9. kadencja, 42. posiedzenie, 2. dzień (17-11-2021)

18. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie ustanowienia roku 2022 Rokiem Polskiego Romantyzmu (druki nr 1347 i 1578).

Poseł Artur Dziambor:

    Dziękuję.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Piękna podróż w przeszłość. Można sobie przemyśleć czasy, w których romantyzm był omawiany w szkole, i przypomnieć sobie tamte dzieła i to, jak je wtedy rozważaliśmy, co o nich myśleliśmy, jak zmieniło się nasze postrzeganie tego przez okres dorosłości, ponieważ pamiętając tamte czasy, jesteśmy w stanie dzisiaj wystawić tym uczuciom, które nam towarzyszyły, pewną laurkę.

    Romantyzm to przede wszystkim siła uczuć, pokazywanie ich w formie skrajnej, w formie najsilniejszej. Czyli jak miłość, to na śmierć, jak nienawiść, to również na śmierć. Te uczucia były stawiane ponad rozum niestety bardzo często. To były wzorce pokazywane wtedy, żeby nas uczyć, żeby nam pokazywać, że uczucia powinny być jak najsilniejsze.

    Patriotyzm - straceńczy, szalony, taki na zabój. Walka o swoje, oczywiste, to, co teraz w jakiś sposób w pewnym sensie powinno towarzyszyć zawsze. Piękna rola poezji, złożoność postaci, postaci dramatyczne, które były zarazem dobre, jak i złe, które robiły rzeczy dobre, jak i złe, które za każdym razem pokazywały nam, że nie ma bohaterów zawsze krystalicznych, że mimo wszystko zawsze gdzieś znajdzie się jakiś błąd. Rzeczywiście przywiązanie romantyzmu do tej uczuciowej sfery, do snów, do mistycyzmu, do fantastyki, było czymś, co nas poruszało.

    Chociaż osobiście jestem większym fanem pozytywizmu niż romantyzmu i zdecydowanie zamiast kultu jednostki, który w romantyzmie był obecny, wolę kult nauki, filozofię wiedzy, ideę pracy i reformy przez tę wiedzę zdobywane, i mam nadzieję, że to właśnie pozytywizm będzie tym, co będzie dominowało w naszym społeczeństwie, to jednak rozumiem dziedzictwo i doceniam ogromny wpływ. Prywatnie jeszcze powiem tylko, że w dużej części na romantyzmie miałem okazję oprzeć swoją pracę maturalną, którą napisałem w formie ogromnej krytyki tej epoki, sugerując, że te postawy, które były wtedy promowane, były postawami ze wszech miar negatywnymi i należałoby je w ten sposób rozważać. Z szacunku zagłosujemy oczywiście (Dzwonek) za, natomiast opinię pozostawiam państwu. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia