9. kadencja, 73. posiedzenie, 2. dzień (08-03-2023)

14. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Spraw Zagranicznych o rządowym projekcie ustawy o wykonaniu Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, w zakresie współpracy w sprawach karnych (druki nr 3027 i 3057).

Poseł Tomasz Zimoch:

    Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Panie Ministrze! Poseł pracuje na rzecz wyborców, działa w ich imieniu, a także występuje w ich imieniu. Przed chwilą otrzymałem pytanie z prośbą, żebym zadał je panu ministrowi. To pytanie od praktykującego prawnika, od świetnego prawnika.

    Pytanie brzmi: Czy argument, zgodnie z którym umowa pomiędzy Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej nie może obejmować obywateli polskich ze względu na art. 55 naszej konstytucji, to nie jest zwykłe mydlenie oczu? Artykuł naszej konstytucji wyraźnie przewiduje, że wydanie obywatela polskiego za granicę jest możliwe na zasadzie wyjątku, jeżeli taka możliwość wynika z ratyfikowanej przez Polskę umowy międzynarodowej lub ustawy wykonującej akt prawa stanowionego przez organizację międzynarodową, jeśli spełnione zostaną także dodatkowe warunki, które są przewidziane w powołanym przepisie. Czy rzeczywiście trudno zgodzić się z argumentem, że umowa o handlu i współpracy została zawarta wyłącznie przez Unię Europejską (Dzwonek) i nie może być ona uznana za umowę ratyfikowaną przez Polskę w rozumieniu art. 55 naszej konstytucji? (Oklaski)

Przebieg posiedzenia