8. kadencja, 17. posiedzenie, 3. dzień (29-04-2016)

Oświadczenia.

Poseł Jacek Kurzępa:

    Szanowny Panie Marszałku! Koleżanki i Koledzy Posłowie! Sposobiący się do Patriotycznej Majówki Rodacy! Oj, już to widzę: organizowanie i krzątanie się po domach, żeby jak najlepiej odpocząć podczas zbliżającego się długiego pierwszego majowego weekendu. No, to zupełnie oczywiste i naturalne, że rozpisujemy sobie te dnie na różne formy aktywności - wszak to, żeby być aktywnym, jest nie tylko modne, ale i sensowne. Dlatego też nie dziwmy się masowej aktywności Polek i Polaków: biegowej, rolkowej, rowerowej, spacerowej, jeździeckiej, pływackiej, wymieniać można bez liku. Raduje ten obraz zapełnionych parków, tras rowerowych, spacerowych czy boisk. Coś się zmieniło w naszych postawach wobec aktywności ruchowej, i dobrze. A najpiękniej jest wtedy, gdy sportowy, rekreacyjny wyczyn czy aktywność realizujemy razem, całą rodziną, gdy i żona, i dzieci spocą się - jak i ty, mężczyzno - poczują smak sportowego zmęczenia, ale i satysfakcji z dokonań. Całego smaku rodzinnego przygotowania ekwipunku, ustalenia trasy marszobiegu czy rajdu rowerowego nie przesłoni żaden Facebook czy aktywność w cyberspace. I dobrze. Dajmy sobie tę frajdę bycia razem w gęstej obecności, wzajemnej troskliwości, frajdę doradztwa, dawania przykładu. Gdy rodzic, mama czy tata, może szybciej ˝spuchnąć˝ niż dziecko, które - wrażliwe na rodzicielską zadyszkę - zwolni, dostosuje tempo, zacznie przewodzić grupie. Albo jeszcze soczyściej: gdy ojciec i syn rywalizują, wprzódy dyskretnie, by z każdym kilometrem dawać wyraźne sygnały, że to na serio. I po powrocie do domu, gdy wszyscy leżą pokotem, nikomu się nie chce szykować kolacji, mimo że są głodni jak wilki, ale jakby bez życia. I wtedy trzeba się przemóc, wstać, stanąć obok mamy i coś tam w kuchni pitrasić.

    Ale to przecież nie jest jedyny scenariusz tej majówki. Wszak tradycyjnie i stereotypowo można zapić się prawie na śmierć i ocknąć dopiero w poniedziałek rano. Można walnąć się martwym bykiem z pilotem pod ręką i czuć, jak życie przepływa obok. Można pokłócić się pierwszego dnia i trwać w naburmuszeniu do końca.

    Co stanie się naszym udziałem? Waszym też. Co jest czynnikiem sprawczym, że będzie tak, a nie inaczej? Los, fatum, inni ludzie czy ja sam i moja determinacja, by spędzić ten czas pięknie?

    Być może dziwi was, że nic nie powiedziałem o święcie flagi - 2 maja - i święcie Konstytucji 3 maja. Nie chcę ani moralizować, ani traktować was paternalistycznie. Jak i czy włączycie się w obchody tych świąt, to wasza decyzja. Dla nas, posłów, samorządowców, służb mundurowych, często uczniów szkół, szczególnie pocztów sztandarowych, to czas wzmożonej aktywności. I mimo że wiemy, dlaczego i po co czcimy te święta, niekiedy jest nam smutno, że z reguły obok nas nie ma mieszkańców naszych wiosek i miast. Zatem chciałbym was poprosić o to, żebyście spontanicznie, bez przymuszania, dołączyli do nas, nie z przymusu, ale dlatego że to ma sens i jest nie tylko ważne, ale i piękne. Zapraszam, dołączcie do nas, gdziekolwiek przyjdzie wam spędzać ten czas. Świętujmy go razem, a nie tak, że jedni świętują za innych bądź w imieniu innych. Wszak to nasze wspólne święto. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia