9. kadencja, 63. posiedzenie, 1. dzień (05-10-2022)

1. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa o rządowym projekcie ustawy o Centralnym Azylu dla Zwierząt.

Poseł Dobromir Sośnierz:

    Najpierw kwestia formalna. Chodzi o język. Nie mówi się: pani ministro, diwiloperom, pani posło. Szanujmy na tej sali język polski.

    (Poseł Joanna Senyszyn: Używa się feminatów.)

    Najpierw zabieramy ludziom zwierzęta tylko dlatego, że państwo jest przekonane, że wie lepiej, co z nimi robić. Najpierw wydajemy kasę na to, żeby pilnować, rewidować, kontrolować, zabierać, inwigilować obywateli, a potem musimy się martwić i wydawać kolejną kasę na to, żeby mieć gdzie trzymać zabrane zwierzęta. Kolejne 77 mln zł poleci dlatego, że państwo nie szanuje praw własności swoich obywateli. Po siódme: Nie kradnij. Gdybyśmy nie kradli tych zwierząt, gdyby państwo nie kradło zwierząt właścicielom, toby potem nie musiało się martwić, co z nimi zrobić. Dotyczy to większości przypadków, znacznej części przypadków. Gdyby państwo nie ukradło pumy Nubii, toby nie trzeba było się martwić, do którego ogrodu zoologicznego ją upchać. Najpierw oddajcie pumę właścicielowi, a potem piszcie ustawy o kolejnych synekurach dla kolejnych waszych działaczy, którzy będą się tam paśli na opiekowaniu się nad zwierzętami, które rabujecie w majestacie prawa.

    O ile zupełnym skandalem jest prywatyzacja jakiejś formy policji zwierzęcej, pozwalanie jakimś zwierzęcym organizacjom, w ogóle zwykłym organizacjom założonym przez prywatne osoby, nie organom państwowym, na wkraczanie na terytorium cudzej działki i zabieranie zwierząt, o tyle tutaj jest w drugą stronę - mamy do czynienia z centralizacją opieki nad zwierzętami. Powinno być dokładnie odwrotnie. O ile zabieranie czyjejś własności powinno być zarezerwowane wyłącznie dla konstytucyjnych organów państwa, o tyle opieka nad zwierzętami spokojnie może być powierzana organizacjom, które się tego podejmą. Jest chyba ponad 400 organizacji, które biorą pieniądze z tytułu tego 1% na opiekę nad zwierzętami, więc nie widzę powodu, żebyśmy znowu jako podatnicy się do tego dorzucali.

    Konstrukcja tej ustawy, nazwanie tego azylem... Myślę, że niektórzy goście, pensjonariusze tego sanatorium mogą być rozczarowani, jeśli trafią tam i dowiedzą się, co może ich tam czekać. Jeśli zostaną zakwalifikowani jako inwazyjne gatunki obce, to mogą zostać w tym azylu np. uśmierceni. Myślę, że nazwa jest trochę na wyrost. Nie wiem, czy tylko mi się inwazyjne gatunki obce kojarzą z lądowaniem kosmitów, ale brzmi to niedobrze.

    Uzasadnienie. Nie ma czegoś takiego jak humanitarne traktowanie zwierząt. Słowo humanitarne pochodzi od humanitas, homo, homini, czyli człowiek, właściwy człowiekowi, należny człowiekowi. (Dzwonek) Zwierząt nie traktuje się humanitarnie. Zwierzęta traktuje się tak, jak na to zasługują zwierzęta.

    Dlaczego określamy w ustawie takie drobiazgowe kwestie jak siedziba tej instytucji? Dlaczego minister rozporządzeniem nie może przenieść tego gdzieś indziej, chociażby do Janowa Podlaskiego? Tam są dobre tradycje.

Przebieg posiedzenia