9. kadencja, 71. posiedzenie, 2. dzień (26-01-2023)
Oświadczenia.
Poseł Maciej Kopiec (tekst niewygłoszony):
Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie i Panowie Posłowie! Zadłużenie Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 3 w Rybniku, który znajduje się w moim okręgu i obsługuje pacjentów z całego subregionu zachodniego województwa śląskiego, sięga już ponad 100 mln zł.
Tak jak apelowałem w sierpniu 2022 r., nie jest to jednostkowy problem. Wiele podmiotów tworzących szpitale oraz dyrektorzy jednostek zwracali się do naszych biur poselskich z wnioskami o pilną interwencję w sprawie podjęcia natychmiastowych działań mających na celu zwiększenie finansowania i zapewnienie środków niezbędnych do wykonania zobowiązań wynikających z nowelizacji ustawy. Od 1 lipca tego roku obowiązują nowe wynagrodzenia minimalne w ochronie zdrowia. Wynikają one z przepisów znowelizowanej ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1801, z późn. zm.).
Sama nowelizacja ustawy była bardzo potrzebna, jednak deklaracje pana ministra Niedzielskiego, że koszt podwyżek zostanie uwzględniony we wzroście wyceny świadczeń, niestety nie zostały dotrzymane. Teraz szpitale popadają w kolejne długi i część z nich, tak jak SPZOZ WSS nr 3 w Rybniku, redukuje wynagrodzenia pielęgniarek i położnych. Sytuacja w Rybniku dotyczy ok. 100 pracowników, którzy stracą po ok. 2 tys. zł z pensji. Takie dramatyczne decyzje w czasach szalejącej inflacji mają przynieść ponad 2 mln zł oszczędności dla placówki, co i tak nie jest rozwiązaniem problemu. Jednak co z pracownikami, którzy zapłacą wysokie rachunki? Może odejdą i znowu będzie trzeba zamykać oddział za oddziałem. Co w takim razie z pacjentami?
Teraz doszło do kolejnej niezrozumiałej sytuacji. Tuż przed świętami rząd zaczął oszczędzanie na już i tak niedofinansowanej ochronie zdrowia. Ministerstwo Zdrowia przestało finansować usługi, które finansowało od lat. Dokonano przesunięcia finansowania części procedur medycznych z Ministerstwa Zdrowia do Narodowego Funduszu Zdrowia, nie dając NFZ na to dodatkowych pieniędzy. Tym samym zmniejszono środki na ochronę zdrowia o ponad 13 mld zł.
Z jednej strony Prawo i Sprawiedliwość mami swoich wyborców kolejnymi dodatkami 500+, kolejnymi dodatkowymi jednorazowymi emeryturami, a po cichu zabiera to, co powinno być priorytetem, czyli sprawnie funkcjonującą ochronę zdrowia, tak ważną w kontekście np. starzejącego się społeczeństwa. Jak można tak krok po kroku niszczyć cały kraj, dbając o swoje stołki w spółkach Skarbu Państwa? Chciałbym tylko przypomnieć, że w ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora art. 1 pkt 1 brzmi: Posłowie i senatorowie wykonują swój mandat, kierując się dobrem narodu. No właśnie, dobrem narodu, a nie swoim.
Przebieg posiedzenia