9. kadencja, 80. posiedzenie, 1. dzień (28-07-2023)
21. punkt porządku dziennego:
Sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu o poselskim projekcie uchwały w sprawie ustanowienia roku 2024 Rokiem Arcybiskupa Antoniego Baraniaka (druki nr 3200 i 3439).
Poseł Joanna Senyszyn:
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! W imieniu Koła Parlamentarnego Lewicy Demokratycznej wyrażam sprzeciw wobec ustanowienia roku 2024 Rokiem Arcybiskupa Baraniaka, sekretarza dwóch kolejnych prymasów Polski: Hlonda w latach 1933-1948 i następnie Wyszyńskiego do 1951 r.
Projektodawcy uchwały jego główne zasługi upatrują w tym, że w latach 1953-1956 był więziony, torturowany, ale jak piszą, nie zdradził Kościoła, Prymasa Tysiąclecia ani Polski. To oczywiście zasługa dla Kościoła, ale absolutnie nie dla Polski. W okresie stalinowskim cierpiało wielu polskich obywateli, ale trudno wszystkich ustanawiać patronami roku. Cierpieli zwłaszcza ci, którzy w czasie II wojny światowej walczyli z Niemcami. Abp Baraniak do nich nie należał. Już 14 września 1939 r. wraz z prymasem Hlondem uciekli z Polski jak szczury z tonącego okrętu. (Oklaski) Gdyby byli dobrymi pasterzami, zostaliby ze swoimi owieczkami, by je wspierać. Nie byli. Zamiast religijnej posługi wybrali bezpieczeństwo i wygodę. Ten haniebny fragment życiorysu Baraniaka został ukryty pod eufemistycznym sformułowaniem: w czasie II wojny światowej znalazł się na uchodźstwie. Naprawdę wcale się nie znalazł, lecz tchórzliwie uciekł z Polski ze strachu przez okropnościami wojny. Ponieważ nie wspierał swoich rodaków w czasie wojny ani nie bronił Polski przed hitlerowskim najeźdźcą, kłamstwem jest kolejna pochwała zawarta w uchwale, że był obrońcą wiary katolickiej, Kościoła i Polski. W jego długim życiu, 1904-1977, nie ma obrony Polski ani reprezentowania jej spraw. Baraniak był synem Kościoła i działał jedynie w jego interesie.
Ustanowienie go patronem 2024 r. stanowi kolejny wiernopoddańczy gest wobec Kościoła katolickiego i krok w stronę dalszej klerykalizacji państwa. Stanowi zarazem promowanie antypatriotycznej postawy ks. Baraniaka, który porzucił kapłańską posługę i zamiast wspierać polski naród w czasie wojny i okupacji, co było jego obowiązkiem, tchórzliwie uciekł za granicę.
Patron roku to swoisty wzór. Czy naprawdę posłowie chcą, aby w razie agresji na Polskę obywatele, zamiast bronić ojczyzny, uciekali w popłochu za granicę wzorem ks. Baraniaka? Dziękuję za uwagę. (Oklaski)
(Głos z sali: Brawo!)
Przebieg posiedzenia