9. kadencja, 79. posiedzenie, 2. dzień (12-07-2023)

19. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (druki nr 3309 i 3403).

Poseł Sprawozdawca Piotr Sak:

    Dziękuję.

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Mam honor i przyjemność przedstawić sprawozdanie Komisji Nadzwyczajnej o poselskim projekcie ustawy o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw, druk nr 3403.

    W pierwszej kolejności pozwolę sobie podziękować za współpracę z organizacjami społecznymi, które bardzo mocno zaangażowały się w kreację tego projektu aktu normatywnego, przede wszystkim społeczności Kamilka. Myślę, że wszystkim przyświecały wspólne cele, idee i wartości, żeby rzeczywiście wprowadzić zwiększony system protekcji rodziny.

    Szanowni Państwo! Celem nadrzędnym omawianego projektu normatywnego jest systemowe zwiększenie standardów bezpieczeństwa dla najsłabszych, czyli dzieci oraz niepełnosprawnych. Projekt zakłada wprowadzenie wielu nowych i wielopłaszczyznowych mechanizmów, instrumentów, ażeby przeciwdziałać negatywnym zjawiskom w rodzinie, przemocy. Pakiet zmian wprowadza dodatkowe bezpieczniki, nowe środki ochrony małoletnich, które powinny zasadniczo zredukować i zminimalizować ryzyko wystąpienia zła, krzywdy. Chodzi o uchronienie dzieci przed tragicznymi, niebezpiecznymi zdarzeniami.

    Szanowni Państwo! Dom to musi być azyl, miejsce spokoju i normalności. Niestety zdarza się, że jest miejscem kaźni i gehenny. Ja sam jako prawnik, który prowadził co najmniej kilkaset spraw rodzinnych, wiem doskonale, że te sprawy to jest przede wszystkim spór nie o prawo, ale o emocje. I wiemy doskonale, że występuje tam bardzo często konflikt lojalności, występuje czasami lęk, bezsilność, niestety zdarza się, że występuje omerta, czyli zmowa milczenia. I to powoduje, że możliwości oddziaływania państwa są nikłe. Dlatego też te wszystkie rozwiązania, które będą teraz wprowadzane, dadzą pewną możliwość zwiększenia tego bezpieczeństwa dla dzieci. Chodzi tu chociażby o kwestie standardów ochrony małoletnich w miejscach pracy, ocenę ryzyka ponownego popełnienia czynu zabronionego czy też analizę zdarzeń już następczo, kiedy dochodzi już do sytuacji tragicznej. Zawsze pojawia się w przestrzeni publicznej pytanie, kto zawinił, dlaczego system nie wykrył, nie zidentyfikował tych zagrożeń. Wiemy doskonale, że to jest tak jak w lotnictwie, że w najwyższym stopniu uczymy się na swoich błędach. Te wszystkie wysokie standardy są niestety skutkiem tych następstw. To dało naukę, lekcję na przyszłość. Chodzi o to, żeby ta praca domowa, można powiedzieć, taka swoista czarna skrzynka, została wykorzystana w przyszłych sytuacjach, żeby ich unikać.

    I to wszystko, szanowni państwo, powoduje, że przedmiotowy projekt legislacyjny zasługuje na dalszą pracę w Sejmie. Oczywiście komisja wnosi o to, ażeby Wysoki Sejm raczył uchwalić przedmiotowy projekt ustawy. Bardzo serdecznie dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia