9. kadencja, 77. posiedzenie, 1. dzień (13-06-2023)

Oświadczenia.

Poseł Władysław Kurowski:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 20 czerwca tego roku przypada 80. tragiczna rocznica pacyfikacji Krzeczowa w gminie Lubień.

    Już w pierwszych miesiącach niemieckiej okupacji na terenie wsi Krzeczów zawiązała się komórka Związku Walki Zbrojnej, która stała się zalążkiem drużyny terenowej dowodzonej przez kpr. Jana Swałtka. Po przemianowaniu ZWZ na Armię Krajową drużyna liczyła 20 żołnierzy państwa podziemnego. Podlegała strukturom konspiracyjnym w Lubniu, wchodząc w skład placówki Pcim myślenickiego obwodu AK - kryptonim ˝Murawa˝. Wielu mieszkańców Krzeczowa dało w tych trudnych czasach liczne dowody swojego patriotyzmu.

    Praca konspiracyjna przebiegała bez zakłóceń do 20 czerwca 1943 r., kiedy to w Krzeczowie miały miejsce tragiczne wojenne wydarzenia. Kilkusetosobowe siły policji i oddziałów pomocniczych Wehrmachtu otoczyły wieś. Z impetem i głośnymi okrzykami wchodzili do domów, budzili przerażonych ludzi, rozkazując, aby wszyscy stawili się na placu obok ówczesnej remizy straży pożarnej. Pierwszą ofiarą pacyfikacji był Jan Wójcik, zastrzelony obok własnego domu. Podczas przeczesywania wioski zginęło jeszcze dziewięć osób próbujących ucieczki lub zwlekających z otwarciem drzwi. W sąsiednim Tenczynie Niemcy zastrzelili w tym dniu także trzy osoby ukrywające się przed wywiezieniem na roboty. Wśród zgromadzonych na placu mieszkańców wsi - mężczyzn, kobiet, dzieci, którym kazano przez kilka godzin leżeć twarzą do ziemi - funkcjonariusze SS wyszukiwali osoby podejrzane o działalność konspiracyjną, których nazwiska mieli na swojej liście. Były one pojedynczo doprowadzane do pobliskiego domu organisty, gdzie poddawano je nieludzkim torturom. Wśród nich znaleźli się miejscowi księża - sprzyjający konspiracji proboszcz ks. Leopold Bukowski oraz przebywający w Krzeczowie rodak, współpracujący z AK ks. Franciszek Czubin, a także (Dzwonek) siostry zakonne.

    Państwo podziemne przetrwało i prowadziło swą walkę do końca wojny, a po jej zakończeniu sprzeciwiło się postępującej czerwonej okupacji. Cześć i chwała bohaterom! (Oklaski)

Przebieg posiedzenia