9. kadencja, 49. posiedzenie, 1. dzień (23-02-2022)
5. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o pracowniczych programach emerytalnych oraz ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (druki nr 1998 i 2026).
Poseł Robert Obaz:
Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Prezentowany druk ustawy o zmianie ustawy o pracowniczych programach emerytalnych oraz ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego to projekt stricte techniczny i porządkujący, niosący ze sobą ułatwienia, jak i dopasowanie do obecnych przepisów i rozwiązań technologicznych.
Nie ulega wątpliwości, że ułatwienie pracodawcom procedur administracyjnych powinno być zwłaszcza w dzisiejszej sytuacji ekonomiczno-gospodarczej priorytetem rządu. Przedsiębiorcy, jak również pracownicy przeszli przez okres pandemii, radząc sobie w wielu przypadkach sami, bez otrzymania pomocy z rządu. Dzisiaj mierzą się z inflacją, która w znaczący sposób obciąża budżety domowe Polek i Polaków. Szczególnie mali przedsiębiorcy mierzą się dziś z ogromnymi podwyżkami cen gazu i energii elektrycznej oraz rozwiązaniami wprowadzonymi przez rząd w tzw. Polskim Ładzie, a raczej zdecydowanie bardziej pasuje tutaj określenie: polskim nieładzie.
Moglibyśmy powiedzieć, że w procedowanej ustawie rząd w końcu zauważył problemy, z jakimi pod względem wypełniania obowiązku administracyjnego przy pracowniczych programach emerytalnych zmagają się przedsiębiorcy. Zniesienie najbardziej uciążliwych obowiązków administracyjnych obciążających pracodawców z pewnością można zaliczyć na plus. Wszyscy zgadzamy się, że pełna cyfryzacja jest tym, do czego powinna dążyć administracja publiczna.
Jak zwykle w przypadku ustaw projektowanych przez Prawo i Sprawiedliwość diabeł tkwi w szczegółach, ponieważ realizacja obowiązków zawartych w nowelizacji ustawy będzie spoczywać teraz na instytucjach finansowych, pracodawcach i administratorach danych. Co ważne, i to szczególnie należy zauważyć i podkreślić, to fakt, że zmiany zawarte w procedowanym druku wymagają odpowiednich przygotowań technicznych i dostosowania systemów teleinformatycznych, na co na chwilę obecną nie wszystkie instytucje, jak i pracodawcy są jednakowo przygotowani.
Ministerstwo być może nie zdaje sobie sprawy, ale część informacji, których wymaga ustawa, nie jest zapisywana w popularnych arkuszach kalkulacyjnych, ale w programach informatycznych. Zmiany wymagają czasu, szczególnie w zakresie oprogramowania, z którego będą korzystały instytucje, a te są zamawiane w firmach teleinformatycznych.
Biorąc pod uwagę, że na chwilę obecną przepisy art. 7 projektu przewidują wejście w życie zmian w art. 8 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych z dniem 1 czerwca 2022 r., termin na przygotowanie oprogramowania oraz infrastruktury informatycznej wydaje się zbyt krótki. Dobrze byłoby, aby polski rząd starał się w zakresie rozwiązań, które przygotowuje, pomagać, a nie tworzyć dodatkowe zagrożenia.
Cieszy jednak fakt, że na wczorajszym posiedzeniu komisji uwagi zgłaszane przez pracowników Biura Analiz Sejmowych były zbieżne z oczekiwaniami członków połączonych komisji i w zdecydowanej większości zostały uwzględnione przez ministerstwo.
Lewica dostrzega prezentowane ułatwienia czy kwestie uatrakcyjnienia pracowniczych programów emerytalnych, jednakże pośpiech i słuszne uwagi zgłaszane na wczorajszym posiedzeniu połączonych Komisji Finansów Publicznych i Komisji Polityki Społecznej i Rodziny powinny być powodem do refleksji i ponownego rozpatrzenia terminów obowiązujących w ustawie, ich ujednolicenia, tak by każda ze stron miała czas na przygotowanie rozwiązań technicznych. Zgodnie z powyższym Lewica poprze projekt ustawy przedłożony przez rząd. Dziękuję bardzo.
Przebieg posiedzenia