9. kadencja, 71. posiedzenie, 1. dzień (25-01-2023)

3. punkt porządku dziennego:

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej (druk nr 2935).

Poseł Mirosław Suchoń:

    Bardzo dziękuję.

    Szanowna Pani Marszałek! Szanowny Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt przedstawić stanowisko Koła Parlamentarnego Polska 2050 w sprawie rządowego projektu ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej.

    Szanowni Państwo! W 2019 r. do Krajowego Rejestru Nowotworów wpłynęły informacje o niemal 172 tys. nowych zachorowań na nowotwory i ponad 100 tys. zgonów z ich powodu. Eksperci prognozują, że ta liczba zachorowań będzie w przyszłości rosnąć. Z tego względu skuteczny system przesiewu, diagnozy, leczenia i monitoringu jest absolutnie niezbędny. Niewielu z nas zdaje sobie sprawą z faktu, że czasami wręcz tygodnie dzielą pacjenta od granicy życia i śmierci, bo wczesne wykrycie nowotworu daje szansę na jego zatrzymanie, a czasami zaledwie tygodnie opóźnienia oznaczają wyrok śmierci.

    Ten przedstawiony przez rząd projekt wprowadza właśnie nowy model zarządzania opieką onkologiczną w Polsce. Ma być lepiej. Na podstawie proponowanych przepisów strukturę Krajowej Sieci Onkologicznej będą tworzyć specjalistyczne ośrodki leczenia onkologicznego I, II i III poziomu zabezpieczenia opieki onkologicznej wraz z centrami kompetencji i ośrodkami satelitarnymi oraz ośrodkami kooperacyjnymi. Ważna informacja, że do udzielania świadczeń finansowanych ze środków publicznych w tym zakresie będą uprawnione wyłącznie podmioty wchodzące w skład krajowej sieci.

    Mamy jednak szereg uwag, powiedziałbym, wstępnych. Po pierwsze, leczenie onkologiczne, zgodne z aktualnym poziomem wiedzy medycznej, musi mieć charakter kompleksowy i obejmować odpowiednio wczesny dostęp do wszystkich metod leczenia. Jeśli chodzi o projektowany w tym zakresie art. 8 ust. 2, nadzór z poziomu SOLO III nad realizacją planów leczenia onkologicznego przez SOLO I, w tym uprawnienie do rekomendowania ich modyfikacji, jest niewystarczającą formą wsparcia ze względu na interes pacjentów. Jeżeli placówka na poziomie SOLO I nie dysponuje niezbędną kadrą medyczną lub sprzętem, w takiej sytuacji placówka na poziomie SOLO III powinna przejąć wykonanie rekomendowanych w planie leczenia onkologicznego świadczeń. I to wymaga poprawy.

    Po drugie, realizacja specjalistycznej opieki ambulatoryjnej dla pacjentów onkologicznych niewymagających opieki całodobowej lub całodziennej jest istotnym uzupełnieniem tej kompleksowej opieki. W związku z tym niezbędna jest w tym celu możliwość współpracy z koordynatorem, który by udzielał takiego merytorycznego wsparcia ośrodkowi. I to też jest luka, którą należy wypełnić.

    W projektowanym art. 4 ust. 3 brakuje szczegółowego określenia zadań ośrodka satelitarnego oraz delegacji ustawowej do wydania odpowiedniego rozporządzenia przez ministra zdrowia, panie ministrze, co tworzy lukę kompetencyjną (Dzwonek), zresztą podobnie jest w przypadku projektowanego art. 4 ust. 4 w zakresie centrum kompetencji.

    W związku z tym stanowiskiem w imieniu Koła Parlamentarnego Polska 2050 wnoszę o skierowanie projektu do dalszych prac w Komisji Zdrowia. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia