9. kadencja, 74. posiedzenie, 2. dzień (13-04-2023)

20. punkt porządku dziennego:

Wniosek o wyrażenie wotum nieufności wobec Ministra Edukacji i Nauki - Przemysława Czarnka (druki nr 3032 i 3156).

Poseł Iwona Michałek:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze... (Poruszenie na sali)

    (Głos z sali: Witamy panią minister.)

    Na szczęście nie za Czarnka. No właśnie. Na szczęście nie za Czarnka.

    Sprawy związane z sądownictwem, kwestie związane z in vitro, promowanie Polskiego Ładu, co do którego Porozumienie od początku mówiło, że to jest jeden wielki bubel. Wydawać by się mogło, że minister Czarnek to człowiek orkiestra.

    (Poseł Piotr Kaleta: Przepraszam, trzeba mówić także w imieniu Agrounii.)

    Dobrze, bardzo dobrze, oczywiście. Nie wiem, z czego pan się śmieje.

    (Wypowiedź poza mikrofonem)

    Z czego się pan śmieje? Nie rozumiem.

    Szkoda tylko, że swojej jakże bogatej wiedzy, swoich niebywałych wręcz kompetencji nie prezentuje w obszarze, za który jest odpowiedzialny, czyli w edukacji. Rozdawanie pieniędzy w programie willa+, upolitycznianie szkoły oraz uderzanie np. w edukację domową, brak dialogu ze środowiskiem pedagogicznym - to tylko niektóre z ˝osiągnięć˝ ministra Czarnka.

    Tymczasem polski system edukacji wymaga gruntownej, mądrej zmiany. Nawet nie oczekujemy od pana Czarnka, żeby sam się tym wykazał.

    (Poseł Bożena Borys-Szopa: Profesora Czarnka.)

    Wystarczy, żeby zaczął słuchać. Debat na temat stanu edukacji i potrzeb zarówno dzieci, jak i pracowników było naprawdę bez liku.

    Panie Ministrze! Zamiast zajmować się wyrokami sądów, ideologiami czy zaglądaniem ludziom do łóżka, wystarczy zacząć słuchać, co inni mają do powiedzenia w obszarze edukacji. Ma pan gotowe rozwiązania podane na tacy. Tylko trzeba chcieć zmienić coś na lepsze. Trzeba naprawić polski system edukacji tak, aby odpowiadał na dzisiejsze potrzeby i wyzwania.

    Na zakończenie zacytuję słowa ministra Czarnka w kwestii stosowania kar cielesnych. W tej kwestii też pan naprawdę okazał się być ekspertem: Niekiedy istnieje konieczność stosowania przymusu fizycznego, w tym kary cielesnej. Następny cytat: Konieczność stosowania tego rodzaju kar wydaje się być oczywista, bo kto kocha naprawdę, ten karci surowo. Tak więc nie pozostaje mi nic innego jak życzyć panu, panie ministrze, dużo miłości i trochę, naprawdę chociaż trochę refleksji nad tym, co pan mówi. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

    (Głos z sali: Brawo! Bardzo ładnie.)

Przebieg posiedzenia