w ramach określonej jednostki lub komórki organizacyjnej danej formacji. Można będzie również przekazać psa lub konia organizacji społecznej, ale tylko takiej, która statutowo zajmuje się ochroną praw zwierząt. Projekt zapewnia też dobre warunki emerytowanym czworonogom: wyżywienie, zabiegi profilaktyczne, leczenie, podstawowy standard, jaki w cywilizowanym państwie powinny otrzymać. A przecież te 9 lat dla psa i 15 lat dla konia, bo taki wiek emerytalny określają przepisy, to czasem dopiero połowa ich życia.

    Kiedy projekt ustawy był jeszcze w trakcie konsultacji rządowych, zapytaliśmy o zdanie zaprzyjaźnione organizacje. Ich reakcja była jednoznacznie pozytywna, a uwagi, jak np. dotyczące corocznej kontroli u weterynarza, finalnie znalazły miejsce w rozporządzeniu wykonawczym załączonym do projektu. Dobrym pomysłem było też poszerzenie zakresu formacji o Siły Zbrojne i Służbę Więzienną jeszcze na etapie prac rządowych.

    Polska 2050 przyjmuje projekt przedkładanej ustawy z dużym zadowoleniem. Może on liczyć na nasze poparcie. Chcielibyśmy jednak, aby również inne zwierzęta w Polsce, nie tylko te pracujące w służbach mundurowych, były traktowane w godny i jak najlepszy sposób. Wciąż czekamy na przepisy uwalniające je zza ciasnych klatek, zza małych kojców, zza krótkich łańcuchów. Procedowany projekt poprawi byt tysięcy psów i koni, które co roku będą odchodzić ze służby, ale pamiętajmy, że 10 mln zwierząt w Polsce jest każdego roku bezsensownie zabijanych na futra, a jeszcze więcej wciąż czeka na przepisy lepiej chroniące je przed okrucieństwem i złym losem.

    Ta ustawa to krok w dobrą stronę. Mało takich ustaw pozostawimy po sobie w tej kadencji. Ale ciągle jest szansa, że jeszcze ten Sejm zrobi więcej w kwestii praw zwierząt i że z tego zostaniemy wszyscy zapamiętani. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia