9. kadencja, 5. posiedzenie, 2. dzień (13-02-2020)

14. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie obywatelskiego projektu ustawy w sprawie warunków zatrudnienia w ochronie zdrowia (druk nr 35).

Poseł Anna Kwiecień:

    Dziękuję bardzo.

    Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Przedmiotem obywatelskiego projektu ustawy w sprawie warunków zatrudnienia w ochronie zdrowia, druk nr 35, jest określenie sposobu ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych z uwzględnieniem rodzaju wykonywanej pracy oraz kwalifikacji wymaganych przy jej wykonywaniu oraz trybu przyznawania wynagrodzenia.

    Już na wstępie należy zauważyć, że tytuł projektu ustawy nie oddaje jej faktycznego zakresu, błędnie sugerując, że ustawa reguluje kwestie warunków zatrudnienia w ochronie zdrowia, podczas gdy wprowadza ona przepisy ustanawiające najniższe wynagrodzenie zasadnicze dla osób zatrudnionych w podmiotach leczniczych.

    Wątpliwości konstytucyjne budzi określenie zakresu podmiotowego i przedmiotowego ustawy. Wprowadzenie najniższego wynagrodzenia zasadniczego wyższego od powszechnej płacy minimalnej dla grupy osób wyodrębnionej jedynie ze względu na miejsce zatrudnienia wydaje się nieuzasadnione i może być uznane za sprzeczne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Należy przy tym pamiętać, że zgodnie z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wszyscy są wobec prawa równi i wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 stycznia 2005 r. - sygnatura akt K 31/03 - różnicowanie sytuacji podmiotów podobnych jest dopuszczalne, jeżeli zostały dochowane trzy wymogi: po pierwsze, wprowadzone przez ustawodawcę kryteria różnicowania muszą być racjonalnie uzasadnione i muszą mieć związek z celem i treścią przepisów, w których zawarta jest dana norma, po drugie, waga interesu, któremu ma służyć różnicowanie podmiotów podobnych, musi pozostawać w odpowiedniej proporcji do wagi interesów, które zostaną naruszone w wyniku różnego traktowania podmiotów podobnych, i po trzecie, różnicowanie podmiotów podobnych musi znajdować podstawę w wartościach, zasadach lub normach konstytucyjnych.

    W naszej ocenie powyższe wymogi nie zostaną spełnione w przypadku wyodrębnienia osób zatrudnionych w podmiotach leczniczych w stosunku do zatrudnionych w innych podmiotach. Charakter pracy osób, które nie udzielają świadczeń zdrowotnych i są zatrudnione w podmiotach leczniczych wyłącznie w ramach ich obsługi, jak np. kadra administracyjna czy pracownicy gospodarczy, nie różni się w żaden istotny sposób od charakteru pracy osób wykonujących analogiczne funkcje w innych podmiotach.

    W projekcie pojawiają się niestety - nie będę tutaj ich wytykać, ale niestety jest ich dosyć dużo - błędy legislacyjne. Nie mówię już o tym, że projekt, mimo że wpłynął, nie został zaktualizowany i pojawiają się w nim także nieaktualne terminy

    Należy zauważyć, że projekt reguluje analogiczne kwestie, co ustawa z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych, która weszła w życie w dniu 16 sierpnia 2017 r. i była już dwukrotnie nowelizowana w ramach realizowania postulatów zgłoszonych przez związek zawodowy reprezentujący pracowników ochrony zdrowia. Z informacji, jakie posiadamy, wynika, że minister zdrowia prowadzi stały dialog z przedstawicielami zawodów medycznych w zakresie regulowania wysokości wynagrodzeń zarówno w formie rozmów bilateralnych, jak i w ramach dialogu trójstronnego z udziałem reprezentatywnych centrów związkowych i organizacji pracodawców. Podstawową formą rozmów na tematy pracownicze są rozmowy przy udziale działającego przy Ministerstwie Zdrowia Zespołu Trójstronnego ds. Ochrony Zdrowia oraz ciał Rady Dialogu Społecznego.

    Jednym z efektów podjętych w 2018 r. rozmów była nowelizacja ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. dotycząca sposobu ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych, która podniosła kwotę bazową z 3900 zł do 4200 zł. Przyspieszyło to tempo podwyżek dla najmniej zarabiających pracowników ochrony zdrowia. Rozmowy na ten temat i poszukiwania możliwości (Dzwonek) kolejnych zmian w przepisach regulujących wynagrodzenia w ochronie zdrowia będą kontynuowane w duchu wspólnego wypracowywania możliwych do zrealizowania rozwiązań.

    Mimo że ustawa zawiera wiele kontrowersji, jako klub Prawa i Sprawiedliwości proponujemy, aby trafiła do dalszych prac w Komisji Zdrowia. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia