8. kadencja, 31. posiedzenie, 2. dzień (30-11-2016)

19. punkt porządku dziennego:

Sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o pomocy społecznej (druki nr 998 i 1001).

Poseł Sprawozdawca Urszula Rusecka:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o pomocy społecznej, druki nr 998 i 1001.

    W dniu 10 października 2016 r. marszałek Sejmu skierował powyższy projekt ustawy do Komisji Polityki Społecznej i Rodziny. Pierwsze czytanie i rozpatrzenie projektu omawianej ustawy odbyło się 15 października 2016 r. na posiedzeniu Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, która wnosi o jej uchwalenie przez Wysoką Izbę.

    Projekt ustawy o zmianie ustawy o pomocy społecznej przewiduje zmianę reguły zakwestionowanej przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 6 października 2015 r., tj. przyznania zasiłku stałego od momentu złożenia wniosku do ośrodka pomocy społecznej wraz z aktualnym orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności lub na podstawie orzeczeń o całkowitej niezdolności do pracy.

    Zgodnie ze zmienianym art. 106 ust. 7 w przypadku złożenia przez osobę, która nie posiada orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub orzeczenia o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wniosku o przyznanie zasiłku stałego wraz z wymaganą dokumentacją oraz potwierdzeniem złożenia wniosku o przyznanie świadczenia uzależnionego od niezdolności do pracy albo wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wszczyna się postępowanie o ustalenie uprawnienia do zasiłku stałego i przeprowadza rodzinny wywiad środowiskowy.

    W przypadku spełnienia warunków, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 4, z wyłączeniem warunku całkowitej niezdolności do pracy, postępowanie zawiesza się do dnia dostarczenia orzeczenia. Natomiast w przypadku niespełnienia któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 37 ust. 1 i 4, oczywiście z wyłączeniem warunku całkowitej niezdolności do pracy, odmawia się przyznania zasiłku stałego.

    Po otrzymaniu orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy albo orzeczenia o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności osoba ubiegająca się o zasiłek stały powinna złożyć orzeczenie w ośrodku pomocy społecznej w okresie 60 dni od dnia jego otrzymania. Ośrodek przyzna zasiłek stały od miesiąca, w którym złożono wniosek o przyznanie zasiłku stałego, zatem nastąpi przesunięcie wstecz terminu, od którego będzie przyznany zasiłek stały. Złożenie orzeczenia po upływie 60 dni od dnia jego otrzymania skutkować będzie przyznaniem zasiłku od miesiąca, w którym dostarczono orzeczenie. W okresie oczekiwania na wydanie orzeczenia osoba będzie mogła otrzymać świadczenie w postaci zasiłku okresowego z urzędu, bez konieczności składania wniosku o jego przyznanie. Wymaga się przy tym spełnienia ustawowych przesłanek otrzymania tego zasiłku, w tym również przesłanki dochodowej. W ten sposób osoba spełniająca warunki do objęcia pomocą społeczną nie zostanie pozbawiona niezbędnych środków utrzymania.

    Projektowane przepisy z jednej strony pozwolą na objęcie osób oczekujących na orzeczenie stosowną pomocą w postaci zasiłku okresowego, z drugiej strony umożliwią tym osobom uzyskanie zasiłku stałego za okres oczekiwania. Przyjęte rozwiązania wypełniają wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, zatem - jak powiedziałam na wstępie - Komisja Polityki Społecznej i Rodziny wnosi o przyjęcie tego projektu ustawy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia