9. kadencja, 66. posiedzenie, 1. dzień (15-11-2022)

6. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Infrastruktury oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej o senackim projekcie ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (druki nr 2322 i 2660).

Poseł Sprawozdawca Małgorzata Chmiel:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Komisji Infrastruktury oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie dotyczące projektu ustawy o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, druki nr 2322 i 2660.

    Projektodawcą przedmiotowego projektu ustawy jest Senat RP. Projekt został przyjęty na posiedzeniu Senatu w dniu 28 kwietnia 2022 r. Tego samego dnia został skierowany do Sejmu RP. 8 czerwca projekt został skierowany do pierwszego czytania do Komisji Infrastruktury oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. Pierwsze czytanie odbyło się 5 października na posiedzeniu połączonych Komisji: Infrastruktury oraz Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. Połączone komisje pozytywnie zaopiniowały przedstawiony projekt ustawy i skierowały go do dalszych prac parlamentarnych. Podczas prac nie wniesiono żadnych poprawek merytorycznych.

    Senat, przygotowując projekt ustawy, kierował się potrzebą dostosowania prawa do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2019 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł niezgodność z Konstytucją RP dotychczasowych zapisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dotyczących braku odszkodowania za ustalenie mniej korzystnych zapisów nowych planów miejscowych w przypadku istnienia planów uchwalonych przed dniem 1 stycznia 1995 r.

    Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. spowodowała nieważność planów zagospodarowania przestrzennego sporządzonych przed 1 stycznia 1995 r. Ustawa wprowadzała termin do 31 grudnia 2003 r. na sporządzenie nowych planów miejscowych w miejsce tych unieważnionych. Część gmin ze względów finansowych czy organizacyjnych nie zdołała sporządzić tych planów w tak krótkim czasie, co spowodowało powstanie tzw. luki planistycznej, która ciągnie się przez wiele lat, aż do teraz.

    W związku z tym właściciele nieruchomości, dla których nie sporządzono wtedy nowego planu zagospodarowania przestrzennego do końca 2003 r., otrzymali dużo niższe odszkodowanie za zmianę planu miejscowego na mniej korzystny niż właściciele z gmin, które zdążyły z uchwaleniem nowych planów przed 31 grudnia 2003 r.

    Celem przedstawionego projektu jest ujednolicenie sytemu prawnego i zrównanie warunków przyznawania odszkodowań za zmianę planów miejscowych dla właścicieli nieruchomości we wszystkich gminach. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia