9. kadencja, 42. posiedzenie, 2. dzień (17-11-2021)

19. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskich projektach uchwał o solidarności w sprawie ochrony polskich granic oraz w sprawie politycznego oraz humanitarnego kryzysu na granicy polsko-białoruskiej (druki nr 1758, 1759 i 1774).

Poseł Maciej Konieczny:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wczorajszym posiedzeniu komisji procedowane były dwie propozycje uchwał o granicy, o kryzysie. Jedna autorstwa Prawa i Sprawiedliwości, druga Platformy Obywatelskiej. Niestety nie znalazła się wśród nich propozycja zgłoszona przez Lewicę, a szkoda. Do dalszego procedowania została wybrana propozycja PiS-u, w praktyce o bezwarunkowym poparciu dla rządu - tym bardziej szkoda. Skorzystam więc z okazji i przywołam to, co w naszej propozycji było najważniejsze. Dzięki temu być może łatwiej będzie zrozumieć, dlaczego nie możemy poprzeć tego, co proponuje rząd. Uchwała Sejmu powinna przede wszystkim jasno określać, kto w tej sytuacji jest agresorem, a kto ofiarą. Musi być jasne, że za kryzys humanitarny i próbę destabilizacji naszej części Europy odpowiada białoruski dyktator Aleksander Łukaszenka. Musi być jasne, że uchodźcy, imigranci cynicznie oszukani i brutalnie wykorzystani przez Białoruś są tutaj stroną pokrzywdzoną. Nie może być naszej zgody na stawianie znaku równości pomiędzy białoruską dyktaturą a demokratyczną Polską i Europą, dokładnie tak samo, jak nie może być naszej zgody na straszenie Polaków uchodźcami i kreowanie sztucznego zagrożenia z ich strony. W tej drugiej kwestii proponowana przez Prawo i Sprawiedliwość uchwała niestety zawodzi. Podobnie zresztą jak cała polityka obozu rządzącego, nastawiona na podsycanie lęku Polaków i straszenie uchodźcami. Dlatego będziemy głosować przeciw.

    Nie można mówić o kryzysie na polsko-białoruskiej granicy, nie wspominając o dramatycznej sytuacji humanitarnej ludzi. Nie można pomijać zasług mieszkańców Podlasia, personelu medycznego, aktywistów i aktywistek niosących pomoc potrzebującym. Im po prostu trzeba podziękować.

    Szacunek i uznanie dla wojskowych, policjantów, Straży Granicznej służących Polsce w tej trudnej sytuacji są ważne. Ważne, aby ten szacunek nie był czczym gadaniem, ale realnym wsparciem i zapewnieniem godnych warunków pracy. Szacunek to dobry sprzęt, który pochodzi od państwa, a nie z publicznych zbiórek. To naprawdę jest żenujące, że po paru tygodniach trwania kryzysu państwo polskie nie jest wstanie wyposażyć swoich ludzi w podstawowy sprzęt i organizuje publiczne zbiórki.

    Szacunek to wsparcie psychologiczne dla funkcjonariuszy mierzących się z ekstremalnie trudnymi sytuacjami. Szacunek w końcu to niezmuszanie ludzi do wykonywania nieludzkich i sprzecznych z prawem rozkazów. Oklaski nie zastąpią realnego wsparcia. Jeszcze bardziej razi wykorzystywanie służb mundurowych do partyjnych gierek. Rządzącym chodzi o to, żeby móc powiedzieć: albo deklarujecie bezwarunkowe poparcie dla rządu, albo nie szanujcie mundurowych. To naprawdę nie jest ładne zagranie w tej sytuacji. Nie godzi się sięgać po takie małe szantaże i manipulacje w świetle poważnego zagrożenia, naprawdę.

    Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej powinna przede wszystkim jasno pokazywać, że granica między Polską a Białorusią to granica między demokracją i troską o drugiego człowieka a brutalną dyktaturą i pogardą dla bliźniego. Obawiam się tylko, że sama uchwała może tutaj nie wystarczyć. Aby rozwiać wszelkie wątpliwości w tej kwestii, rząd musi w końcu dopuścić media, lekarzy (Dzwonek) i organizacje pomocy humanitarnej do granicy, otoczyć opieką wszystkie osoby, które znalazły się na terytorium naszego kraju, przestać obchodzić konstytucję i ograniczać prawa Polek i Polaków za pomocą ustawowych protez stanu wyjątkowego. To naprawdę bardzo by pomogło, dużo bardziej niż jakakolwiek uchwała. (Oklaski)


Przebieg posiedzenia