9. kadencja, 59. posiedzenie, 4. dzień (05-08-2022)
Oświadczenia.
Poseł Grzegorz Lorek:
Szanowna Pani Marszałek! Panie i Panowie! Powstanie warszawskie należy do tego typu wydarzeń w naszej historii, które chyba nikogo nie pozostawiają obojętnym. Dla jednych jest to wielki narodowy zryw, dla innych - niepotrzebna polityczna ofiara. Zostawiając na boku historiograficzne spory, dziś tylko parę słów o tych, którzy ową historię tworzyli. Każdy z nich miał przeszłość, marzenia i nadzieję. Każdy z nich miał przyszłość, a musieli i zapewne chcieli walczyć i walczyli. Wielu ludzi związanych z Piotrkowem Trybunalskim brało udział w powstaniu. Wymienienie wszystkich nazwisk zajęłoby zbyt wiele czasu. Kogo wybrać? Może Czesława Widulińskiego, który był rodowitym warszawiakiem z Powiśla, a po wojnie osiadł w Piotrkowie Trybunalskim, walczył w powstaniu w 21. pułku Armii Krajowej na Nowogrodzkiej, Kruczej i Żurawiej? Po upadku przeszedł gehennę niewoli w Łambinowicach. Po wojnie pracował do emerytury na kolei w Piotrkowie. Może Teofila Budzanowskiego, legendę piotrkowskiej oświaty, dyrektora piotrkowskiego I Liceum im. Bolesława Chrobrego? W powstaniu walczył jako dowódca Zgrupowania ˝Kryska˝ na Górnym Czerniakowie. Bili się też jego syn Tadeusz i córka Maria, która liczyła sobie wtedy niewiele ponad 13 lat, dziewczynka z warkoczykami, jak pamiętali ją koledzy we wspomnieniach. Mimo ciężkich doświadczeń - była przecież przysypana gruzami - uratowała się cudem z egzekucji, przeżyła i została po wojnie adwokatem.
Powyższe nazwiska przewijają się zazwyczaj, kiedy mowa o piotrkowskich powstańcach. Na koniec chcę powiedzieć jeszcze o jednym. Kiedy odwiedzałem moich bliskich na piotrkowskim cmentarzu, mijałem w jednej z bocznych alejek grób, przy którym zazwyczaj spotykałem starsze małżeństwo. Na pomniku był napis: Adam Muskała, żołnierz AK, zginął w powstaniu warszawskim, żył lat 16. Kiedyś zatrzymałem się i zamyśliłem, wtedy starszy pan powiedział: to był nasz syn. Rodzice nie powinni opłakiwać swoich dzieci. Później widywałem już tylko staruszka, a dziś grób stoi zapomniany. Ile jest takich zapomnianych grobów powstańców? Na pewno trzeba o nich pamiętać. Ja pamiętam. Dziękuję. (Oklaski)
Przebieg posiedzenia