9. kadencja, 52. posiedzenie, 1. dzień (06-04-2022)

10. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa oraz niektórych innych ustaw (druk nr 2147).

Poseł Robert Kwiatkowski:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rzeczywiście to jest dość niecodzienna sytuacja, w której także Koło Parlamentarne PPS, które mam zaszczyt reprezentować, z aprobatą odnosi się do projektu ustawy i przedłożenia rządowego. Rozumiemy, że czas jest niezwykły, rozumiemy też, że potrzebne są kolejne nowelizacje po to, żeby państwo polskie, administracja rządowa, mogło lepiej dostosować się do wymogów chwili. Ale nie zwalnia nas to, Wysoki Sejmie, z obowiązku myślenia i przeanalizowania tego, co można byłoby zrobić lepiej i jak inaczej można byłoby podejść do problemów, które z każdym dniem przynosi życie. Chciałbym zwłaszcza panu ministrowi zadedykować dwa pytania i podzielić się niniejszą refleksją z Wysoką Izbą.

    Po pierwsze, brakuje rozwiązań w tym przedłożeniu rządowym, nie ma odpowiedzi na pytania ani nie ma strategii postępowania w najbliższej przyszłości, czyli nie odczytuję tutaj żadnych planów ani nawet sposobu myślenia, który byłby do zastosowania np. za 3 miesiące. Odpowiedzmy sobie, a przynajmniej spróbujmy odpowiedzieć na pytanie, jak sytuacja będzie wyglądała za 3 miesiące. Nie jesteśmy tutaj - ani ci z prawej strony, ani ci z lewej strony - jasnowidzami i nie wiemy niczego na pewno, ale wiemy, że możemy przewidzieć różne scenariusze. Odłóżmy na chwilę te najbardziej optymistyczne scenariusze i zastanówmy się nad tymi czarnymi. Zastanówmy się i spróbujmy udzielić odpowiedzi na pytanie, co będzie np. w sytuacji, kiedy liczba uchodźców będzie się zwiększała. Jak należałoby w związku z tym zagospodarować tych ludzi, zapewnić im nie tylko dach nad głową, ale także - pan minister był uprzejmy o tym wspomnieć - warunki edukacji, pracę, jak można byłoby rozwiązać te problemy? To po pierwsze.

    Drugie pytanie i uwaga, refleksja, którą chciałbym Radzie Ministrów, jak rozumiem, zadedykować, dotyczą innych niż rządowy sektorów czy części państwa polskiego. Bo rząd, administracja rządowa, sam nie rozwiąże tych wszystkich problemów, nie ma takiej możliwości, i nie chodzi o rząd Prawa i Sprawiedliwości czy jakikolwiek inny. Brakuje mi tutaj - zresztą pan poseł Protas już o tym wspominał w jednej części swojego wystąpienia - szerszego myślenia o tym, jak aparat państwa, państwo polskie rozumiane jako wspólnota, może pomóc w rozwiązywaniu tych problemów. I nie tylko w ślad za panem posłem Protasem pytam o rolę i finansowanie samorządów (Dzwonek), ale pytam także o to, jak można zagospodarować trzeci sektor i jak można pomóc trzeciemu sektorowi, czyli organizacjom pozarządowym, w lepszym zagospodarowaniu tej ich energii. Jak można je wspomóc także finansowo, choć nie tylko, po to, żeby można było lepiej rozwiązywać te wszystkie problemy.

    Po trzecie wreszcie, jak można pomóc i jak należy zorganizować współpracę biznesu po to, żeby także rynek i mechanizmy rynkowe zaprząc do sprostania tym niezwykłym wyzwaniom, przed jakimi stoimy. Tutaj charakterystyczne wydają mi się problemy związane z hotelarstwem i sytuacja hotelarstwa. Nie dość, że hotelarstwo przeżywa swoje problemy związane z COVID, to jeszcze wojna na Ukrainie, rosyjska agresja odstraszyły zagranicznych turystów, a jednocześnie mamy tu milionową rzeszę uchodźców. Warto by zapytać organizacje biznesu o to, jak one widzą rozwiązanie tych nabrzmiałych problemów, co dedykuję panu ministrowi Szefernakerowi. A pani marszałek dziękuję za umożliwienie mi dokończenia kwestii. Dziękuję bardzo.

Przebieg posiedzenia