9. kadencja, 70. posiedzenie, 3. dzień (13-01-2023)
Oświadczenia.
Poseł Dariusz Olszewski:
Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zwracam się do państwa z okazji zbliżającej się rocznicy wybuchu powstania styczniowego. Powstanie styczniowe toczyło się także na ziemi podwarszawskiej, której dumnym synem jestem. Powstanie styczniowe to doświadczenie, które przebudowało polską świadomość i kształtowało niepodległościowe dążenia kolejnych pokoleń. Potężne tego echa słyszymy w dziełach naszej literatury, w manifestach politycznych późniejszych epok. Nawiązanie do bohaterstwa powstańców styczniowych odnajdujemy w czynie legionowym 1914 r. Powstanie jawi się jako bolesne, a jednak nieusuwalne ogniwo w długim łańcuchu polskich zmagań o wolność. Wolność, która miała stać się i ostatecznie stała się przywilejem wszystkich polskich obywateli. Komitet Centralny Narodowy ogłaszał w manifeście 22 stycznia 1963 r. wszystkich synów Polski, bez różnicy wiary i rodu, pochodzenia i stanu, wolnymi i równymi obywatelami kraju. Dzisiaj w sposób szczególny w obliczu trwającej wojny w Ukrainie warto przypomnieć krew przelaną w obronie ojczyzny przez powstańców styczniowych.
Powstanie styczniowe było istotnie związane z ziemią podwarszawską, z Puszczą Kampinoską, która nie pierwszy i nie ostatni raz stała się jedną ze scenerii narodowej epopei. We dworze w Kampinosie znajdował się sztab powstańczy Zygmunta Padlewskiego, a puszcza dała schronienie oddziałowi Walerego Remiszewskiego. Mogiła młodych powstańców poległych w bitwie pod Budą Zaborowską to nie jedyne miejsce, w które wsiąkła powstańcza krew. Są tu także miejsca kaźni powstańców (Dzwonek) pojmanych przez carskie wojska. Wszyscy ci ludzie do końca wypełnili przykazanie zawarte w Manifeście Komitetu Centralnego Narodowego: Powstającej ojczyźnie twojej dasz bez żalu, słabości i wahania wszystką krew, życie i mienie, jakich od ciebie zapotrzebuje.
Oddajmy cześć Polakom poległym w powstaniu oraz represjonowanym za uczestniczenie w tym zrywie. Dziękuję uprzejmie.
Przebieg posiedzenia