8. kadencja, 54. posiedzenie, 3. dzień (14-12-2017)

Oświadczenia.

Poseł Małgorzata Zwiercan:

    Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Jutro i w sobotę Gdynia i Marynarka Wojenna upamiętnią zamordowanych w wyniku zbrodni sądowej z lat 50. oficerów Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej: kontradmirała Stanisława Mieszkowskiego, kontradmirała Jerzego Staniewicza oraz komandora Zbigniewa Przybyszewskiego. Chciałam wyrazić swoją ogromną radość, że po tylu latach ten symboliczny pochówek i powrót marynarzy nad Bałtyk będą możliwe. To odpowiedni czas, by podziękować panu prezydentowi Andrzejowi Dudzie, a także ministrom obrony narodowej, kultury i dziedzictwa narodowego oraz Ministerstwu Spraw Zagranicznych. Dziękuję w imieniu swoim, ale i wielu Polaków wszystkim tym, którzy sprawili, że ten pochówek wreszcie jest możliwy.

    Los kontradmirałów Mieszkowskiego i Staniewicza oraz komandora Przybyszewskiego jest świadectwem okrutnego traktowania przez tzw. władzę ludową ludzi oddanych ojczyźnie. Przecież ci oficerowie przedwojennej marynarki, bohaterowie polskiego Wybrzeża z 1939 r. służyli uczciwie ojczyźnie także po II wojnie światowej. Niesprawiedliwie osądzeni w sfingowanym procesie, zostali straceni. Okryci hańbą zdrajców, nie zostali zapomniani przez towarzyszy broni, m.in. przez wiceadmirała Józefa Unruga, który w swoim testamencie domagał się ich pełnej rehabilitacji. Dopiero niedawno spełnienie życzenia dowódcy polskiej floty i obrony Wybrzeża z 1939 r. było możliwe.

    Utworzenie na cmentarzu Marynarki Wojennej kwatery pamięci, gdzie spoczną szczątki tych wyjątkowych patriotów, jest niewielkim zadośćuczynieniem wobec przedwczesnej śmierci, jaką ponieśli z rąk władzy ludowej. To znamienne, że dopiero po 30 latach od okrągłego stołu dzięki rządowi Prawa i Sprawiedliwości możemy w końcu przywracać cześć Polakom, którzy pragnęli tylko wolnej, niepodległej ojczyzny i za to pragnienie zostali zamordowani, bohaterom, którzy po śmierci grzebani byli w zbiorowych mogiłach, często pod przysłowiowym płotem, właśnie po to, aby pamięć o nich nie przetrwała. Dzisiaj możemy brać udział w symbolicznych pochówkach takich patriotów jak ˝Inka˝, ˝Zagończyk˝ czy wcześniej wspomniani komandorzy. W końcu męczennicy sprawy narodowej mogą liczyć na naszą pamięć i modlitwę. To dla mnie jako osoby walczącej o prawdę i godność bardzo istotne, by wszyscy niesprawiedliwie oceniani przez historię zostali oczyszczeni. To ważne, by nasi bohaterowie, szczególnie ci często dotąd anonimowi, zyskali szacunek i by odzyskano pamięć o nich.

    Bardzo mnie martwi, że są ludzie mieniący się Polakami, którzy twierdzą, że nie warto przywracać prawdy historycznej, bo według nich są ważniejsze sprawy. Chcę z tego miejsca z całą mocą powiedzieć, że nie ma ważniejszych spraw niż nasza tożsamość narodowa, pamięć o bohaterach, którzy walczyli za nas i dla nas. Dodam jeszcze, że chodzi mi nie o bezrefleksyjne rozdrapywanie ran, ale o prawdę, o fundament. W moim przekonaniu tylko na silnych, narodowych fundamentach możemy zbudować solidny kraj, a docenienie - przecież tak niewielkie - polskich oficerów to nadzieja dla wszystkich walczących, że prawda i dobro zawsze zwyciężą. Cześć ich pamięci! Dziękuję. (Oklaski)

Przebieg posiedzenia