9. kadencja, 51. posiedzenie, 1. dzień (23-03-2022)
6. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Infrastruktury oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (druki nr 2041 i 2061).
Poseł Michał Krawczyk:
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowny Panie Ministrze! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu Koalicja Obywatelska - Platforma Obywatelska, Nowoczesna, Inicjatywa Polska, Zieloni w sprawie ustawy o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, druk nr 2041.
Przedmiotowa ustawa polega na nowelizacji ustawy z dnia 21 czerwca 2021 r., a dokładnie art. 32. Artykuł ten przewiduje, że to na gminie spoczywa obowiązek zapewnienia najemcom lokalu zamiennego i pokrycia kosztów przeprowadzki w przypadku konieczności remontu lub rozbiórki budynku, w którym znajduje się lokal. Ustawa ta przewidywała jednak, że ten obowiązek będzie spoczywał na gminie do 31 grudnia 2021 r., a przedmiotowa nowelizacja wydłuża ten termin do 31 grudnia 2024 r.
Choć przedłużenie wspomnianego terminu ma oczywiście swoje uzasadnienie w ochronie lokatorów, to pojawiają się dwa kluczowe pytania. Pierwsze pytanie dotyczy tego, dlaczego dopiero 9 lutego 2022 r., a więc ponad miesiąc po tym, jak przepis zapisany w tej ustawie przestał obowiązywać, państwo złożyliście projekt nowelizacji tej ustawy. Dlaczego zostawiliście państwo samym sobie, w niepewności lokatorów, którzy obecnie nie są chronieni w przypadku przeprowadzenia koniecznego remontu lokalu, który zajmują? Obecnie gmina nie jest zobowiązana do pokrycia kosztów przeprowadzki i zapewnienia lokalu zastępczego. Dlaczego nowelizacja ustawy w tak istotnej kwestii nie wpłynęła przed tym, jak skończył się czas obowiązywania aktualnej ustawy? Dlaczego nowelizacja, która dotyczy samorządu lokalnego - to jest drugie pytanie - z tym samorządem nie była konsultowana? Wiem, że ten przepis obowiązuje już ponad 20 lat, natomiast to nie znaczy, że nie można tej sprawy skonsultować z samorządem gminnym. Otóż mam takie wrażenie, że państwo nagle się zorientowaliście, że wygasł z końcem roku przepis, który jest bardzo potrzebny, i w trybie gaszenia pożaru złożyliście państwo poselski projekt ustawy. Nasuwa się jednak pytanie, co będzie się działo z lokatorami od momentu zakończenia obowiązywania tego terminu, czyli od końca zeszłego roku, do momentu kiedy ustawa zostanie przez nas uchwalona.
I druga kwestia, którą chciałbym poruszyć. Państwo jakoś tak lekko przechodzicie do tej poprawki, którą zgłosiliście na etapie pierwszego czytania w komisji. Otóż przypomnę, że wprowadziliście państwo do przedmiotowego projektu ustawy nowy artykuł, który pozostaje całkowicie bez związku z materią tego projektu ustawy. Nie potrafili tego skomentować nawet państwo prawnicy, mecenasi z Biura Analiz Sejmowych, gdyż tak byli zaskoczeni tym, co państwo zaproponowaliście podczas obrad komisji. Mam więc pytanie, czy wprowadzenie artykułu niezgodnego z merytoryką przedłożonej ustawy i nowelizującego zupełnie inną ustawę jest zgodne ze sztuką legislacji i czy jest zgodne z prawem. Czy w celu znowelizowania innej ustawy zmiany nie powinno być wprowadzone w innym druku? Moim zdaniem tak powinno być. Natomiast nowelizacja, którą państwo zapisaliście w tym artykule, obejmuje art. 66 ustawy dotyczącej programu ˝Dostępność +˝. Nowelizacja ta polega na wydłużeniu okresu 36 miesięcy, czyli 3 lat, do 60 miesięcy, czyli okresu 5 lat. A więc wydłużacie państwo o 2 lata okres przewidziany na przygotowanie i wdrożenie niezbędnych rozporządzeń, które wynikają z tej ustawy. A zatem państwo już zakładacie, że w ciągu 3 lat nie przygotujecie tych rozporządzeń, i wydłużacie termin przewidziany na przygotowanie tych rozporządzeń o 2 lata. Mam zatem pytanie, dlaczego nie przygotowaliście państwo do tej pory tych rozporządzeń i na jakiej podstawie wiecie, że ich przygotowanie zajmie kolejne 2 lata. Przypomnę, że ta ustawa i te rozporządzenia dotyczą przygotowania sektora publicznego do zapewnienia co najmniej minimalnej dostępności, która gwarantuje dostępność podmiotu publicznego poprzez projektowanie nowych rozwiązań oraz usuwanie istniejących barier. Chodzi o dostępność architektoniczną, dostępność cyfrową i dostępność informacyjno-komunikacyjną dla osób zagrożonych wykluczeniem. Dziękuję bardzo. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia