9. kadencja, 46. posiedzenie, 2. dzień (13-01-2022)

Oświadczenia.

Poseł Elżbieta Płonka:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przez 46 lat życia zawodowego, tj. od czasu ukończenia studiów medycznych, doświadczałam różnych trudnych sytuacji, gdy musiałam pomagać chorym ludziom. Słyszałam też i czytałam w medycznych podręcznikach o możliwej groźnej sytuacji wybuchu pandemii, sytuacji wybuchu choroby, która ogarnie cały świat. Stało się tak na koniec mojej pracy lekarskiej. Wydarzyła się pandemia COVID-19. Wirus w tej chorobie nie jest banalny, mutuje, zmienia się, zmienia sposób rozprzestrzeniania się. Nie mamy leku na tę chorobę, który mógłby eliminować ją w sposób zdecydowany. Nad tym pracują medycy i biolodzy na całym świecie. Na dziś jedynym wariantem ratowania się przed nagłym zagrożeniem życia jest szczepionka przeciw COVID-19. Nie znaczy to, że szczepienie chroni przed zachorowaniem, ale chroni przed ciężkim i śmiertelnym zakończeniem choroby. COVID-19 obciąża ogromnym wysiłkiem cały system ochrony zdrowia. Jesteśmy przed kolejnym atakiem zmutowanego wirusa i możliwością zwiększenia liczby wręcz masowych zachorowań, większą liczbą zgonów oraz wyczerpywaniem się możliwości ochrony zdrowia. Za organizację ochrony zdrowia odpowiada oczywiście rząd, ale decyzje prawne podejmuje parlament.

    Dajemy też osobisty przykład całemu społeczeństwu swoją postawą wobec zarządzeń sanitarnych. Nieuczciwe jest zachowanie dwulicowe, zwłaszcza niektórych polityków i niektórych lekarzy. Chaos społeczny wywoływany dezinformacją co do szczepień przeciw COVID-19 jest niegodny parlamentarzysty. Apeluję zatem: zadbajmy nie tylko o siebie, ale także o innych ludzi przez właściwą postawę osobistą. Przecież wszyscy mamy jedno życie. Mamy dostępne szczepienia, których tak bardzo oczekiwaliśmy na początku pandemii. Zachęcajmy więc do szczepienia się. Zachowujmy dystans, nośmy maseczki, dbajmy o higienę rąk. Zbyt wiele mamy do stracenia. Od tego wyboru zależy nasza szansa na przeżycie, dalszy rozwój naszych rodzin i całego państwa, nasza przyszłość. Dajmy z tej sali dobry przykład całemu społeczeństwu.

    Na koniec chciałam powiedzieć jedną rzecz. Słyszałam dzisiaj o samobójstwie dziewczynki, której nie udzielono właściwej pomocy, zlekceważono jej problemy. Jutro odbędzie się konferencja, debata ekspercka na temat praw dzieci w kryzysie rodziny. Zapraszam na tę konferencję. Warto zastanowić się nad losem naszych dzieci. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia