9. kadencja, 52. posiedzenie, 1. dzień (06-04-2022)
2. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego (druki nr 2027 i 2098).
Poseł Tadeusz Zwiefka:
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Problematyka, którą zajmujemy się od paru tygodni, jest - podejrzewam - bliska każdemu z nas, ponieważ dobro dziecka jest tym, które zawsze stawiamy najwyżej, a przynajmniej powinniśmy stawiać najwyżej. Wysoko cenię sobie każdą inicjatywę, która prowadzi do poprawienia losu i sytuacji życiowej dziecka w tym skomplikowanym świecie.
Dziecko bardzo często ponosi zupełnie bezsensowne konsekwencje sporów, które występują pomiędzy dorosłymi, a przecież tak być nie powinno. Dlatego naszym obowiązkiem, obowiązkiem dorosłych, obowiązkiem legislatorów jest sprawić, aby ograniczać te negatywne dla odczuć najmłodszych sytuacje. Dlatego też konwencja haska z 1980 r. wprowadziła pewne zasady postępowania w przypadku konieczności odbioru dziecka od jednego z rodziców przez drugiego z rodziców bądź od kogoś, kto opiekuje się dzieckiem, ponieważ tak się złożyło, przez kogoś, kto ma przyznane prawo do tej opieki. Te wszystkie elementy trzeba bardzo dokładnie rozważyć i rozstrzygnąć. Zawsze jednak każdy, kto tymi sprawami się zajmuje, twierdzi - i tak być powinno - że dobro dziecka jest najważniejsze, i zmiany, które zostały zaproponowane w przedłożeniu rządowym, również mają zmierzać w tym kierunku.
Na poziomie wspólnotowym, gdzie kwestie te regulowane są w rozporządzeniu Bruksela IIa, wzywa się państwa członkowskie do tego, aby czas prowadzenia postępowań związanych z wydaniem dziecka skrócić do niezbędnego minimum. Wyznacza się nawet termin trzy razy po 6 tygodni, aby w tym czasie zmieścić postępowania przed I i II instancją oraz wykonanie postanowienia. Zwraca się także uwagę na to, aby koncentrować te sprawy w kilku wyznaczonych sądach, gdzie pracują najbardziej doświadczeni sędziowie i gdzie jest ten punkt, w którym sprawy z różnych krajów mogą znaleźć wspólny adres. Stąd z wielkim zadowoleniem przyjąłem wyznaczenie kilku sądów okręgowych w Polsce do rozpatrywania tychże spraw w I instancji oraz wyznaczenie jednego sądu jako sądu II instancji, mówimy tutaj o Sądzie Apelacyjnym w Warszawie. To jest bardzo dobra propozycja, idąca w dobrym kierunku.
Natomiast pozostałe dwie propozycje stanowią dla mnie pewnego rodzaju problem, ponieważ one wydłużają tok postępowania. Mianowicie ich celem jest wprowadzenie mechanizmu zawieszenia z mocy prawa wykonania prawomocnego postanowienia sądu II instancji o wydaniu dziecka w przypadku, kiedy uprawniony do tego organ zgłosi chęć złożenia skargi kasacyjnej, bądź w przypadku złożenia skargi nadzwyczajnej. O ile w pierwszej kwestii dotyczącej skargi kasacyjnej, gdzie jest wyznaczony termin 2 tygodni od momentu uprawomocnienia się postanowienia sądu drugiej instancji - jest to termin zawity, a więc niezbyt odległy - a także 2 miesięcy na wniesienie ewentualnej skargi kasacyjnej jest to jeszcze do przyjęcia, o tyle wprowadzenie podobnego mechanizmu przy skardze nadzwyczajnej wydaje się już zupełnie pozbawione sensu i w moim głębokim przekonaniu działa na szkodę dziecka. Dlatego proszę, abyśmy zechcieli ten element usunąć z tej właśnie nowelizacji, i w tej mierze składam poprawkę w imieniu Klubu Parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej. Co do pozostałych rzeczy, będziemy oczywiście bardzo przychylnie do nich podchodzić podczas głosowania. Dziękuję, panie marszałku.
Proszę bardzo, poprawka. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia