9. kadencja, 50. posiedzenie, 2. dzień (09-03-2022)

14. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2024).

Poseł Dobromir Sośnierz:

    Najpierw taka ogólna uwaga, że po raz kolejny skupiamy się na ciężkich, takich medialnych przestępstwach, a zupełnie pomijamy problem drobnej przestępczości, która jest statystycznie dużo większym problemem. Np. mamy taki kompletnie idiotyczny przepis mówiący, że kradzież jest jedynie wykroczeniem, jeśli dotyczy przedmiotu o wartości poniżej w tej chwili 500 zł. Rozumiem ideę, że traktujemy jako wykroczenie jakieś naprawdę drobne kradzieże, typu batonik w sklepie czy to, że ktoś zachachmęci długopis z poczty. Ale w takim razie granicą powinno być, nie wiem, 10, 20, 50 zł, a nie 500 zł. Pięć stów to jest już poważna strata. Nie rozumiem takiej wyrozumiałości i ciągłego podnoszenia tej granicy. Znaczy, rozumiem dlaczego. Chodzi o to, że policja rezerwuje sobie przywilej traktowania... właściwie olewania takich przestępstw, takich wykroczeń, takich czynów zabronionych, które mają inną kwalifikację. Takie postępowania są systemowo olewane i właściwie zupełnie nieegzekwowane. I tu jest problem. Bo jak uczymy ludzi, że drobna kradzież jest praktycznie bezkarna w Polsce, to potem mamy ludzi, którzy kształcą się w swoim fachu i popełniają coraz cięższe przestępstwa.

    Co do szczegółów - jeśli chodzi o zmiany dotyczące wieku przestępcy, to one idą generalnie w dobrym kierunku, ale zbyt nieśmiało. Naprawdę nie rozumiem tych wszystkich obwarowań. Dlaczego piętnasto- czy czternastolatek popełniający poważną zbrodnię miałby nie odpowiadać w pełni za swoje czyny? W szkole każe mu się interpretować poezję średniowieczną, ma rozumieć wiązania chemiczne fosfolipidów, a jednocześnie uważamy, że on nie rozumie, że zabijać nie wolno czy kraść nie wolno? Jeśli chcemy, żeby młodzi ludzie byli odpowiedzialni, to tak ich traktujmy.

    Dalej - zakaz zajmowania stanowisk powinien dotyczyć moim zdaniem tylko instytucji publicznych. Jeśli ktoś chce wynająć byłego przestępcę jako niańkę, to jest jego sprawa. Nie rozumiem. Możemy to oceniać jako głupie, ale nie regulujmy znowu wszystkiego przepisami. Zwłaszcza że jest to kara w tych przepisach obligatoryjna. Znaczy, to nie sąd decyduje, tylko przepis zmusza do stosowania, i to jest bardzo szeroko zarysowane. Wszelkie przestępstwa przeciwko zdrowiu małoletniego mogą skutkować np. zakazem wykonywania zawodu lekarza. Możemy sobie łatwo wyobrazić sytuację, kiedy ojciec lekarz spierze smarkacza za to, że zrobił coś naprawdę złego i głupiego, np. pobił kogoś, ukradł, zniszczył mienie - zostanie on uznany za winnego takiego przestępstwa i z automatu straci zawód na zawsze. Nawet jeśli ktoś uważa, że w każdej sytuacji cielesne karcenie małoletnich jest niedopuszczalne, to na pewno i tak te okoliczności są tutaj niewspółmierne do kary.

    Równocześnie taki bezwzględnie orzekany zakaz kontaktów za przestępstwa seksualne także w wielu sytuacjach życiowych po prostu będzie bez sensu. O celowości takiego zakazu powinien decydować sąd. Zapisywanie tego na sztywno jest nierozsądne. Można przecież znowu łatwo sobie wyobrazić sytuację, kiedy np. ofiara wybacza sprawcy i nie chce takiego zakazu (Dzwonek) albo np. ofiara ginie i ten zakaz już nie ma sensu.

    Wicemarszałek Ryszard Terlecki:

    Dziękuję, panie pośle.

    Poseł Dobromir Sośnierz:

    Co ma sąd w takim przypadku orzec? Dziękuję.

Przebieg posiedzenia