9. kadencja, 58. posiedzenie, 2. dzień (07-07-2022)
19. i 20. punkt porządku dziennego:
19. Sprawozdanie Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Protokołu do Traktatu Północnoatlantyckiego w sprawie akcesji Królestwa Szwecji, podpisanego w Brukseli dnia 5 lipca 2022 r. (druki nr 2415 i 2438).
20. Sprawozdanie Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Protokołu do Traktatu Północnoatlantyckiego w sprawie akcesji Republiki Finlandii, podpisanego w Brukseli dnia 5 lipca 2022 r. (druki nr 2416 i 2439).Poseł Sprawozdawca Barbara Bartuś:
Dziękuję.
Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam olbrzymią przyjemność i zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o ratyfikacji Protokołu do Traktatu Północnoatlantyckiego w sprawie akcesji Królestwa Szwecji, podpisanego w Brukseli dnia 5 lipca 2022 r. Sprawozdanie to jest zawarte w druku nr 2438.
Szanowny Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Decyzja o zaproszeniu Królestwa Szwecji do Sojuszu Północnoatlantyckiego stanowi potwierdzenie kontynuacji polityki otwartych drzwi. Jest świadectwem woli sojuszników umacniania bezpieczeństwa strefy euroatlantyckiej, szczególnie w kontekście agresji Rosji na Ukrainę. Stanowi potwierdzenie tego, że polityka rozszerzania NATO ma nadal fundamentalne znaczenie dla rozszerzania strefy bezpieczeństwa i stabilności w Europie i wokół jej granic.
Decyzja rządu Królestwa Szwecji o złożeniu wniosku akcesyjnego do NATO jest zasadniczym przełomem w sytuacji politycznej tego kraju, który od blisko 200 lat prowadził politykę bezaliansowości. Członkostwo Królestwa Szwecji wzmocni sojusz politycznie i militarnie i przyczyni się do bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej.
Królestwo Szwecji ma zbieżną z Rzecząpospolitą Polską ocenę bezpieczeństwa regionalnego, podziela obawy co do destrukcyjnych działań Rosji, opowiada się za wzmocnieniem więzi transatlantyckich. Dysponuje też znaczącym potencjałem obronnym, w tym wysoko rozwiniętym przemysłem wojskowym.
Akcesja Królestwa Szwecji, państwa członkowskiego Unii Europejskiej, do Sojuszu Północnoatlantyckiego stworzy też korzystniejsze warunki do prowadzenia dyskusji na temat rozwoju współpracy NATO i Unii Europejskiej i komplementarnej z NATO wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej. Członkostwo Królestwa Szwecji w Sojuszu Północnoatlantyckim sprzyjać będzie upowszechnianiu percepcji zagrożeń państw flanki wschodniej i północnej flanki NATO w Unii Europejskiej oraz określeniu potrzeb sił zbrojnych w zakresie planowania obronnego i procesów modernizacji sił zbrojnych w obszarze euroatlantyckim. Akcesja Królestwa Szwecji do NATO w sposób znaczący podniesie poziom bezpieczeństwa w regionie Morza Północnego, stanowiąc korzystną zmianę środowiska bezpieczeństwa wokół naszego kraju, sprzyjając bezpieczeństwu i rozwojowi Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie poszerzy możliwości politycznej i gospodarczej współpracy bilateralnej. Dzięki dalszemu zbliżeniu w wymiarze bezpieczeństwa polsko-szwedzkie relacje polityczne powinny ulec dalszemu pogłębieniu. Wspólna przynależność do NATO i Unii Europejskiej powinna sprzyjać otwartości na nowe inicjatywy polityczne i wzmacnianiu już istniejącej kooperacji, w tym na podstawie podpisanej w maju 2011 r. i zrewidowanej w sierpniu 2018 r. deklaracji o współpracy politycznej pomiędzy Polską a Szwecją w obszarach o znaczeniu strategicznym. Rozwój współpracy politycznej z Królestwem Szwecji dotyczyć może zwłaszcza dalszej udanej współpracy na kierunku wschodnim: polsko-szwedzkiej inicjatywy Partnerstwa Wschodniego, ostatniej wspólnej międzynarodowej konferencji w Warszawie dotyczącej pomocy humanitarnej dla Ukrainy w dniu 5 maja 2022 r., spójnej polityki Unii Europejskiej wobec Rosji, budowy jednolitego rynku Unii Europejskiej, polityki rozszerzenia Unii Europejskiej, współpracy wielostronnej nad Bałtykiem i zacieśnienia współpracy państw europejskich na forum ONZ.
Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Marszałek Sejmu, zgodnie z art. 37 ust. 1 i art. 40 ust. 1 regulaminu Sejmu, skierowała rządowy projekt ustawy o ratyfikacji w sprawie akcesji Królestwa Szwecji już w dniu 5 lipca do Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Spraw Zagranicznych do pierwszego czytania. W dniu wczorajszym połączone komisje się zebrały. Przedyskutowaliśmy to. Było wiele głosów. Chciałabym podkreślić, że wszystkie głosy, które padały na posiedzeniu tych połączonych komisji, były głosami nie tyle aprobującymi, co głosami pełnymi entuzjazmu dla przystąpienia Szwecji i Finlandii do Sojuszu Północnoatlantyckiego. Wiele osób zabierało głos. Powiem szczerze, że jeszcze przed posiedzeniem komisji, już rano dowiedzieliśmy się, że nie będziemy pierwsi, bo mieliśmy nadzieję, że będziemy jako Polska wśród pierwszych krajów, które ratyfikują właśnie przystąpienie Szwecji i Finlandii. Jak widać, ta tematyka, to przystąpienie jest tak ważne, że począwszy od Kanady, która była pierwsza, inne państwa już zdążyły ratyfikować. Ale myślę, że nie jest to ważne, kto był pierwszy. Bardzo ważne jest to, że prawie wszystkie kraje już ratyfikowały czy wkrótce ratyfikują. Myślę, że do tego nie trzeba nikogo przekonywać. Była o tym mowa na posiedzeniu komisji. Ta sprawa jest w tym momencie dla Polski, dla Europy, szczególnie dla naszej części Europy, bardzo ważna.
Komisja przyjęła ten projekt i wnosi do Wysokiego Sejmu, aby przyjąć ten projekt bez poprawek. Chciałabym powiedzieć, że projekt ustawy zawiera tylko dwa artykuły. Pierwszy artykuł to jest właśnie zgoda na ratyfikowanie przez pana prezydenta, a drugi artykuł dotyczy vacatio legis i mówi o tym, że ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Bardzo dziękuję. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia