9. kadencja, 4. posiedzenie, 2. dzień (23-01-2020)

13. punkt porządku dziennego:

Przedstawione przez Radę Ministrów sprawozdanie z realizacji ˝Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie˝ na lata 2014-2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2018 r. wraz ze stanowiskiem Komisji (druki nr 81 i 123).

Poseł Magdalena Łośko:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Wszystkie działania przedstawione w ˝Krajowym programie przeciwdziałania przemocy w rodzinie˝ powinny pobudzać czujność obywateli w kwestiach przemocy rodzinnej. Tymczasem niemalże codziennie z mediów dowiadujemy się o nowych przypadkach przemocy stosowanej wobec dzieci, ale także wobec kobiet i ludzi starszych, schorowanych. Wszystko wskazuje na to, że nadal nie potrafimy zapanować nad zjawiskami przemocy i agresji w polskich rodzinach. Problem wydaje się drastycznie narastać. Samym powoływaniem się ze strony Prawa i Sprawiedliwości na fundamentalne wartości polskich rodzin rządzący problemu nie rozwiążą.

    Ze statystyk policyjnych wynika, że tylko w ciągu roku zjawisko przemocy w rodzinie dotyka blisko 250 tys. osób, nie wspominając o osobach, które z różnych powodów - czy to z obawy przed oprawcą, czy to z powodu braku działań ze strony osób trzecich - z pomocy nie korzystają. Zjawiska przemocy domowej doświadczyło blisko 4 mln kobiet w Polsce. Do tego na rynku wydawniczym pojawiają się pozycje książkowe będące poradnikami promującymi bicie dzieci pod płaszczykiem religijności.

    Czy wobec tak przedstawionego problemu ministerstwo dostrzega wadliwość podejmowanych działań? Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie działań realnie wspomagających osoby (Dzwonek) zagrożone przemocą? Dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia